Welcome in Greece Welcome in Greece

 













GameKeeper
Περδικο-ιστορίες
Μπεκατσο-ιστορίες
UpLander







ΑρχικήInitial News Νέα Αρθρα



O ΜΟΝΟΒΟΛΟΣ

H "ματιά" του Κυνήγι στην Ελλάδα και όχι μόνο !!

Εάν ένας τρόπος ζωής συνδυάζει το τερπνό με το ωφέλιμο, την διασκέδαση με την άθληση αναντίρρητα αυτός είναι το κυνήγι .
Και όλα αυτά γιατί όταν ένας κυνηγός κυνηγάει κινείται μέσα στην ίδια την άγρια φύση και αυτομάτως μετατρέπεται σε ένα ζωντανό κομμάτι της που αντιλαμβάνεται, συμμετέχει , υφίσταται ότι συμβαίνει σ' αυτή γύρω του και όχι μόνο και το σπουδαιότερο μαθαίνει να την καταλαβαίνει !
Ο Ξενοφώντας για να αναζωπυρώσει τον πόθο των Αθηναίων για ζωή μετά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο έγραψε το κυνηγετικό του έργο !!
Ο Λυκούργος θέσπισε την άσκηση με το κυνήγι στους Σπαρτιάτες και σε καμία περίπτωση δεν επιτρεπόταν σε ένα νεαρό να πάρει μέρος σε τραπέζι αν δεν είχε σκοτώσει ένα κάπρο στο κυνήγι !
Ο Όμηρος απέδιδε ως προσόν προς έπαινο στους ήρωες του το κυνήγι και την αγάπη γι' αυτό « αίμων θήρης » !
Σήμερα το κυνήγι όπως και πολλές άλλες αξίες έχουν καταρρακωθεί η έστω γίνεται προσπάθεια να γίνει αυτό από κάποιους που έχουν κάνει σημαία τους το χρήμα την εξουσία και έναν κόσμο γυάλινο μα επικερδή για πολυεθνικές και λαούς χωρίς ταυτότητα και κουλτούρα ??.


Μονόβολος 2003    Μονόβολος 2004    Μονόβολος 2005    Μονόβολος 2006    Μονόβολος 2007    Μονόβολος 2008    Μονόβολος 2009    Μονόβολος 2010    Μονόβολος 2011    Μονόβολος 2012    Μονόβολος 2013    Μονόβολος 2014    Μονόβολος 2015    Μονόβολος 2016    Μονόβολος 2017   






  15-2--2019    : «Αγκάθι για την κυνηγετική δραστηριότητα…η αμάθεια!» ...

Κλικ στην εικόνα για όλα τα άρθρα .

Παντελής Λεμάνης Πρόεδρος Δ.Σ. KOA : 

Σκοπός αυτού του εντύπου είναι να γνωρίσουν όλα τα μέλη των Κυνηγετικών Συλλόγων του Αρχιπελάγους τις μεγάλες προσπάθειες που γίνονται από την Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος, στην οποία έχω την τιμή να είμαι μέλος του διοικητικού συμβουλίου της, προκειμένου να διατηρήσουμε το ελεύθερο κυνήγι έτσι όπως το παραλάβαμε από τους πατεράδες και τους παππούδες μας. Στη προσπάθεια όμως αυτή χρειάζεται δουλειά, σύνεση και αποφάσεις που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να λαμβάνονται εν θερμώ.
Και αυτό διότι η κυνηγετική δραστηριότητα για να δια-τηρηθεί, χρειάζεται: μελέτες, αναμφισβήτητα στοιχεία, έρευνα και συνεχή παρακολούθηση όλων των παραμέτρων, όλα αυτά που αναδεικνύουν τον κυνηγό σε διαχειριστή του Περιβάλλοντος. Θα πρέπει, λοιπόν, για την επίτευξη όλων των στόχων μας, να υπάρχει συνεργασία από όλους τους εμπλεκόμενους, ξεκινώντας από τους Κυνηγετικούς Συλλόγους, την Ομοσπονδία και τη Συνομοσπονδία.
Δυστυχώς αυτό δε γίνεται έτσι όπως θα έπρεπε, με αποτέλεσμα να ακούγονται πολλές ανακρίβειες, οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο τις προσπάθειες των ανθρώπων που αγωνίζονται γι’ αυτό που γνωρίζουμε έως σήμερα ως Κυνήγι.Για το λόγο αυτό, η Κυνηγετική Ομοσπονδία Αρχιπελάγους εκδίδει φέτος αυτό το έντυπο, ώστε όσοι φιλοτιμηθούν να το διαβάσουν, να ενημερωθούν για τις δράσεις που γίνονται (για παράδειγμα) για να κυνηγάμε μέχρι τις 28/02, πράγμα που δεν είναι καθόλου αυτονόητο σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Καλό θα ήταν κατά την γνώμη μου, να υπάρχει συσπείρωση των μελών γύρω από τα πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια όργανα, ώστε να υπάρχει η ενημέρωση, ο εποικοδομητικός διάλογος και η γνώση που απαιτείται για να διατηρηθεί η κυνηγετική δραστηριότητα. ..................... ΠΗΓΗ : .bkoa.gr



  30-1--2019    : Νέα μείωση κυνηγετικών αδειών για την περίοδο 2018-2019… ...

Ακτήμων Κυνηγός : 

Όλο και πιο έντονο γίνεται το ..δημογραφικό πρόβλημα της κυνηγετικής κοινότητας, κάθε χρόνο που περνά, και η κατρακύλα μοιάζει να μην έχει τέλος. Έτσι λοιπόν και φέτος οι κυνηγετικές άδειες που εκδόθηκαν μέσω των ΄΄συνεργαζόμενων΄΄ κυνηγετικών οργανώσεων της κυνηγετικής περιόδου 2018-2019 δεν ξεπερνούν τις 153.000. Σε αυτές  θα πρέπει να προστεθούν και 5-6.000 άδειες που εκδίδονται μέσω δασαρχείων ή ανεξάρτητων Κυνηγετικών Συλλόγων.
-Μιλάμε πλέον για κατάρρευση του κυνηγετικού πληθυσμού με ότι συνεπάγεται στην δομή της κυνηγετικής δραστηριότητας, όπως την γνωρίζουμε μέχρι σήμερα. Το μεγαλύτερο πλέον πρόβλημα για την Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος και τις Κυνηγετικές Ομοσπονδίες (θα) είναι το οικονομικό που σημαίνει ότι η χρηματοδότηση της θηροφυλακής τίθεται σε κίνδυνο όπως και η χρηματοδότηση των επιστημονικών μελετών.
Δυστυχώς η κυνηγετική ηγεσία ουδέποτε ασχολήθηκε με την προσέλκυση νέων κυνηγών αν και αυτή θα έπρεπε να είναι η προτεραιότητα της. Αξίζει να αναφέρουμε για μια ακόμα φορά ότι στα μέσα της δεκαετίας του 1980 εκδίδονταν περίπου 350.000 άδειες και έκτοτε ακολούθησε πτωτική πορεία. Η οικονομική κρίση της τελευταίας δεκαετίας  έκανε ακόμα ποιο έντονο το πρόβλημα όμως δεν είναι η κύρια αιτία της μείωσης.
.Όπως προαναφέρθηκε το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η αδιαφορία των νέων για το κυνήγι. Ακόμα και τα παιδιά των κυνηγών σε μικρό σχετικά ποσοστό ακολουθούν την δραστηριότητα των πατεράδων τους και αυτή είναι μια επιβεβαίωση που μπορεί να κάνει ο κάθε κυνηγός στην δική του παρέα. ..................... ΠΗΓΗ :



  20-1--2019    : Παρατηρήσεις της Κ. Σ. Ε., αναφορικά με τη δημόσια διαβούλευση του σχεδίου ΠΔ με θέμα: «Χαρακτηρισμός της υδάτινης, χερσαίας και ευρύτερης περιοχής της λίμνης Παμβώτιδας (Ιωαννίνων)» ...

Οι παρατηρήσεις της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδας, αναφορικά με τη δημόσια διαβούλευση του σχεδίου ΠΔ με θέμα: «Χαρακτηρισμός της υδάτινης, χερσαίας και ευρύτερης περιοχής της λίμνης Παμβώτιδας (Ιωαννίνων), ΠΕ Ιωαννίνων, ως περιφερειακό πάρκο και καθορισμός χρήσεων γης, όρων και περιορισμών δόμησης» συνοψίζονται στα εξής: 

     1) Δεν αναφέρεται το προοίμιο του εν λόγω σχεδίου ΠΔ, από το οποίο θα προέκυπτε η εξουσιοδοτική διάταξη αυτού, για να κριθεί κατά πόσον η έκδοσή του κείται εντός των ορίων της ανωτέρω νομοθετικής εξουσιοδότησης και εάν τηρήθηκε η προβλεπόμενη από τη νομοθετική εξουσιοδότηση διαδικασία.
    Εάν η εξουσιοδοτική διάταξη του εν λόγω σχεδίου ΠΔ είναι η διάταξη του άρθρου 21 παρ. 1 β του Ν. 1650/1986, όπως ισχύει, για την έκδοσή του απαιτείται γνώμη της «Επιτροπής Φύση 2000» και του Γενικού Γραμματέα της οικείας Αποκεντρωμένης Διοίκησης, βάσει ειδικής έκθεσης που τεκμηριώνει την οικολογική σημασία και τις προστατευτέες αξίες της. Επίσης, με βάση τη διάταξη της παρ. 7 του άρθρου 21 του Ν. 1650/1986, όπως ισχύει, για την έκδοση του εν λόγω ΠΔ απαιτείται, πριν από την οριστική διατύπωσή του, η ανακοίνωσή του στους αρμόδιους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Σε περιοχές, στις οποίες λειτουργεί πολιτικό αεροδρόμιο, απαιτείται η σύμφωνη γνώμη της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας.
    Τα ανωτέρω δεν προκύπτει ότι έχουν τηρηθεί στην προκειμένη περίπτωση. Επισημαίνεται ότι, κύριο στοιχείο της ανωτέρω διαδικασίας είναι πρωτίστως η σύνταξη ειδικής έκθεσης που τεκμηριώνει την οικολογική σημασία και τις προστατευτέες αξίες της περιοχής, δεδομένου ότι από τη μελέτη αυτή θα προκύψει κατά πόσον είναι αναγκαία η απαγόρευση της θήρας ή ο περιορισμός αυτής και οι όροι διενέργειάς της για την προστασία της περιοχής. Χωρίς την εν λόγω επιστημονική έκθεση, οι όποιες ρυθμίσεις του εν λόγω ΠΔ είναι πρόωρες και σχετικές, αφού δεν βασίζονται σε επιστημονικά στοιχεία. 
    Τα ανωτέρω έχουν κριθεί και με την υπ' αριθμ. 3595/2007 απόφαση του Ε' Τμήματος του ΣτΕ για το ίδιο θέμα στην ίδια περιοχή.  

    2) Η πρόβλεψη, στις ρυθμίσεις του εν λόγω ΠΔ, ότι η θήρα ασκείται εντός των περιοχών που αναφέρονται σε αυτό, μετά από σύμφωνη γνώμη του Φορέα Διαχείρισης, αντίκειται στη διάταξη του άρθρου 4 παρ. 1 περ. ιε' του Ν. 4519/2018, στην οποία προβλέπεται ότι, μεταξύ των αρμοδιοτήτων των Φορέων Διαχείρισης είναι: «Η επικουρία των αρμόδιων διοικητικών και δικαστικών αρχών στον έλεγχο της εφαρμογής της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, της νομοθεσίας για τα δάση, την αλιεία και τη θήρα, καθώς και των περιβαλλοντικών και πολεοδομικών όρων που ισχύουν για έργα ή δραστηριότητες που πραγματοποιούνται στις περιοχές ευθύνης τους. Για το σκοπό αυτό, οι ΦΔΠΠ εισηγούνται ή αναφέρουν στις αρμόδιες αρχές, για τις περιοχές ευθύνης τους, τις πράξεις ή παραλείψεις εκείνες οι οποίες συνιστούν παράβαση των όρων και περιορισμών που καθορίζονται από τα προεδρικά διατάγματα τα εκδιδόμενα κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 21 του Ν. 1650/1986 (Α' 160), όπως ισχύει. Επίσης, οι ΦΔΠΠ μπορεί να θέτουν στη διάθεση των αρμόδιων αρχών τα αναγκαία μέσα και το προσωπικό που απαιτούνται για την εκτέλεση αποφάσεων με τις οποίες επιβάλλονται κυρώσεις ή άλλα μέτρα προστασίας της περιοχής». Και τούτο διότι η διάταξη αυτή προβλέπει ότι οι Φορείς Διαχείρισης διατυπώνουν εισήγηση και όχι σύμφωνη γνώμη προς τις αρμόδιες Αρχές, η οποία, ως εκ της δεσμευτικότητάς της προς το αποφασίζον όργανο, δεν θα μπορούσε να διατυπωθεί από ένα Φορέα που αποτελεί ΝΠΙΔ, κατά το άρθρο 1 του Ν. 4519/2018. 
    Τούτο αντίκειται επίσης και στο άρθρο 43 παρ. 2 του Συντάγματος, δεδομένου ότι η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος αποτελεί κρατική υπόθεση και δεν είναι δυνατόν να ανατεθεί σε άλλα όργανα, πλην της κεντρικής Διοίκησης, πόσο μάλλον  όταν αυτά αποτελούν ΝΠΙΔ, όπως εν προκειμένω. Και τούτο διότι οι παρεμβάσεις που επιχειρούνται με το εν λόγω σχέδιο ΠΔ, πέραν του γεγονότος ότι αφορούν σημαντικά εκτεταμένη περιοχή, συνιστούν σημαντική περιβαλλοντική παρέμβαση σε αυτήν και δεν επιτρέπεται να ανατίθενται σε άλλα όργανα πέραν της κεντρικής Διοίκησης (ΣτΕ Ολομ. 3661/2005, ΣτΕ 1865/2015, 2054/2014, 1596/2013, 1814/2012, 4495/2009, 3908/2007, κλπ).   

    3) Αναφέρεται  ΑΟΡΙΣΤΑ  στις συγκεκριμένες διατάξεις ότι η θήρα στις περιοχές αυτές επιτρέπεται «έπειτα από διαβουλεύσεις με τις αρμόδιες αρχές», χωρίς να προσδιορίζεται ποιες είναι οι αρμόδιες αρχές και σε τι συνίστανται οι εν λόγω διαβουλεύσεις.  Ούτε, για τους ανωτέρω λόγους, είναι επιτρεπτή η πρόβλεψη στο εν λόγω σχέδιο ΠΔ ότι η θήρα επιτρέπεται, εφόσον αυτή προβλέπεται στο εγκεκριμένο σχέδιο διαχείρισης του περιφερειακού πάρκου. Και τούτο διότι τούτο καταρτίζεται, σύμφωνα με την περ. α' της παρ. 1 του άρθρου 4 του Ν. 4519/2018, με βάση τα στοιχεία που παρέχει ο Φορέας Διαχείρισης και την αιτιολογημένη γνώμη αυτού που αποτελεί ΝΠΙΔ.   

    4) Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι σε πολλά σημεία του ΠΔ, πέραν των σημείων που αναφέρονται στην άσκηση θήρας, απαιτείται απλώς η αιτιολογημένη γνωμοδότηση του Φορέα Διαχείρισης και όχι η σύμφωνη γνώμη αυτού (π.χ. για τη Ζώνη Α3, Ι.3 παρ. 1 και 3, για τη Ζώνη Α4.1, Ι.4 παρ. 3, κλπ).   

    5) Σε κάθε περίπτωση επισημαίνεται ότι, η άσκηση της οργανωμένης θήρας δεν παραβιάζει, κατά το ΣτΕ, την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και της πανίδας και χλωρίδας της περιοχής, αλλά αποτελεί μορφή διαχείρισης αυτού (ΣτΕ 1047/2001).   

    6) Στην Υ.Α. 170195/758/26.11.2018 Σχέδιο Στρατηγικής Ανάπτυξης της Δασοπονίας 2018-2038 (ΦΕΚ/5351/Β/2018),  επισημαίνεται η αναγνώριση του ρόλου της θήρας στα μεσογειακά δασικά οικοσυστήματα και η περαιτέρω βελτιστοποίηση της ως εργαλείο περιβαλλοντικής διαχείρισης.  

    7) Τέλος, υπογραμμίζουμε ότι η άσκηση της θήρας στις περιοχές του Δικτύου NATURA 2000 είναι απόλυτα νομότυπη και ουσιαστικά ορθή για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, διότι καμία διάταξη Νόμου, Οδηγίας, Κανονισμού κ.λ.π. δεν επιβάλει την απαγόρευση κυνηγίου στις περιοχές NATURA. Μάλιστα, στην Ελλάδα σε πολλές περιοχές NATURA, παρ' όλα αυτά, υπάρχουν απαγορεύσεις κυνηγίου ανάλογα με τις τοπικές συνθήκες. Να σημειωθεί ότι, η Επίτροπος Περιβάλλοντος κα BJERREGAARD, η Επίτροπος Περιβάλλοντος κα. M. Vallstrom, καθώς και ο Επίτροπος Περιβάλλοντος κος Σ. Δήμας, στη Διάσκεψη που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα (Ιούνιος 2006) και ο Επικεφαλής της Γενικής Διεύθυνσης Περιβάλλοντος της Ε.Ε. κος P. Murphy, έχουν σαφώς δηλώσει ότι το κυνήγι, μέσα στις Ειδικά Προστατευόμενες Περιοχές του Δικτύου, δεν θα πρέπει γενικά ή αυτόματα να απαγορευτεί και αποτελεί αποδεκτή δραστηριότητα όπως το ψάρεμα, οι καλλιέργειες και οι λοιπές ανθρώπινες δραστηριότητες. Αυτή η θεώρηση   ισχύει ισότιμα και για την πλειοψηφία των οικοτόπων για τους οποίους ισχύει το καθεστώς Natura 2000 και έχει εκφρασθεί και από πολλά άλλα όργανα της Επιτροπής, όπως ο Γενικός Διευθυντής για την εφαρμογή του Natura 2000 στην Ε.Ε. κος Jim Currie (έκδ. Natura 2000 Φεβρ.1998, σελ.2). Οι προτεραιότητες που θέτει η Ε.Ε. στην περιβαλλοντική της πολιτική, θα πρέπει να τονισθεί ότι δεν βασίζονται σε απαγορεύσεις, αλλά στην εφαρμογή μέτρων διαχείρισης βάσει της αρχής της συνετής χρήσης των φυσικών πόρων, κάτι που αποτελεί και έναν κύριο στόχο της περιβαλλοντικής πολιτικής της. Το κυνήγι, ως συνετή χρήση του θηραματικού πόρου, μπορεί να συμβάλλει αποφασιστικά στην προστασία των οικοσυστημάτων, τα οποία κάλλιστα μπορούν να διατηρηθούν και να βελτιωθούν προς όφελος της άγριας ζωής, υπό την αξία που η θήρα τους προσδίδει. Σε αυτό το πνεύμα, η Ε.Ε. χρηματοδοτεί Πρόγραμμα προώθησης και συνεργασίας μεταξύ των Κυνηγετικών Οργανώσεων και των Διαχειριστικών Αρχών των περιοχών NATURA με τον τίτλο: «NATURA 2000. Μια ευκαιρία για τη βιοποικιλότητα και το κυνήγι στην Ευρώπη» (NATURA 2000. An opportunity for Biodiversity and Hunting in Europe). 
    Το ισχύον νομικό πλαίσιο άσκησης θήρας εξασφαλίζει ένα πολύ μεγάλο βαθμό ασφαλείας, όσον αφορά στην προστασία των ειδών. Από στοιχεία της F.A.C.E. και του Εθνικού γραφείου για το κυνήγι και την άγρια ζωή (Office National de la Chasse et de la Faune Sauvage), προκύπτει πως η Ελλάδα έχει το αυστηρότερο καθεστώς για το κυνήγι, σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, καθώς η εθνική μας νομοθεσία περιέχει διατάξεις σαφώς αυστηρότερες ακόμα και των διατάξεων των Διεθνών Συμβάσεων και των Κοινοτικών Οδηγιών.

 

Για τους λόγους αυτούς, παρακαλούμε να ληφθούν υπόψη οι ως άνω παρατηρήσεις μας και να επέλθουν οι δέουσες αλλαγές στο εν λόγω σχέδιο ΠΔ, όσον αφορά στην άσκηση της θήρας.  ..................... ΠΗΓΗ : ksellas.gr



  10-1--2019    : Η Ελλάδα αναδείχθηκε 2η καλύτερη χώρα του κόσμου για να ζεις στην ύπαιθρο ...

Απο που προέρχεται και γιατί το σπάμε. Πανάρχαιο έθιμο του λαού μας για την γιορτινή μέρα της έλευσης του νέου χρόνου.

Η διαβίωση στην ύπαιθρο μπορεί ενίοτε να επιφυλάσσει διάφορους κινδύνους, σίγουρα όμως προσφέρει και πρωτοφανή πλεονεκτήματα για την σωματική και ψυχική υγεία. Άλλωστε δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που εξηγούν πως αισθάνθηκαν καλύτερα και ο τρόπος ζωής τους άλλαξε σημαντικά αφότου μετακόμισαν στην εξοχή και άφησαν τα διαμερίσματα της πόλης μια για πάντα.
Ο δείκτης Fresh Air Living Index αναδεικνύει τις καλύτερες χώρες για να ζει κάποιος στην ύπαιθρο. Μάλιστα ιδιαίτερα ενδιαφέρον είναι το γεγονός πως η χώρα μας βρίσκεται στη δεύτερη θέση της κατάταξης παγκοσμίως. Πρώτη ξεχωρίζει η Ισπανία, ενώ στην τελευταία θέση βρίσκεται το Κουβέιτ.
Από τα συμπεράσματα της έρευνας προκύπτει πως αν κάποιος θέλει να μείνει στην ύπαιθρο στην Ευρώπη η καλύτερη πρόταση θα ήταν να επισκεφτεί την Ισπανία. Αν βρεθεί στην Αφρική, καλό θα ήταν να κινηθεί στη νότια πλευρά της, ενώ στη Λατινική Αμερική η Χιλή είναι η πιο ιδανική περιοχή. Από την Ασία ξεχωρίζει η Ταϊλάνδη, ενώ από την κεντρική Αμερική η Κόστα Ρίκα.
Στη συνέχεια παραθέτουμε τη λίστα με τις είκοσι καλύτερες περιοχές του κόσμου για να ζήσει κάποιος... κατασκηνώνοντας. Αυτές φημίζονται για τον καθαρό τους αέρα, για τα φυσικά τους τοπία ή τη δυνατότητα για πεζοπορίες και αναρρίχηση. ..................... ΠΗΓΗ : huffingtonpost.gr





  1-1--2019    : Το σπάσιμο του ροδιού την Πρωτοχρονιά. ...

Απο που προέρχεται και γιατί το σπάμε. Πανάρχαιο έθιμο του λαού μας για την γιορτινή μέρα της έλευσης του νέου χρόνου.

Ένα πανάρχαιο έθιμο του λαού μας για την γιορτινή μέρα της έλευσης του νέου χρόνου είναι «το σπάσιμο του ροδιού». Το έθιμο αυτό αρχικά εντοπίστηκε στην Πελοπόννησο, αν και μετά διαδόθηκε σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.
Το πρωί της Πρωτοχρονιάς, η οικογένεια πηγαίνει στην εκκλησία, ντυμένοι όλοι με τα καλά τους ρούχα για να παρακολουθήσουν τη Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου και να υποδεχτούν το νέο χρόνο, καλό κι ευλογημένο. Στην επιστροφή, ο νοικοκύρης του σπιτιού έχει στην τσέπη του ένα λειτουργημένο ρόδι, που στην Μικρά Ασία το φυλούσαν στα εικονίσματα από τις 14 Σεπτέμβρη, δηλαδή τη μέρα του Σταυρού.
Είναι αυτός που κάνει το ποδαρικό και σπάει το ρόδι. Πρέπει να χτυπήσει το κουδούνι της εξώπορτας και να του ανοίξουν. Δεν κάνει να ανοίξει ο ίδιος με το κλειδί του. Έτσι είναι ο πρώτος που μπαίνει στο σπίτι για να κάνει το ποδαρικό με το ρόδι στο χέρι.
Μπαίνοντας μέσα , με το δεξί πόδι, σπάει το ρόδι πίσω από την εξώπορτα για να πεταχτούν οι ρώγες του παντού και ταυτόχρονα λέει: «με υγεία, ευτυχία και χαρά το νέο έτος κι όσες ρώγες έχει το ρόδι , τόσες λίρες να έχει η τσέπη μας όλη τη χρονιά.»
Τα παιδιά μαζεμένα γύρω-γύρω κοιτάζουν οι ρώγες να είναι τραγανές και κατακόκκινες. Όσο γερές κι όμορφες είναι οι ρώγες , τόσο χαρούμενες κι ευλογημένες θα είναι οι μέρες που φέρνει μαζί του ο νέος χρόνος.
Άλλη ευχή που συνηθίζεται να λέγεται κατά το σπάσιμο του ροδιού είναι: «Όσο βαρύ είναι το ρόδι, τόσο βαρύ να είναι το πορτοφόλι μας, όσο γεμάτο καρπούς είναι το ρόδι, να είναι γεμάτο το σπίτι μας με καλά και όσο κόκκινο είναι το ρόδι, τόσο κόκκινη να είναι και η καρδιά μας!»
Οι λέξεις ρόδι και ροδιά, εκτός από την προφανή τους ετυμολογική σχέση με τη νήσο της Ρόδου, είναι άμεσα συνδεδεμένες με τις έννοιες ροή και δύναμη. Η δύναμη λοιπόν αυτού του καρπού είναι χαρακτηριστική στην ελληνική μυθολογία και όχι μόνο, αφού τα ιστορικά δεδομένα που σχετίζονται μ`αυτό τον καρπό είναι ανεξάντλητα.
Στην Αρχαία Ελλάδα πίστευαν πως η δύναμη του ροδιού κρυβόταν στους πολυάριθμους κόκκους του (αφθονία και γονιμότητα), αλλά και στο πορφυρό χρώμα του (χρώμα που φέρνει καλή τύχη). Δεν είναι τυχαίο εξάλλου πως, ακόμη και σήμερα, αποτελεί ένα από τα πιο εκφραστικά σύμβολα της ελληνικής λαογραφίας, με έντονη παρουσία σε κάθε μορφή και έκφραση της παραδοσιακής ζωής.
Τα έθιμα που σχετίζονται με το ρόδι, ποικίλλουν στην πράξη από τόπο σε τόπο και διαφέρουν μεταξύ τους όπως και τα μέρη της Ελλάδας στα οποία το συναντάμε. Τα πιο γνωστά βέβαια είναι η χρήση του στην Παρασκευή των κολλύβων, η συμμετοχή του σε διάφορες φάσεις του γαμήλιου εθιμικού κύκλου και φυσικά, το σπάσιμό του την Πρωτοχρονιά ως ένδειξη καλού ποδαρικού για το νέο έτος. ..................... ΠΗΓΗ :





  19-9--2018    : “Το κυνήγι της τραπέλας” ...

του Ηλία Κάσση.

ΤΟ ΟΜΑΔΙΚΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΛΑΣ

Η τραπέλα ήταν ομαδικό κυνήγι ορτυκιών στον Ψωμαθιά. Εκεί σταματούσαν τα ορτύκια κατά τη μετανάστευσή τους προς την Αφρική. Ομάδες ένδεκα ατόμων με μεγάλες απόχες στα χέρια περπατούσαν στο βουνό σε καθορισμένες θέσεις σε σχηματισμό πετάλου.
Όταν τα ορτύκια άκουγαν το θόρυβο και σηκώνονταν από τα χαμόκλαδα, τότε με επιδέξιες κινήσεις τα έπιαναν ζωντανά με τις απόχες στον αέρα. Το κυνήγι της τραπέλας περιγράφεται αναλυτικά στα “Λαογραφικά”, του Κυριάκου Κάσση.
Το κυριότερο σύστημα κυνηγιού του ορτυκιού είναι η «τραπέλα». Τραπέλα λέγοντας εννοούμε ολόκληρη την παρέα, που θα κυνηγήσει για λογαριασμό της σε ορισμένο τόπο καθώς και τον τρόπο με τον οποίο θα κυνηγήσει. Ο πιο επιδέξιος κυνηγός είναι ο αρχηγός της τραπέλας.
Όταν φθάσουν στον τόπο του κυνηγιού, ο αρχηγός ορίζει τις θέσεις του καθενός. Σχηματίζουν ένα είδος παραλληλόγραμμου, στου οποίου τη μία πλευρά παρατάσσονται δύο καλοί κυνηγοί με τον αρχηγό στη μέση. Είναι περίεργα τα ονόματα, που έχουν ο καθένας τους και γι’ αυτό το αναφέρω.
Ο αρχηγός λέγεται «Κολίτης» και καθένας από τους άλλους δύο της ίδιας γραμμής λέγεται «Αζάλικας».

Παραπάνου από τον κάθε Αζάλικα και στις μεγάλες πλευρές του παραλληλόγραμμου στέκει και από ένας άλλος κυνηγός που λέγεται «Παραζάλικας».
Στην ίδια γραμμή και σ’ άλλη τόση απόσταση απ’ τον Παραζάλικα, στέκεται άλλος κυνηγός, που λέγεται «Φτερό».
Ακόμα πέρα, στις δύο άλλες γωνίες του παραλληλογράμμου στέκουν από δύο ή και περισσότεροι κυνηγοί, οι λεγόμενοι «Ξεφτέρια».
Στην θέση αυτή τοποθετούνται συνήθως γυναίκες και παιδιά. Έχουμε λοιπόν τον Κολίτη, δύο Αζάλικες, δύο Παραζάλικες, δύο Φτερά και δύο μπουλούκια από Ξεφτέρια. Καθένας απ’ αυτούς κρατεί την απόχη του.
Όταν θα δώσει το σημείο ο αρχηγός, αρχίζουν τα Ξεφτέρια ν’ απλώνονται σε τρόπο, ώστε να κλείσουν την πλευρά του παραλληλογράμμου.
Έπειτα, με φωνές και όπως αλλιώς μπορούν, κάνουν θόρυβο, σηκώνουν τα φωλιασμένα στους θάμνους ορτύκια και, ενώ πιάνουν όσα μπορούν με τις απόχες, τα διώχνουν συγχρόνως προς το μέρος που περιμένουν έτοιμοι οι άλλοι κυνηγοί.
Η γρηγοράδα του κυνηγού συνίσταται όχι μόνο στο πιάσιμο του ορτυκιού με την απόχη στον αέρα, αλλά και στο ξεμπέρδεμα του πουλιού από το δίχτυ. Για τσάντα έχουνε τον κόρφο τους.
Ένα – ένα πουλί μπαίνει ζωντανό στη σακούλα που σχηματίζει το πουκάμισο. Μερικών η επιτηδειότης είναι θαυμαστή. Οι πιο επιδέξιοι απ’ αυτούς πιάνουν δύο ορτύκια χωρίς να κατεβάσουν την αποχή. Μόλις δηλαδή πιάσουν το ένα, δίνουν μια στροφή στη σακούλα και το κλείνουν στην άκρη τους. Έπειτα πιάνουν και το δεύτερο, κατεβάζουν την απόχη και τα ξεμπερδεύουν απ’ το δίχτυ και τα δύο χώνοντάς τα μέσα στο πουκάμισό τους.
Όταν τα Ξεφτέρια φθάσουν στη γραμμή των Φτερών ενώνονται κι’ αυτά μαζί τους. Το ίδιο κάνουν και οι Παραζάλικες μέχρι που να φθάσουν στη γραμμή του αρχηγού, όπου και τελειώνει το πρώτο κυνήγι της τραπέλας. Έπειτα, κατά τον ίδιο τρόπο, ακολουθεί το δεύτερο και τα λοιπά. Η απόσταση από κυνηγό σε κυνηγό δεν είναι μεγαλύτερη από 4 μέτρα.
Το καλύτερο κυνήγι της τραπέλας γίνεται στις πλαγιές και όχι στο ίσιωμα. Εννοείται ότι οι Μανιάτες δεν περιορίζονται μόνο στην τραπέλα. Κυνηγούν και καθένας χωριστά με την απόχη. Υπάρχουν και πολλές γυναίκες, οι οποίες έχουν εξασκηθεί και μεταχειρίζονται θαυμάσια την απόχη. Επίσης σκοτώνονται όχι λίγα ορτύκια και με το ντουφέκι.
Τα ζωντανά ορτύκια μπαίνουν σε μεγάλα κλουβιά και στέλνονται στον Πειραιά και στο εξωτερικό. Όσα σκοτώνουν, τα παστώνουν σε πιθάρια και τα πουλούν ή τα κρατούν για το σπίτι τους.

ΑΤΟΜΙΚΟ ΚΥΝΗΓΙ ΜΕ ΑΠΟΧΗ

Το ατομικό κυνήγι με απόχη γινόταν σε καλλιεργημένες περιοχές, όπου ο αριθμός των ορτυκιών δεν ήταν μεγάλος, αλλά οι κυνηγοί μπορούσαν «να λέπουσι χάμου τ΄ αρδύκια και να τα κουπώνουσι». Τα ορτύκια συνήθως βρίσκονταν στις γωνίες των χωραφιών κρυμμένα κάτω από υπολείμματα ξερών χόρτων. Το κυνήγι αυτό γινόταν συνήθως τις απογευματινές ώρες κατά τις οποίες τα ορτύκια λόγω του καύσωνα παρουσίαζαν απροθυμία προς πτήση. ..................... ΠΗΓΗ : /efisoul63.wordpress.com







  11-4--2018    : Το αγόρι που το μεγάλωσε μια αγέλη λύκων είναι σήμερα ένας άνδρας 72 ετών και δηλώνει απογοητευμένος από τη ζωή των ανθρώπων ...

Το 1965 ο Marcos Rodriguez Pantoja εντοπίστηκε σε μια σπηλιά την οποία μοιραζόταν με μια αγέλη λύκων με την οποία ζούσε επί 12 χρόνια.
Ήταν αγοράκι ακόμη όταν πέθανε η μητέρα του και ο πατέρας του τον εγκατέλειψε. Για την ακρίβεια τον είχε πουλήσει σε έναν αγρότη ο οποίος ζούσε στα βουνά της Sierra Morena, στην Ισπανία.
Ο ίδιος εκτιμά σήμερα, πως πρέπει να ήταν έξι ή επτά ετών τότε. Ο αγρότης όμως πέθανε αφού πρώτα τον είχε αφήσει να ζήσει στα βουνά, μέσα στην άγρια φύση.
Σε ηλικία 19 ετών πια, ο Pantoja εντοπίστηκε από την ισπανική πολιτοφυλακή στη σπηλιά με τους λύκους και έτσι επέστρεψε στον πολιτισμό. Και τότε άλλαξαν τα πάντα.
Η ζωή του έγινε αντικείμενο μελέτης για τους ανθρωπολόγους, γράφτηκαν βιβλία ενώ το BBC παρουσίασε ένα ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ το 2013.
Σήμερα το Pantoja είναι 72 ετών και ζει στο μικρό χωριό Rante στην επαρχία της Γαλικίας.
Ακόμη και έτσι όμως, δηλώνει απογοητευμένος από τον ανθρώπινο τρόπο ζωής και παραδέχεται ότι προσπάθησε να επιστρέψει στα βουνά, αλλά οι λύκοι πλέον δεν τον αναγνωρίζουν ως έναν από αυτούς. ..................... ΠΗΓΗ : Sciencemag.org





  5-4--2018    : Tι "βλέπουν" οι σκύλοι όταν μυρίζουν; ...

Δεν έχετε αναρωτηθεί τι «βλέπει» ο σκύλος σας όταν μυρίζει ψάχνοντας για κάτι; Ποια είναι η «μορφή» της μυρωδιάς;
Για να το ανακαλύψουν κάποιοι επιστήμονες εξέτασαν 48 σκύλους, οι μισοί από τους οποίους είχαν ειδική εκπαίδευση είτε αστυνομική είτε ως διασώστες. Σε ένα δωμάτιο εργαστηρίου, οι επιστήμονες έσυραν το αγαπημένο παιχνίδι κάθε σκύλου στο πάτωμα μέχρι το σημείο όπου το έκρυψαν. Στη συνέχεια ένας ερευνητής έφερε το σκύλο στο δωμάτιο, του έδειξε το αρχικό σημείο της γραμμής μυρωδιάς και του έδωσε την εντολή να βρει το παιχνίδι και να του το φέρει.
Με μία δοκιμή, ο σκύλος βρήκε είτε το αγαπημένο του παιχνίδι είτε ένα διαφορετικό αντικείμενο! Πολλοί από τους σκύλους που έκπληκτοι βρήκαν κάτι άλλο συνέχισαν να ψάχνουν το παιχνίδι τους που βρισκόταν στο «μονοπάτι» της οσμής. Κι αυτό αποτελεί ένδειξη ότι έχουν στο μυαλό τους μια νοητική αναπαράσταση αυτού που περίμεναν να βρουν, όπως ανέφεραν οι επιστήμονες στο Journal of Comparative Psychology.
Τόσο οι οικόσιτοι όσο και οι εργαζόμενοι σκύλοι είχαν τα ίδια αποτελέσματα στα τεστ, επιβεβαιώνοντας προηγούμενες μελέτες που έδειχναν ότι η εκπαίδευση δεν βελτιώνει απαραίτητα την απόδοση του σκύλου. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι τα άλογα έχουν νοητικές εικόνες του αφεντικού τους και άλλων αλόγων – με βάση τους ήχους της φωνής τους και τα χλιμιντρίσματα. Αλλά οι επιστήμονες γνωρίζουν λίγα σχετικά με το πώς η μυρωδιά και η νόηση συνδέονται στην περίπτωση των ζώων που βασίζονται σε σημαντικό βαθμό στην μυρωδιά, όπως σκύλοι, ελέφαντες και ποντίκια.
Τώρα έχουμε μια καλύτερη ιδέα τουλάχιστον για τους σκύλους μας: σχηματίζουν εικόνα αυτού που ψάχνουν. ..................... ΠΗΓΗ : Sciencemag.org




Top

© Giorgio Peppas










E-mailme - Giorgio Peppas
Webmaster