Welcome in Greece Welcome in Greece

 













GameKeeper
Περδικο-ιστορίες
Μπεκατσο-ιστορίες
UpLander







ΑρχικήInitial News Νέα Αρθρα



O ΜΟΝΟΒΟΛΟΣ

H "ματιά" του Κυνήγι στην Ελλάδα και όχι μόνο !!

Εάν ένας τρόπος ζωής συνδυάζει το τερπνό με το ωφέλιμο, την διασκέδαση με την άθληση αναντίρρητα αυτός είναι το κυνήγι .
Και όλα αυτά γιατί όταν ένας κυνηγός κυνηγάει κινείται μέσα στην ίδια την άγρια φύση και αυτομάτως μετατρέπεται σε ένα ζωντανό κομμάτι της που αντιλαμβάνεται, συμμετέχει , υφίσταται ότι συμβαίνει σ' αυτή γύρω του και όχι μόνο και το σπουδαιότερο μαθαίνει να την καταλαβαίνει !
Ο Ξενοφώντας για να αναζωπυρώσει τον πόθο των Αθηναίων για ζωή μετά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο έγραψε το κυνηγετικό του έργο !!
Ο Λυκούργος θέσπισε την άσκηση με το κυνήγι στους Σπαρτιάτες και σε καμία περίπτωση δεν επιτρεπόταν σε ένα νεαρό να πάρει μέρος σε τραπέζι αν δεν είχε σκοτώσει ένα κάπρο στο κυνήγι !
Ο Όμηρος απέδιδε ως προσόν προς έπαινο στους ήρωες του το κυνήγι και την αγάπη γι' αυτό « αίμων θήρης » !
Σήμερα το κυνήγι όπως και πολλές άλλες αξίες έχουν καταρρακωθεί η έστω γίνεται προσπάθεια να γίνει αυτό από κάποιους που έχουν κάνει σημαία τους το χρήμα την εξουσία και έναν κόσμο γυάλινο μα επικερδή για πολυεθνικές και λαούς χωρίς ταυτότητα και κουλτούρα ??.


Μονόβολος 2003    Μονόβολος 2004    Μονόβολος 2005    Μονόβολος 2006    Μονόβολος 2007    Μονόβολος 2008    Μονόβολος 2009    Μονόβολος 2010    Μονόβολος 2011    Μονόβολος 2012    Μονόβολος 2013    Μονόβολος 2014    Μονόβολος 2015    Μονόβολος 2016    Μονόβολος 2017   






  19-9--2018    : “Το κυνήγι της τραπέλας” ...

του Ηλία Κάσση.

ΤΟ ΟΜΑΔΙΚΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΛΑΣ

Η τραπέλα ήταν ομαδικό κυνήγι ορτυκιών στον Ψωμαθιά. Εκεί σταματούσαν τα ορτύκια κατά τη μετανάστευσή τους προς την Αφρική. Ομάδες ένδεκα ατόμων με μεγάλες απόχες στα χέρια περπατούσαν στο βουνό σε καθορισμένες θέσεις σε σχηματισμό πετάλου.
Όταν τα ορτύκια άκουγαν το θόρυβο και σηκώνονταν από τα χαμόκλαδα, τότε με επιδέξιες κινήσεις τα έπιαναν ζωντανά με τις απόχες στον αέρα. Το κυνήγι της τραπέλας περιγράφεται αναλυτικά στα “Λαογραφικά”, του Κυριάκου Κάσση.
Το κυριότερο σύστημα κυνηγιού του ορτυκιού είναι η «τραπέλα». Τραπέλα λέγοντας εννοούμε ολόκληρη την παρέα, που θα κυνηγήσει για λογαριασμό της σε ορισμένο τόπο καθώς και τον τρόπο με τον οποίο θα κυνηγήσει. Ο πιο επιδέξιος κυνηγός είναι ο αρχηγός της τραπέλας.
Όταν φθάσουν στον τόπο του κυνηγιού, ο αρχηγός ορίζει τις θέσεις του καθενός. Σχηματίζουν ένα είδος παραλληλόγραμμου, στου οποίου τη μία πλευρά παρατάσσονται δύο καλοί κυνηγοί με τον αρχηγό στη μέση. Είναι περίεργα τα ονόματα, που έχουν ο καθένας τους και γι’ αυτό το αναφέρω.
Ο αρχηγός λέγεται «Κολίτης» και καθένας από τους άλλους δύο της ίδιας γραμμής λέγεται «Αζάλικας».
Παραπάνου από τον κάθε Αζάλικα και στις μεγάλες πλευρές του παραλληλόγραμμου στέκει και από ένας άλλος κυνηγός που λέγεται «Παραζάλικας».
Στην ίδια γραμμή και σ’ άλλη τόση απόσταση απ’ τον Παραζάλικα, στέκεται άλλος κυνηγός, που λέγεται «Φτερό».
Ακόμα πέρα, στις δύο άλλες γωνίες του παραλληλογράμμου στέκουν από δύο ή και περισσότεροι κυνηγοί, οι λεγόμενοι «Ξεφτέρια».
Στην θέση αυτή τοποθετούνται συνήθως γυναίκες και παιδιά. Έχουμε λοιπόν τον Κολίτη, δύο Αζάλικες, δύο Παραζάλικες, δύο Φτερά και δύο μπουλούκια από Ξεφτέρια. Καθένας απ’ αυτούς κρατεί την απόχη του.
Όταν θα δώσει το σημείο ο αρχηγός, αρχίζουν τα Ξεφτέρια ν’ απλώνονται σε τρόπο, ώστε να κλείσουν την πλευρά του παραλληλογράμμου.
Έπειτα, με φωνές και όπως αλλιώς μπορούν, κάνουν θόρυβο, σηκώνουν τα φωλιασμένα στους θάμνους ορτύκια και, ενώ πιάνουν όσα μπορούν με τις απόχες, τα διώχνουν συγχρόνως προς το μέρος που περιμένουν έτοιμοι οι άλλοι κυνηγοί.
Η γρηγοράδα του κυνηγού συνίσταται όχι μόνο στο πιάσιμο του ορτυκιού με την απόχη στον αέρα, αλλά και στο ξεμπέρδεμα του πουλιού από το δίχτυ. Για τσάντα έχουνε τον κόρφο τους.

Ένα – ένα πουλί μπαίνει ζωντανό στη σακούλα που σχηματίζει το πουκάμισο. Μερικών η επιτηδειότης είναι θαυμαστή. Οι πιο επιδέξιοι απ’ αυτούς πιάνουν δύο ορτύκια χωρίς να κατεβάσουν την αποχή. Μόλις δηλαδή πιάσουν το ένα, δίνουν μια στροφή στη σακούλα και το κλείνουν στην άκρη τους. Έπειτα πιάνουν και το δεύτερο, κατεβάζουν την απόχη και τα ξεμπερδεύουν απ’ το δίχτυ και τα δύο χώνοντάς τα μέσα στο πουκάμισό τους.
Όταν τα Ξεφτέρια φθάσουν στη γραμμή των Φτερών ενώνονται κι’ αυτά μαζί τους. Το ίδιο κάνουν και οι Παραζάλικες μέχρι που να φθάσουν στη γραμμή του αρχηγού, όπου και τελειώνει το πρώτο κυνήγι της τραπέλας. Έπειτα, κατά τον ίδιο τρόπο, ακολουθεί το δεύτερο και τα λοιπά. Η απόσταση από κυνηγό σε κυνηγό δεν είναι μεγαλύτερη από 4 μέτρα.
Το καλύτερο κυνήγι της τραπέλας γίνεται στις πλαγιές και όχι στο ίσιωμα. Εννοείται ότι οι Μανιάτες δεν περιορίζονται μόνο στην τραπέλα. Κυνηγούν και καθένας χωριστά με την απόχη. Υπάρχουν και πολλές γυναίκες, οι οποίες έχουν εξασκηθεί και μεταχειρίζονται θαυμάσια την απόχη. Επίσης σκοτώνονται όχι λίγα ορτύκια και με το ντουφέκι.
Τα ζωντανά ορτύκια μπαίνουν σε μεγάλα κλουβιά και στέλνονται στον Πειραιά και στο εξωτερικό. Όσα σκοτώνουν, τα παστώνουν σε πιθάρια και τα πουλούν ή τα κρατούν για το σπίτι τους.

ΑΤΟΜΙΚΟ ΚΥΝΗΓΙ ΜΕ ΑΠΟΧΗ

Το ατομικό κυνήγι με απόχη γινόταν σε καλλιεργημένες περιοχές, όπου ο αριθμός των ορτυκιών δεν ήταν μεγάλος, αλλά οι κυνηγοί μπορούσαν «να λέπουσι χάμου τ΄ αρδύκια και να τα κουπώνουσι». Τα ορτύκια συνήθως βρίσκονταν στις γωνίες των χωραφιών κρυμμένα κάτω από υπολείμματα ξερών χόρτων. Το κυνήγι αυτό γινόταν συνήθως τις απογευματινές ώρες κατά τις οποίες τα ορτύκια λόγω του καύσωνα παρουσίαζαν απροθυμία προς πτήση. ..................... ΠΗΓΗ : /efisoul63.wordpress.com





  11-4--2018    : Το αγόρι που το μεγάλωσε μια αγέλη λύκων είναι σήμερα ένας άνδρας 72 ετών και δηλώνει απογοητευμένος από τη ζωή των ανθρώπων ...

Το 1965 ο Marcos Rodriguez Pantoja εντοπίστηκε σε μια σπηλιά την οποία μοιραζόταν με μια αγέλη λύκων με την οποία ζούσε επί 12 χρόνια.
Ήταν αγοράκι ακόμη όταν πέθανε η μητέρα του και ο πατέρας του τον εγκατέλειψε. Για την ακρίβεια τον είχε πουλήσει σε έναν αγρότη ο οποίος ζούσε στα βουνά της Sierra Morena, στην Ισπανία.
Ο ίδιος εκτιμά σήμερα, πως πρέπει να ήταν έξι ή επτά ετών τότε. Ο αγρότης όμως πέθανε αφού πρώτα τον είχε αφήσει να ζήσει στα βουνά, μέσα στην άγρια φύση.
Σε ηλικία 19 ετών πια, ο Pantoja εντοπίστηκε από την ισπανική πολιτοφυλακή στη σπηλιά με τους λύκους και έτσι επέστρεψε στον πολιτισμό. Και τότε άλλαξαν τα πάντα.
Η ζωή του έγινε αντικείμενο μελέτης για τους ανθρωπολόγους, γράφτηκαν βιβλία ενώ το BBC παρουσίασε ένα ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ το 2013.
Σήμερα το Pantoja είναι 72 ετών και ζει στο μικρό χωριό Rante στην επαρχία της Γαλικίας.
Ακόμη και έτσι όμως, δηλώνει απογοητευμένος από τον ανθρώπινο τρόπο ζωής και παραδέχεται ότι προσπάθησε να επιστρέψει στα βουνά, αλλά οι λύκοι πλέον δεν τον αναγνωρίζουν ως έναν από αυτούς. ..................... ΠΗΓΗ : Sciencemag.org





  5-4--2018    : Tι "βλέπουν" οι σκύλοι όταν μυρίζουν; ...

Δεν έχετε αναρωτηθεί τι «βλέπει» ο σκύλος σας όταν μυρίζει ψάχνοντας για κάτι; Ποια είναι η «μορφή» της μυρωδιάς;
Για να το ανακαλύψουν κάποιοι επιστήμονες εξέτασαν 48 σκύλους, οι μισοί από τους οποίους είχαν ειδική εκπαίδευση είτε αστυνομική είτε ως διασώστες. Σε ένα δωμάτιο εργαστηρίου, οι επιστήμονες έσυραν το αγαπημένο παιχνίδι κάθε σκύλου στο πάτωμα μέχρι το σημείο όπου το έκρυψαν. Στη συνέχεια ένας ερευνητής έφερε το σκύλο στο δωμάτιο, του έδειξε το αρχικό σημείο της γραμμής μυρωδιάς και του έδωσε την εντολή να βρει το παιχνίδι και να του το φέρει.
Με μία δοκιμή, ο σκύλος βρήκε είτε το αγαπημένο του παιχνίδι είτε ένα διαφορετικό αντικείμενο! Πολλοί από τους σκύλους που έκπληκτοι βρήκαν κάτι άλλο συνέχισαν να ψάχνουν το παιχνίδι τους που βρισκόταν στο «μονοπάτι» της οσμής. Κι αυτό αποτελεί ένδειξη ότι έχουν στο μυαλό τους μια νοητική αναπαράσταση αυτού που περίμεναν να βρουν, όπως ανέφεραν οι επιστήμονες στο Journal of Comparative Psychology.
Τόσο οι οικόσιτοι όσο και οι εργαζόμενοι σκύλοι είχαν τα ίδια αποτελέσματα στα τεστ, επιβεβαιώνοντας προηγούμενες μελέτες που έδειχναν ότι η εκπαίδευση δεν βελτιώνει απαραίτητα την απόδοση του σκύλου. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι τα άλογα έχουν νοητικές εικόνες του αφεντικού τους και άλλων αλόγων – με βάση τους ήχους της φωνής τους και τα χλιμιντρίσματα. Αλλά οι επιστήμονες γνωρίζουν λίγα σχετικά με το πώς η μυρωδιά και η νόηση συνδέονται στην περίπτωση των ζώων που βασίζονται σε σημαντικό βαθμό στην μυρωδιά, όπως σκύλοι, ελέφαντες και ποντίκια.
Τώρα έχουμε μια καλύτερη ιδέα τουλάχιστον για τους σκύλους μας: σχηματίζουν εικόνα αυτού που ψάχνουν. ..................... ΠΗΓΗ : Sciencemag.org



Top

© Giorgio Peppas










E-mailme - Giorgio Peppas
Webmaster