Welcome in Greece Welcome in Greece

 

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

THE HUMAN PLANET

O ΑΝΘΡΩΠΟΣ

ΑρχικήInitial ΑρχικήBack



ΕΔΩ ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΓΗ - THE HUMAN PLANET




(Στο χώρο αυτό φιλοξενούνται τα καλυτερα περιβαλλοντικά θέματα αλλά και θέματα γενικού ενδιαφέροντος από τα Eλληνικά Βlogs και οχι μόνο )

Μονόβολος       Tα Νέα μας       Περισσότερα HUNTING Blogs       Περισσότερα BLOGS-News


BLOGS-NEWS 2011      BLOGS-NEWS 2012      BLOGS-NEWS 2013      BLOGS-NEWS 2014      BLOGS-NEWS 2015     


BLOGS-NEWS 2016-2017





  2-1--2017    : Τα «σχέδια» της Φύσης για το μέλλον της Γης ....


Θα έρθει η ώρα που ο Ταΰγετος, η Πίνδος και τα Λευκά Ορη της Κρήτης θα φτάσουν και θα ξεπεράσουν σε ύψος τον σημερινό Ολυμπο, τα Πυρηναία Ορη θα ψηλώσουν θεαματικά, η Πελοπόννησος θα γειτονέψει με τη Λιβύη, η Μεσόγειος Θάλασσα θα εξαφανιστεί και οι κλιματολογικές συνθήκες στην περιοχή μας θα μοιάζουν με εκείνες του Ιράν και του Πακιστάν?
Σενάριο βγαλμένο από το μυαλό κάποιου ευφάνταστου συγγραφέα; Κάθε άλλο. Είναι οι προβλέψεις των επιστημόνων που παρακολουθούν τα τεκταινόμενα στα έγκατα της γης στη λεκάνη της Μεσογείου και τοποθετούν στον γεωλογικό χρόνο μεταβολές στην επιφάνειά της που δεν μπορεί να συλλάβει ο νους ενός κοινού ανθρώπου.
Γιατί, ποιος ξέρει ότι η Μεσόγειος, που ήταν ένας ωκεανός, όμοιος με τον Ατλαντικό, έφτασε να γίνει μια κλειστή θάλασσα και κάποια στιγμή θα σβήσει από τον χάρτη; Ή ότι η υπόγεια σύγκρουση Ασίας και Ινδίας γέννησε τα Ιμαλάια Ορη, που ψηλώνουν διαρκώς γιατί η πλάκα της Ινδικής δεν μπορεί να «φρενάρει»; Και ακόμα ότι στη δυτική Ηπειρο, τη δυτική Πελοπόννησο και την Κρήτη σχηματίζονται καινούργια φαράγγια ή βαθαίνουν και ανοίγουν άλλα γνωστά, όπως αυτά της Σαμαριάς και του Βίκου;
Απαντήσεις σε αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα δίνει ένας χάρτης που σχεδίασε το εργαστήριο γεωφυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ο οποίος παρουσιάζει τη δομή και το πολύπλοκο γεωτεκτονικό καθεστώς της περιοχής και καταγράφει την εικόνα της αέναης κινητικότητας που συντελείται επί εκατομμύρια χρόνια στα βάθη της γης κάτω από τη Μεσόγειο.
Πέντε μεγάλες γεωλογικές πλάκες πιέζουν η μία την άλλη σε βάθος 100-150 χιλιομέτρων, προκαλώντας μετατοπίσεις οι οποίες γίνονται αισθητές στην επιφάνεια, πρωτίστως με σεισμούς, αλλά και με εδαφολογικές και κλιματολογικές μεταβολές λιγότερο αντιληπτές.

Το Αιγαίο
Πεδίο αναμέτρησης της αδυσώπητης αυτής «πάλης» των πλακών αποτελεί κυρίως η ανατολική Μεσόγειος με επίκεντρο το Αιγαίο, που ακριβώς γι' αυτόν το λόγο κατέχει το «προνόμιο» της περιοχής με την υψηλότερη σεισμικότητα στην Ευρώπη και την Ασία.
Ας δούμε, λοιπόν, πώς κινούνται οι πλάκες και ποιες είναι οι συνέπειες.
Κατ' αρχάς, όλη η υπόγεια ανησυχία εξελίσσεται στο τμήμα που περικλείεται από τα Καρπάθια, τις δυτικές Αλπεις «και κάτω».
Η πλάκα της Αφρικής ανεβαίνει προς βορρά με ταχύτητα δέκα χιλιοστά τον χρόνο, πιέζοντας την ευρασιατική πλάκα. H πλάκα της Αραβίας κινείται και αυτή βορείως με ταχύτητα δέκα χιλιοστών τον χρόνο σπρώχνοντας την πλάκα της Ανατολίας (Μικράς Ασίας), που εξαιτίας της πίεσης που δέχεται μετακινείται προς το Αιγαίο με ταχύτητα είκοσι πέντε χιλιοστά τον χρόνο.
Από τα δυτικά, η πλάκα της Απουλίας (Ιταλία - Αδριατική) κινείται προς ανατολάς με ταχύτητα δέκα χιλιοστά σπρώχνοντας την πρώην Γιουγκοσλαβία, την Αλβανία και την πλάκα του Αιγαίου, η οποία πιεζόμενη πανταχόθεν κατεβαίνει προς την Αφρική με ταχύτητα 35 χιλιοστών τον χρόνο.
Το άγριο «σπρωξίδι» και οι μετακινήσεις προκαλούν τοπικές πιέσεις. (Απεικονίζονται στον χάρτη, με μπλε βελάκια οι συγκλίνουσες και άσπρα οι αποκλίνουσες.)

Πιέσεις
Οπου οι πιέσεις συγκλίνουν σχηματίστηκαν βουνά, τα οποία μεγαλώνουν με τον χρόνο και εκεί όπου είναι αποκλίνουσες το έδαφος τεντώνει και σκίζεται «σαν χαρτοπετσέτα» δημιουργώντας θάλασσα.
Ετσι, στην Κρήτη, όπου οι πιέσεις είναι συγκλίνουσες ο Ψηλορείτης ψηλώνει ακόμα περισσότερο, το ίδιο τα βουνά στη δυτική Πελοπόννησο και την Ηπειρο, αλλά και τα Πυρηναία Ορη στα σύνορα Γαλλίας - Ισπανίας, ενώ στο Αιγαίο, π.χ., όπου ασκούνται εφελκυστικές (αποκλίνουσες) δυνάμεις, η γη πριν από εκατομμύρια χρόνια τέντωσε, άνοιξε και έγινε η σημερινή θάλασσα.
Στη θέση του καταγάλανου πελάγους ήταν κάποτε η ηπειρωτική Αιγηίδα από την οποία σήμερα απέμειναν κάποιες κορυφές, που δεν είναι άλλες από τα νησιά του Αιγαίου.
Λόγω των εφελκυστικών δυνάμεων, η Πελοπόννησος απομακρύνεται από την υπόλοιπη ηπειρωτική Ελλάδα κατά ένα εκατοστό τον χρόνο, γεγονός που έλαβαν υπόψη τους σοβαρά οι κατασκευαστές της γέφυρας στη ζεύξη Ρίου - Αντιρρίου, ενώ αντίθετα το πέρασμα του Γιβραλτάρ στενεύει!
Σε αυτόν τον προαιώνιο αγώνα η πλάκα της Αφρικής, καθώς ανηφορίζει, βυθίζεται σε δύο σημεία της Μεσογείου: στην Κρήτη και τη νοτιοδυτική Ιταλία. Αυτό έχει αποτέλεσμα, στις δυο αυτές περιοχές να σημειώνονται οι ισχυρότεροι σεισμοί αλλά και τον σχηματισμό ηφαιστείων (Σαντορίνη, Αίτνα).
Οι προβλέψεις των γεωλόγων και γεωφυσικών είναι μάλλον ανατριχιαστικές: ως αποτέλεσμα της κίνησης των λιθοσφαιρικών πλακών, λένε, η Αφρική θα έρθει και θα κολλήσει με την Ευρώπη, η Μεσόγειος Θάλασσα δεν θα υπάρχει και στη θέση της θα αναδυθούν οροσειρές, το κλίμα θα έχει αλλάξει και μαζί του η πάσης φύσεως μορφή ζωής στην περιοχή.
Παρ' όλα αυτά, ψυχραιμία: για να συντελεστεί η γεωφυσική αυτή νομοτέλεια θα χρειαστεί να περάσουν γύρω στα δέκα εκατομμύρια χρόνια. Μέχρι τότε, συνιστούν οι ειδικοί, ας φροντίσουμε να οργανώσουμε αποτελεσματικότερα την άμυνά μας απέναντι στους σεισμούς, ας προστατεύσουμε και ας χαρούμε τις φυσικές ομορφιές που απλόχερα μας χάρισαν οι υπόγειοι «καβγάδες» της Φύσης.          ΠΗΓΗ : kathimerini.gr


  14-9--2016    : Το 1ο σχολείο του Δάσους στην Ελλάδα είναι γεγονός! Ένα διαφορετικό σχολείο που θέλει να φέρει τα παιδιά κοντά στην φύση.....

Στην Αττική, δίπλα στην φύση και το πράσινο, στο Δήμο Διονύσου, ξεκινάει το πρώτο Σχολείο του Δάσους, ένα διαφορετικό σχολείο που θέλει να φέρει τα παιδιά κοντά στην φύση και να τα βοηθήσει να αναπτύξουν την προσωπικότητά τους μέσα από την ελευθερία.
Το διαφορετικό αυτό σχολείο άρχισε τη λειτουργία του τον Ιούλιο με κάποιες καλοκαιρινές τάξεις και ξεκινά κανονικά τη λειτουργία του από Σεπτέμβριο, φιλοξενώντας παιδιά, κυρίως προσχολικής ηλικίας. Η HuffPost Greece μίλησε με την Βασιλική Κομπιλάκου, υπεύθυνη του Σχολείου του Δάσους, η οποία μας εξήγησε τι ακριβώς μπορούν να κάνουν τα παιδιά σε ένα σχολείο που βρίσκεται ανάμεσα σε δέντρα, δάσος, λίμνες και ποταμάκια.

Τι ακριβώς είναι το Σχολείο του Δάσους;
Τα Σχολεία του Δάσους αποτελούν διεθνώς την εφαρμογή του μεταρρυθμιστικού κινήματος της Παιδαγωγικής του Δάσους. Πραγμάτωση μιας παιδαγωγικής διαδικασίας εκτός των στενών ορίων μιας τάξης, που επιδιώκει τη μάθηση στο ύπαιθρο, χωρίς καταναγκασμούς και που προάγει την πολύπλευρη ανάπτυξη του παιδιού μέσω της ελευθερίας. Όπου αφορά πρωτίστως την προσχολική ηλικία καθώς με βιωματικό τρόπο επιτυγχάνονται όχι μόνο οι στόχοι που τίθενται για αυτήν την τρυφερή ηλικία (κοινωνική, κινητική και νοητική αντίληψη), αλλά επιτυγχάνεται και η ανάπτυξη της δημιουργικής, κριτικής και κυρίως αυτόνομης σκέψης τους, όπως μόνο στο ύπαιθρο και με τις προκλήσεις που εκεί υπάρχουν μπορεί να επιτευχθεί. Ακολούθως τόσο τα παιδιά των υπόλοιπων ηλικιών, που προσέρχονται με μία σταθερή συχνότητα και μέσω μίας ομάδας που ασφαλώς και δεν πρέπει να αλλάζει, όσο και κάποιων ειδικών ομάδων, όπως παιδιών θύματα bulying, με αυτισμό, σύνδρομο Down, κ.α., μπορούν να ωφεληθούν ποικιλοτρόπως, ισορροπώντας τον σύγχρονο τρόπο ζωής που όλο και περισσότερο αποξενώνει τον άνθρωπο από την φύση και τις πρωταρχικές ισορροπίες.

Τι διαφορετικό μπορεί να προσφέρει σε έναν μαθητή;
Το Σχολείο του Δάσους είναι καθοδηγούμενο από τα παιδιά, παροτρύνοντας τα να συμμετέχουν σε αυτό που τα ενδιαφέρει περισσότερο στην φύση, προάγοντας το ελεύθερο παιχνίδι και τις αυθόρμητες δραστηριότητες, μολονότι υπάρχουν κάποιες κατευθύνσεις από τους παιδαγωγούς. Η παρατηρητικότητα από την πλευρά των τελευταίων και η συναισθηματική ικανότητα τους ώστε να μπορούν να σιωπούν ή να καθοδηγούν χωρίς διδακτισμό αποτελούν επίσης βασική προϋπόθεση. ίναι ανοιχτό καθόλη τη διάρκεια του χρόνου; Τι γίνεται όταν ο καιρός δεν το επιτρέπει; Είναι ανοιχτό “βρέξει – χιονίσει”. Κυριολεκτικά! Τα παιδιά είναι ντυμένα σαν κρεμμυδάκια, με ισοθερμικά εσώρουχα, κ.τ.λ., και βρισκόμαστε έξω πάντοτε! Μόνο σε περίπτωση καταιγίδας μπαίνουμε μέσα στο καταφύγιο που έχουμε.

Περιγράψτε μας μία τυπική ημέρα στο Σχολείο του Δάσους.
Συνήθως, ξεκινά με το άναμμα της φωτιάς που γίνεται από τα παιδιά σε κάποια τοποθεσία του δάσους, αλλά που για ευνόητους λόγους (πυρασφάλεια) δεν θα πραγματοποιείται κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Αντ’ αυτού κάνουμε τον κύκλο μας κάτω από ένα δέντρο, δίπλα στο καταφύγιο μας, εισάγοντας σε κάποιο θέμα που θα δουλέψουμε εκείνη τη μέρα. Αν για παράδειγμα είναι οι ήχοι του δάσους, μπορεί με τη σειρά να καλύψουμε τα μάτια με ένα μαντήλι και να καλέσουμε το κάθε παιδί να αφουγκραστεί. Κατόπιν η διαδικασία μπορεί να εξελιχθεί απαλά ρωτώντας τα παιδιά γα το ποιος νομίζουν πως κατοικεί πάνω στα κλαδιά του δέντρου, ή πάνω στα φύλλα και στον κορμό του. Σταδιακά σηκωνόμαστε και φέρνουμε κάποια υλικά παρατήρησης, όπως μεγενθυντικούς φακούς, κι εξαπλωνόμαστε στους γύρω λόφους γυρεύοντας ίχνη πουλιών και ζώων (εξερεύνηση). Όλο αυτό μπορεί να οδηγήσει, αναλόγως της κατεύθυνσης των παιδιών, είτε σε ένα ελεύθερο παιχνίδι, είτε σε μία κατασκευή, όπως για παράδειγμα ενός σπιτιού πουλιών χρησιμοποιώντας ένα χάρτινο κουτί από γάλα (ανακύκλωση) και καλύπτοντας το από φλοιούς δέντρων και φλούδες κουκουναριών που τα παιδιά συγκεντρώνουν. Αργότερα μπορούμε να κολατσίσουμε κοντά στο ρυάκι όπου τα παιδιά έχουν στήσει ένα καταφύγιο από καλάμια και κλαδιά, με κόμπους που μόνα τους έκαναν, και να επιδοθούν κατόπιν σε σκαρφάλωμα δέντρων, κατασκευές από φυσικά υλικά, όπως κούκλες από μουστάκια καλαμιών, βελανιδοσκουφάκια, και ό,τι άλλο τα εμπνέει. Η μέρα κλείνει με τον κύκλο μας δίπλα στο καταφύγιο μας με μια αφήγηση από την παιδαγωγό που να συνδέεται με τη μέρα που περάσαμε, ή πραγματοποιείται από κάποιο παιδί, εφόσον το επιθυμεί ολόψυχα.          ΠΗΓΗ : newsone.gr


  13-9--2016    : Το National Geographic κατέγραψε τη σκληρή και σπάνια στιγμή κανιβαλισμού πολικών αρκούδων .

Το National Geographic προειδοποιεί πως οι εικόνες είναι αρκετά σκληρές.

....

Ένα νέο βίντεο του Νational Geographic κατέγραψε μια εξαιρετικά σπάνια, αλλά και σκληρή πτυχή της φύσης. O κανιβαλισμός στις πολικές αρκούδες έχει στο παρελθόν καταγραφεί σε φωτογραφίες, αλλά αυτή είναι ίσως η πρώτη καταγραφή σε βίντεο.
Το φαινόμενο, γνωστό από καιρό στην ντόπιους της Αρκτικής, έχει μελετηθεί από το 1980. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι οι πολικές αρκούδες τρώνε τα μικρά στα τέλη του καλοκαιριού και του φθινοπώρου, όταν οι φώκιες που είναι η συνηθισμένη λεία τους είναι λιγοστές καθώς βρίσκονται στη θάλασσα.
“Ένα από τα λίγα πράγματα που τους έχει απομείνει για να φάνε είναι, στην πραγματικότητα, τα μικρά διαφόρων ηλικιών, του είδους τους” λέει ο Ian Stirling, βιολόγος στο Πανεπιστήμιο της Αλμπέρτα. “Το υλικό είναι αρκετά σπάνιο, αλλά το συμβάν πιθανόν να μην είναι” προσθέτει για το βίντεο που δημοσιεύτηκε σήμερα, αλλά κατεγράφη το περασμένο καλοκαίρι.
Το μικρό είναι βραδυκίνητο και η μητέρα αδύναμη. Το αρσενικό τους εντοπίζει και αρχίζει να τους καταδιώκει. Η τύχη τους είναι προδιαγεγραμμένη και μετά από λίγα λεπτά η μητέρα παρακολουθεί την αρσενική αρκούδα να την προσπερνά και να ορμά στο μικρό της το οποίο είναι ευκολότερος στόχος. Η μητέρα κάνει κάποιες προσπάθειες να αποτρέψει τον θηρευτή, αλλά δεν μπορεί να τα βάλει μαζί του. Μετά από λίγο υποχωρεί βιαστικά, προκειμένου να μη γίνει το επόμενο γεύμα του αρσενικού.

Ο κανιβαλισμός είναι κοινή πρακτική στη φύση και έχει παρατηρηθεί σε ιπποπόταμους, σαλαμάνδρες, τίγρεις, αρκούδες, και διάφορα άλλα είδη. Στα αρσενικά ενεργοποιείται όταν πεινάνε ενώ τα θηλυκά είναι πολύ αδύναμα για να μονομαχήσουν μαζί τους και συνήθως υποχωρούν. Ωστόσο η κλιματική αλλαγή μπορεί να κάνει η συμπεριφορά πιο διαδεδομένη, λέει ο Stirling. “Kαθώς οι πάγοι συνεχώς συρρικνώνονται με την πάροδο του χρόνου, λιγοστεύουν και οι περιοχές που πολικές αρκούδες χρησιμοποιούν για να κυνηγήσουν φώκιες, λέει ο Stirling. Χωρίς την ικανότητα να κυνηγούν φώκιες, οι πολικές αρκούδες μπορεί να οδηγηθεί σε ακόμη πιο ακραίο κανιβαλισμό, αν δεν το έχουν κάνει ήδη.” προσθέτει.          ΠΗΓΗ : lifo.gr


  18-1--2016    : Η αιολική ενέργεια στην Ελλάδα το 2015: Ισχύς, κατανομή και κατασκευαστές

....
Τη «Στατιστική» της αιολικής ενέργειας στην Ελλάδα για το έτος 2015 ανακοίνωσε η Ελληνική Επιστημονική Ένωση Αιολικής Ενέργειας (ΕΛΕΤΑΕΝ).
Η συνολική καθαρή αιολικής ισχύς που εγκαταστάθηκε κατά το 2015 ήταν 171,8 MW. Πέραν αυτής της νέας ισχύος, κατά την 31.12.2015 ήταν ήδη υπό κατασκευή νέα αιολικά πάρκα συνολικής ισχύος 210,7 MW.
Με βάση την Στατιστική, τo σύνολο της αιολικής ισχύος που κατά τα τέλη 2015 βρισκόταν σε εμπορική ή δοκιμαστική λειτουργία είναι: 2150,8 MW αυξημένη κατά 8,7% σε σχέση με πέρυσι.

Η ισχύς αυτή κατανέμεται ως εξής:
* Στα Μη Διασυνδεμένα Νησιά : 322,6 MW
* Στο Διασυνδεμένο Σύστημα: 1828,2 MW

Σε επίπεδο Περιφερειών η Στερεά Ελλάδα παραμένει στην κορυφή των αιολικών εγκαταστάσεων αφού φιλοξενεί 681,8 MW (31,7%) και ακολουθεί η Πελοπόννησος με 414,30 ΜW (19,3%) και η Ανατολική Μακεδονία – Θράκη όπου βρίσκονται 298,65 MW (13,9%).

Όσον αφορά τους επιχειρηματικούς ομίλους, για το 2015, στην πρώτη πεντάδα βρίσκονται:
* η EDF EN HELLAS με 43,80 MW
* η EREN GROUP με 42,00 MW
* η ΕΛΛ.ΤΕΧ ΑΝΕΜΟΣ (ΕΛΛΑΚΤΩΡ) με 36,10 MW
* η PROTERGIA με 27,00 MW
* η TERNA ENERGEIAKH με 10,00 MW

ενώ συνολικά η κατάταξη είναι η ακόλουθη:
* η ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή με 369,6 MW (17,2%),
* η EDF με 358,0 MW (16,6%),
* η Iberdrola Rokas με 250,7 MW (11,7%),
* η ENEL Green Power με 200,5 MW (9,3%) και
* η ΕΛΛ.ΤΕΧ ΑΝΕΜΟΣ (ΕΛΛΑΚΤΩΡ) με 199,0 MW (9,3%).

H εικόνα για τους κατασκευαστές των ανεμογεννητριών είναι η εξής: η Vestas έχει προμηθεύσει το 48,9% της συνολικής αιολικής ισχύος που είναι εγκατεστημένη στην Ελλάδα. Ακολουθούν η Enercon με 23,6%, η Gamesa με 10,8%, η Siemens με 9,1%, και η Nordex με 5,3%.
Ειδικά για το 2015, τις νέες ανεμογεννήτριες προμήθευσαν η Vestas κατά 47%, η Gamesa κατά 31,6% και η Enercon κατά 21,5%.

Με αφορμή την παρουσίαση της αιολικής στατιστικής για το 2015 ο Πρόεδρος της ΕΛΕΤΑΕΝ Γιάννης Τσιπουρίδης έκανε την ακόλουθη δήλωση:
« Τα 172 MW αιολικής ενέργειας που εγκαταστάθηκαν το 2015 και τα πλέον των 200 MW που βρίσκονται υπό κατασκευή αποτελούν έναν άθλο του ελληνικού κλάδου της αιολικής ενέργειας, δεδομένου του αρνητικού επενδυτικού και πολιτικού κλίματος που επικρατεί. Ο κλάδος μας, πέραν των οικονομικών δυσχερειών που μοιράζεται με όλους τους κλάδους της ελληνικής οικονομίας, έχει πέσει σε – ανεξήγητη για εμάς – κυβερνητική δυσμένεια, η οποία επιβαρύνει το ήδη αρνητικό επενδυτικό κλίμα. Η πολιτική ηγεσία του αρμόδιου Υπουργείου αρνείται από τις 4 Φεβρουαρίου 2015 να συναντηθεί με το ΔΣ του συλλόγου, παρά τις συνεχείς σχετικές εκκλήσεις μας.
Δεν γνωρίζουμε το λόγο, γιατί δεν μας δόθηκαν ποτέ εξηγήσεις. Δεν πιστεύουμε ότι η δυστοκία αυτή οφείλεται σε ιδεοληψίες που βρίσκουν θεωρητικό υπόβαθρο στον όρο β.ΑΠΕ. (Βιομηχανικές Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας).
Δεν είναι δυνατόν, στην εποχή μετά την ιστορική απόφαση του Παρισιού για το Κλίμα τον Δεκέμβριο, όταν όλος ο πλανήτης στρέφεται στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, η ελληνική κυβέρνηση αντί να προωθεί πάση δυνάμει την ανάπτυξη των εγχώριων ανεξάντλητων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας με τις οποίες είναι προικισμένη η χώρα, να μπαίνει εμπόδιο στην ανάπτυξή τους.
Η επίτευξη μιας παγκόσμιας οικονομίας μηδενικού άνθρακα το 2050 και η συγκράτηση της ανόδου της παγκόσμιας θερμοκρασίας κάτω από 2ο C και με επιθυμητό στόχο 1,5ο C, αποτελούν το αντικείμενο της συμφωνίας του Παρισιού, ως τη μόνη λύση στην αντιμετώπιση του κινδύνου της κλιματικής αλλαγής. Αυτό θα πραγματοποιηθεί μόνο με τη μεγαλύτερη δυνατή ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Αποτελεί ενεργειακό μονόδρομο για όλες τις χώρες.
Η επιλογή που έχει η ελληνική κυβέρνηση είναι να φέρει την Ελλάδα στην πρωτοπορία αυτής της ενεργειακής επανάστασης όπως αξίζει και μπορεί ή να θα συρθεί σε αυτήν ως ουραγός. Και θα κριθεί για τις επιλογές της».          ΠΗΓΗ : .econews.gr


  18-1--2016    : Στήνουν «ξόβεργες» στο παράνομο κυνήγι η Γερμανία και η Ιταλία ....Γύρω στα 5 με 8 εκατομμύρια πουλιά το χρόνο χάνουν με τρόπο βασανιστικό τη ζωή τους στην Ιταλία - Ωστόσο, έχουν γίνει σημαντικά βήματα από ιταλικές και γερμανικές περιβαλλοντικές οργανώσεις για την καταπολέμηση του παράνομου κυνηγιού Το παράνομο κυνήγι με δίχτυα ή ξόβεργες είναι ευρέως διαδεδομένο στην Ευρώπη και απειλεί άμεσα πολλά είδη πουλιών. Εδώ και χρόνια πάντως Γερμανοί και Ιταλοί προσπαθούν από κοινού να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα σε συνεργασία με τα ιταλικά δασαρχεία και, σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα του Deutsche Welle, έχουν ήδη καταφέρει πολλά.
«Η παράδοση της παγίδευσης των πουλιών προέρχεται από την Ιταλία, μια χώρα που παράλληλα κάνει πάρα πολλά για την πάταξη του παράνομου κυνηγιού» λέει ο Αντρέα Ρουτιλιάνο, ο οποίος εδώ και χρόνια εργάζεται για τη γερμανική οργάνωση με την επωνυμία «Επιτροπή κατά της δολοφονίας των πουλιών».
Με όπλα, δίχτυα ή ξόβεργες γύρω στα 5 με 8 εκατομμύρια πουλιά το χρόνο χάνουν με τρόπο βασανιστικό τη ζωή τους στην Ιταλία ενώ ο αριθμός τους σε ολόκληρη την Ευρώπη φθάνει στα 20 με 25 εκατομμύρια. Η Διεθνής Οργάνωση για την Προστασία του Περιβάλλοντος χαρακτηρίζει την Ιταλία ως την χειρότερη χώρα στον τομέα αυτό μετά την Αίγυπτο. «Στην Ιταλία τα ωδικά πτηνά θεωρούνται ξεχωριστή νοστιμιά» λέει ο Αλεξάντερ Χάιντ, επικεφαλής της οργάνωσης «Επιτροπή κατά της δολοφονίας των πουλιών». Οι συνέπειες του παράνομου κυνηγιού είναι ολέθριες κυρίως για τα άγρια πουλιά όπως είναι ο σπιζαετός, ο σταχτοπετρόκλης και ο ευρωπαϊκός σφηκιάρης.

Ανθεί και το παράνομο εμπόριο με το κυνήγι
Ο καστανολαίμης επίσης θεωρείται ιδιαίτερη νοστιμιά στην Ιταλία όπως και οι τσίχλες κυρίως στη Λομβαρδία, Βενετία, Καμπανία, Καλαβρία και Απουλία.
Το εμπόριο με το άγριο κυνήγι έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια. Παλαιότερα πολλοί κυνηγούσαν και πήγαιναν τα θηράματα στο σπίτι ως κάτι ξεχωριστό. Εν τω μεταξύ πουλάνε το κυνήγι σε εστιατόρια και το προσωπικό κυνήγι τείνει να πάρει ολοένα και πιο εμπορικό χαρακτήρα. Σε καιρούς οικονομικής κρίσης και υψηλής ανεργίας, η πώληση του παράνομου κυνηγιού είναι ένα επιπρόσθετο και καλό έσοδο. Για παράδειγμα στη «μαύρη» αγορά ένας σπίνος φθάνει να κοστίζει έως και εκατό ευρώ. Στην «Επιτροπή κατά της δολοφονίας των πουλιών» δραστηριοποιούνται περίπου 400 εθελοντές, οι οποίοι συνεργάζονται με άλλες περιβαλλοντικές οργανώσεις όπως για παράδειγμα την WWF. Στήνουν καρτέρι στους παράνομους κυνηγούς και τους οδηγούν στη δικαιοσύνη, η οποία τους επιβάλλει χρηματικά πρόστιμα από 300 μέχρι 2.000 ευρώ.
Οι αρχές στην Ιταλία πάντως συνεργάζονται στενά με τις περιβαλλοντικές οργανώσεις. Η «Επιτροπή κατά της δολοφονίας των πουλιών» φέτος περισυνέλεξε περίπου 500 παγίδες ενώ πριν από 15 χρόνια ο αριθμός έφθανε τις 15.000. Δυστυχώς εξαιτίας των μέτρων λιτότητας στην Ιταλία προτείνεται η κατάργηση των δασαρχείων.
Πηγή: Deutsche Welle          ΠΗΓΗ : protothema.gr


  18-1--2016    : Από καταφύγια όλα τα κατοικίδια ζώα στα pet-shops! ....Στην Ελλάδα, τη χώρα των εκατοντάδων χιλιάδων αδέσποτων ζώων και των φιλόζωων της πλάκας που αγοράζουν μόνο σκύλους «ράτσας» προπαγανδίζοντας ακουσίως ιδεολογήματα περί «καθαρού αίματος» και τα συναφή, αυτό που θα διαβάσετε είναι «ψιλά γράμματα».
Η Πολιτεία της Αριζόνα στις Ηνωμένες Πολιτείες ψήφισε έναν πολύ σημαντικό νόμο με σκοπό να καταπολεμήσει το πρόβλημα των αδέσποτων και των παράνομων εκτροφείων, των επονομαζόμενων και puppy mills.
Έτσι, όλα τα καταστήματα κατοικιδίων στην αμερικανική Πολιτεία υποχρεούνται να πωλούν ζώα που θα προέρχονται αποκλειστικά από καταφύγια ή μη κερδοσκοπικές φιλοζωικές οργανώσεις.
Με αυτό τον τρόπο οι αρχές θα καταπολεμήσουν το πρόβλημα των puppy mills όπου δύστυχα ζώα γίνονται αντικείμενα εκτροφής (και αιμομικτικά) υπό άθλιες συνθήκες.
Στα puppy mills (εκεί όπου γεννήθηκε το Μπηγκλ ή το Τζακ Ράσελ που αγόρασες έναντι υψηλού αντιτίμου για να το μοστράρεις στο δρόμο) τα θηλυκά ζώα περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους σε εγκυμοσύνες και τα κουτάβια ζουν εγκλωβισμένα μέσα σε πολύ μικρά κλουβιά μέχρι να πωληθούν στο pet shop της γειτονιάς.
Υιοθετούμε ζώα από καταφύγια, στειρώνουμε τα κατοικίδιά μας. Είναι τόσο απλό.          ΠΗΓΗ : .econews.gr


  1-1--2016    : Η γυναίκα που κέρδισε το σεβασμό των λύκων ....


Το να γνωρίσεις κάποια η οποία ασχολείται με τους λύκους από τότε που γεννήθηκε δεν είναι κάτι συνηθισμένο, αλλά για την Tonya Littlewolf ή αλλιώς «Mamawolf» το να έχει στη ζωή της αυτά τα όμορφα πλάσματα είναι απολύτως φυσιολογικό. Πράγματι το έχει ως σκοπό να υπερασπίζεται και να προστατεύει αυτό το ζώο το οποίο αποκαλεί πνευματικό αδερφό της.
Με ρίζες από το Νέο Μεξικό, η Littlewolf είναι μισή Τσιρικάουα Μεσκαλέρο Απάτσι και μισή Σικελή και όπως λέει η ίδια αστειευόμενη «δεν είναι καλός συνδυασμός». Ο παππούς της την έφερε για πρώτη φορά σε επαφή με την άγρια ζωή προκειμένου να γνωρίσει τους λύκους και τα κούγκαρ με τα οποία συνδέονται σε πνευματικό επίπεδο και με τα οποία πολύ γρήγορα δημιούργησε έναν δεσμό. Μετά από χρόνια, η Littlewolf ίδρυσε το καταφύγιο για λύκους «Wolf Mountain Sanctuary» στην κοιλάδα Lucerne της Καλιφόρνια που βρίσκεται ανατολικά του Λος Άντζελες στις ΗΠΑ, για να διδάξει στην «άτριχη αγέλη» ? όπως αποκαλεί τους ανθρώπους ? ότι θα πρέπει να συμβιώνουν αρμονικά με τους λύκους. «Δουλεύουμε ομαδικά» λέει η Littlewolf. «Οι λύκοι είναι μέρος του κύκλου της ζωής, τα ρυάκια, τα δέντρα, τα λουλούδια, τα πουλιά. Συμπορευόμαστε με την άγρια ζωή».
Ακόμη, επικοινωνούμε με αυτήν. Η ιδιαίτερη συμπάθεια της Littlewolf για τα ζώα (και το αντίστροφο) γίνεται άμεσα αντιληπτή: πουλιά προσγειώνονται στους ώμους της, τα κογιότ εγκαταλείπουν την έμφυτη νευρικότητά τους όταν βρίσκονται γύρω της. Όσο για τους εννέα λύκους της αγέλης της ? ναι, είναι η δική της αγέλη και είναι το κυρίαρχο θηλυκό ? τους μιλάει· και αγγλικά και Απάτσι. Για κάποιον ξένο αυτό μοιάζει περίεργο, αλλά η αφοσίωση και ο σεβασμός των λύκων για την Littlewolf είναι εμφανή.
Το δώρο της Littlewolf για την ευγνωμοσύνη που δείχνει σε αυτά τα άγρια αλλά παρεξηγημένα αρπακτικά δεν θα μπορούσε να γίνει πιο ξεκάθαρο από όταν παρατηρούμε την ευγένεια και την τρυφερότητα που της δείχνουν όταν βρίσκονται κοντά της. Επικίνδυνα; -Μπορεί. Όμως αυτά τα επιβλητικά πλάσματα, που ως ενήλικα μπορεί να φτάσουν έως και τα 60 kg περίπου, μεταμορφώνονται σε αρνάκια όταν είναι δίπλα της, τρέχοντας να φτάσουν στην αγκαλιά της σαν κουτάβια που ζυγίζουν όσο το 1/10 του βάρους τους. Ο θαυμασμός είναι αμοιβαίος:«Νιώθω άνετα με μερικούς ανθρώπους» λέει η Littlewolf «αλλά αισθάνομαι ασφαλής με τους λύκους».

Μετάφραση/Επιμέλεια: Οικονομίδου Μαρία
maria_oiko@yahoo.gr          ΠΗΓΗ : dasarxeio.com


  1-1--2016    : Η επαφή με τη φύση εξουδετερώνει τα κοινωνικά δεινά της φτώχειας ....


Η θετική επίδραση του πρασίνου στις πόλεις και της επαφής με τη φύση στη σωματική και ψυχική υγεία είναι αδιαμφισβήτητη.
Μια νέα βρετανική μελέτη που φωτίζει και άλλες κοινωνικές προεκτάσεις της επαφής του ανθρώπου με τη φύση μπορεί να δώσει το έναυσμα για τη χάραξη νέων δημόσιων πολιτικών που στο επίκεντρό τους θα έχουν το περιβάλλον.
Ειδικότερα, όπως υποστηρίζουν ερευνητές του Πανεπιστημίου Κάρντιφ της Ουαλίας με επικεφαλής την ψυχολόγο Νέτα Γουαϊνστάιν, όταν οι άνθρωποι ζουν σε περιοχές όπου έχουν μεγαλύτερη επαφή με τη φύση, αυξάνεται η κοινωνική συνοχή και μειώνεται η εγκληματικότητα. Εκτός από τους χώρους πρασίνου θετική επίπτωση έχει και η παρουσία ζώων.
Στο πλαίσιο της μελέτης αναλύθηκε δείγμα 2.000 ατόμων. Η επαφή με τη φύση βρέθηκε να επιδρά κατά 8% στην κοινωνική συνοχή μιας κοινότητας ή συνοικίας, καθόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό.
Συγκριτικά, το εισόδημα, το μορφωτικό επίπεδο και η ηλικία των κατοίκων, επηρεάζουν αθροιστικά λιγότερο -όχι πάνω από 3%- το επίπεδο της κοινωνικής συνοχής σε μια περιοχή.
Όσον αφορά στην εγκληματικότητα, η στενή επαφή με τη φύση την περιορίζει σε ποσοστό 4%. Όσο περισσότεροι χώροι πρασίνου (πάρκα κ.α.) υπάρχουν σε μια περιοχή, τόσο μειώνεται η εγκληματικότητα. Συγκριτικά, οι κοινωνικοοικονομικοί παράγοντες (κατά βάση η φτώχεια) αυξάνουν την εγκληματικότητα κατά 5%.

—Φύση εναντίον φτώχειας
Με άλλα λόγια, η επαφή με τη φύση εν μέρει αντισταθμίζει την αρνητική επίδραση της φτώχειας στην εγκληματικότητα και την κοινωνική συνοχή και μπορεί να αποδειχθεί σωτήρια για κοινωνίες που διέρχονται πολυεπίπεδη κοινωνική, οικονομική και πολιτική κρίση όπως η ελληνική.
Η εξήγηση που δίνουν οι επιστήμονες είναι ότι η φύση γεννά υποσυνείδητα στους ανθρώπους ένα αίσθημα μεγαλύτερης σχέσης, σύνδεσης και ενσυναίσθησης με τον κόσμο γύρω τους, άρα και με τους γείτονές τους, ανεξαρτήτως εισοδήματος.
Μια πρόσθετη -και απλούστερη- εξήγηση είναι ότι όσο περισσότερο πράσινο έχει μια περιοχή, τόσο πιο συχνά βγαίνουν οι άνθρωποι από τα σπίτια τους, πράγμα που εκ των πραγμάτων τους φέρνει σε επαφή με τους άλλους.
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι δυστυχώς η επαφή με τη φύση χάνεται όλο και περισσότερο εξαιτίας της αστυφιλίας, αλλά και της τάσης για ψυχαγωγικές και αθλητικές δραστηριότητες σε κλειστούς χώρους. Περίπου το 70% των Ευρωπαίων και το 50% των κατοίκων της Γης ζουν πλέον σε αστικά κέντρα όπου συχνά το πράσινο σπανίζει και η τάση είναι ανοδική. Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Bioscience» του Αμερικανικού Ινστιτούτου Βιολογικών Επιστημών.          ΠΗΓΗ : econews.gr


  1-1--2016    : ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ 2016 ....


        

© Giorgio Peppas


Eδώ ότι θέλετε να μας πείτε