Η αλλαγή πλεύσης των μεγάλων σεφ, όσον αφορά το μαγείρεμα του κυνηγιού, συνοδεύεται και από μια νέα αντιμετώπιση της αρμονίας μεταξύ κυνηγιού και κρασιού.
Η συμβατική λογική που απαιτούσε μόνο κόκκινο κρασί με το κυνήγι (το λένε εξάλλου και όλες ανεξαιρέτως οι οπίσθιες ετικέτες των κρασιών και μάλιστα όσο πιο βαρύ τόσο το καλύτερο!), πάει πλέον περίπατο και αντικαθίσταται από μεγαλύτερη φαντασία στις οινικές μας επιλογές.

Αν ο αγριόχοιρος μπορεί να «σηκώσει» ένα πληθωρικό κρασί σαν το Chateαuneuf du Pape ή μια μεστή Βουργουνδία (π.χ. Gevrey Chambertin, Αlοxe Corton, Pommard), το ίδιο δεν ισχύει με την πέρδικα, τη φάσα ή το φασιανό, τα οποία ταιριάζουν πολύ καλύτερα με κάποια λευκά κρασιά, όπως π.χ. το Pinot Gris της Αλσατίας ή το λευκό Hermitage από τις Πλαγιές του Ροδανού.
Έτσι, μπορούμε να πούμε με ελάχιστη υπερβολή πως δεν υπάρχει κρασί που να μην ταιριάζει με το κυνήγι, αρκεί, φυσικά, να λαμβάνεται υπόψη το είδος του θηράματος και ο τρόπος με τον οποίο αυτό έχει μαγειρευτεί.

Δοκιμάσαμε λόγου χάρη την τερίν φασιανού/λαγού του Ζαν ντε Γκριγιό («Πεντελικόν»), με ελαφρύ κόκκινο κρασί, καθώς και αγριοκούνελο με λάχανο και ροζέ κρασί: έξοχοι συνδυασμοί και οι δύο!.
Επίσης, άνετα μπορεί κανείς να φανταστεί μια ροδοκοκκινισμένη πάπια ή μια χήνα στο φούρνο να παντρεύονται με ένα γλυκό κρασί (Sauternes, αλλά γιατί όχι και με «Σάμος») ή ένα ελαφρά σοταρισμένο στήθος φάσας με κάποιο μεστό σαρντονέ...

Πηγή: ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ