Αγαπητοί φίλοι αναγνώστες,
Ήρθε ο Νοέμβρης και μαζί του έφερε την «ερωμένη» χιλιάδων κυνηγών, την μπεκάτσα. Ένα θήραμα λατρεμένο, όσο κανένα άλλο ίσως στη χώρα μας, «έπιασε» και φέτος στις ψηλές κορυφές για να μας χαρίσει άλλη μια χρονιά όμορφες κυνηγετικές στιγμές, γεμάτες συγκινήσεις.
Πολλά πράγματα συντελούν στο να έχει το κυνήγι της μπεκάτσας μια περίοπτη και ξεχωριστή θέση στην καρδιά των μπεκατσοκυνηγών. Είναι ο μουντός και χειμωνιάτικος καιρός.
Είναι το πανέμορφο τοπίο που στοιχειοθετούν τα καταπράσινα δάση από έλατα ή τα χρυσοκόκκινα από οξιές. Είναι οι μοναδικές στιγμές που ζει κάποιος όταν το σκυλί του φερμάρει κι αυτή ξεπετάγεται με θόρυβο κάνοντας τις καρδιές να σπάνε.
Είναι η τουφεκιά η μπηχτή και γρήγορη. Είναι όλα αυτά, αλλά και πολλά άλλα, που μόνο όσοι τα ζουν μπορούν να τα καταλάβουν.
Όμως υπάρχει και κάτι στην όλη ιστορία που χαλάει την ωραία εικόνα, κάτι που έρχεται να μουτζουρώσει όλη αυτή την ομορφιά. Εννοώ το καρτέρι της μπεκάτσας.
Ένα φαινόμενο πέρα ως πέρα άνανδρο, ένα φαινόμενο που δεν περιέχει καμιά λεβεντιά, καμιά ιδεολογία, αξιοκατάκριτο και καταδικαστέο.
Είναι απαράδεκτο την μετακίνηση αυτού του πουλιού, για να ικανοποιήσει τις διατροφικές του ανάγκες αλλά και τις ανάγκες κάλυψης που έχει, κάποιοι να την εκμεταλλεύονται και να «στήνονται» - πολλές φορές μάλιστα προκλητικά - στο καρτέρι της.
Έχω αναφέρει και παλαιότερα ότι αυτοί δεν είναι κυνηγοί. Αυτοί είναι ή κάποιοι άρρωστοι που κυνηγάνε την ουτοπία του μεγάλου νούμερου, ή κάποιοι τελείως άσχετοι με την έννοια «μπεκατσοκυνηγός», που σηκώνονται από την πρέφα του καφενείου για να πεταχτούν για ένα 20λεπτο να πάρουν 2-3 πουλάκια. Αυτοί είναι οι «έξυπνοι» ενώ οι άλλοι είναι οι «ηλίθιοι».
Οι σωστοί και γνήσιοι κυνηγοί, οι πιστοί στην παράδοση, που αυτά τα δύο ή τρία πουλάκια περπατάνε όλη μέρα για να τα βρουν και μάλιστα αν τα βρουν, έχουν λίγες πιθανότητες να τα χτυπήσουν μέσα στο δάσος, που είναι το βασίλειό τους.
Επιτέλους, αυτό το αισχρό φαινόμενο πρέπει να σταματήσει. Και για να σταματήσει πρέπει να προσπαθήσουμε όλοι μας. Η ευθύνη είναι συνολική.
Ευθύνη έχουν ακόμη και αυτοί που κλείνουν τα μάτια τους και μένουν αδιάφοροι και απαθείς.
Σκεφτείτε μόνο αυτό: εάν το θήραμα αυτό εκλείψει, τους «κυρίους» αυτούς δεν θα τους ενοχλήσει καθόλου, γιατί απλούστατα δεν μπόρεσαν ποτέ να γνωρίσουν αλλά κυρίως να εκτιμήσουν τη «μαγεία» που προσφέρει το κυνήγι της μπεκάτσας.
Να είστε όλοι καλά.
ΚΥΝΗΓΕΣΙΑ ΚΥΝΟΦΙΛΙΑ
Προτρέπουμε όλους τους θηροφύλακες, ομοσπονδιακούς και μη, να εξαντλούν όλη τους την αυστηρότητα σ’ αυτούς που επιδίδονται στο καρτέρι της μπεκάτσας.