Πέρδικα... Η λεβεντοπερπατοΰσα Ρήγισσα των Ελληνικών βουνών ξεπηδά περήφανα μέσα από θρύλους και παραδόσεις, για να δηλώσει με το δικό της τρόπο τη διαχρονική παρουσία της σε μια χώρα που τη γέννησε, την αγάπησε και την τραγούδησε, ίσως όσο κανένα άλλο πουλί στον κόσμο.
Ακουμπώντας τις φτερούγες της πάνω στην ποίηση, που της αφιέρωσε έμμετρους διθυράμβους, ατενίζει αγέρωχα τον κυνηγό, δείχνοντας καρτερικότητα και προκλητική ψυχραιμία για εκείνες τις μεταξύ τους αναμετρήσεις, που πολύ περισσότερο την ηρωοποιούν, παρά την υποβιβάζουν.
Συνεχίζοντας να γοργοπερπατά μ' εκείνο τον ξεχωριστό της τρόπο στις κοφτές πλαγιές και τα γκρέμια των βουνών, περιπλανιέται ξανά και ξανά σ' ατέλειωτες περιπέτειες, αφήνοντας όλους εμάς να τη σκεφτόμαστε με τρόπο μυστηριακό, αποδεχόμενοι συγκαταβατικά τη δικαιολογημένη υπεροψία της..

Αυτό το υπέροχο πτηνό λοιπόν ξεκίνησαν να κυνηγάνε οι περδικοκυνηγοί και φέτος .
Οι ενδείξεις για την φετινή χρονιά ήταν καλές από την εποχή της φωλεοποιήσης των πουλιών , ο καιρός βοήθησε στις περισσότερες περιοχές όπου η πέρδικα έχει την επικράτεια της .
Ετσι εκτός κάποιων εξαιρέσεων όπου είχαμε δυνατές βροχές και χαλαζόπτωση την εποχή των μικρών νεοσσών , όπου εκεί έγινε ζημιά στα περδικόπουλα που είναι πολύ ευαίσθητα τις πρώτες μέρες τις ζωής τους στην υγρασία και στο κρύο, τα πράγματα γενικά πήγαν καλά για τους πληθυσμούς της Ρήγισσας των Ελληνικών βουνών φέτος.

Εδώ θα ήθελα να πω και λίγες σκέψεις μου .
Θα ήταν ακόμη πολύ καλύτερα τα πράγματα για τις πέρδικες και όχι μόνο , αν κάποιοι “οικολογούντες “ και κάποιοι δημόσιοι υπάλληλοι δεν στύλωναν τα πόδια , στην όποια προσπάθεια κυνηγετικών οργανώσεων όποιας βαθμίδας ,να ζητήσουν τα αυτονόητα για μία σωστή διατήρηση της ισορροπίας της άγρια ζωής.
Δηλαδή σωστή διαχείριση αρπάγων σε κάποιες περιοχές της πατρίδας μας , όπου ο πληθυσμός τους έχει αυξηθεί υπερβολικά και πλέον δρουν ανταγωνιστικά , σχεδόν καταστροφικά προς τα άλλα είδη .
Επίσης αν κάποιοι συνάδελφοι μπορούσαν να καταλάβουν ότι την εποχή της ωοτοκίας και κατόπιν των πρώτων εβδομάδων της ζωής των νεοσσών, ότι δεν πρέπει να ενοχλούν τις φωλιές η τις οικογένειες των περδίκων και όχι μόνο, θα συναντούσαμε στο βουνό καλύτερους πληθυσμούς ακόμη .

Ολα αυτά και άλλα πολλά πρέπει να κατανοήσουμε όλοι όσοι ασχολούμεθα με την πέρδικα αν θέλουμε αυτό το υπέροχο άγριο ζώο να συνεχίσει να υπάρχει και να ευδοκιμήσει όπως παλιά κάποια στιγμή .
Ξεκίνησε λοιπόν το κυνήγι της και οι πρώτες αναφορές από τις συναντήσεις σε σχετικές γραμμές είναι ικανοποιητικές .
Βέβαια φέτος πιστεύω ο κόσμος που ανέβηκε στην έναρξη ήταν πολύς , περισσότερος από κάθε άλλη φορά από ότι θυμάμαι στα τόσα χρόνια που την κυνηγώ .
Άλλοι καρπώθηκαν κάποια πουλιά ,άλλοι όχι , δεν είχαν την μοναδική εμπειρία να την αγγίξουν ειδικά στην έναρξη .
Αυτό οφείλετε στο ότι τα πουλιά είναι πια πιο πονηρεμένα και σε κάποιες περιοχές ιδιαίτερα αγριεμένα από τα εκπαιδευτικά και από το πρόωρο κυνήγι που κάποιοι που θεωρούν τους εαυτούς τους πιο πονηρούς εξασκούν πριν την επίσημη έναρξη του .

Ένα άλλο που πρέπει να τελειώσει είναι η διαφορετική έναρξη με τον λαγό .
Μία διευκρίνηση εδώ , γνωρίζω ότι οι περισσότεροι πραγματικοί λαγάδες δεν την κυνηγούν γιατί είναι αφοσιωμένοι οι ίδιοι και τα σκυλιά τους στο θήραμα τους τον λαγό .
Υπάρχουν όμως αυτοί που μαζεύουν ανεξαιρέτως τα πάντα που θα βρεθούν μπροστά τους και βέβαια ακόμη χειρότερο η λαγάδες “μαϊμού” με σκύλους φέρμας , η ελληνική κουτοπονηριά σ όλο το μεγαλείο της .
Αυτό λοιπόν οι Κ Οργανώσεις και το Υπουργείο πρέπει να το διευθετήσουν με κάποιο τρόπο.

Δεν θα μπω περισσότερο αυτή την φορά στα του κυνηγιού της , το μόνο που θα πω είναι ότι πέρδικες φέτος υπάρχουν γιατί βοήθησε η χρονιά της αναπαραγωγής , άλλα μην ξεχνάτε το ότι πήγαν καλά αυτή την χρονιά δεν σημαίνει ότι όλα είναι ρόδινα για το είδος .

Το είδος είναι σε συνεχή μείωση Πανευρωπαϊκά όχι ακόμη ανησυχητικά όπως κάποιοι θέλουν να παρουσιάσουν (κόκκινο βιβλίο) γιατί έχουν τα σχέδια τους για αυτή που όμως κρύβουν συμφέροντα !
Καλή συνέχεια λοιπόν στους πραγματικούς περδικοκυνηγούς και τους τετράποδους συντρόφους τους εκεί στα ψηλά πάντα με την πρέπουσα ευαισθησία που μας κατέχει όλους για αυτό το υπέροχο πουλί της πατρίδας μας.