HORACE LYTLE
Η πλέον ενδιαφέρουσα και σοβαρή φάση κατά την εκγύμναση των σκύλων είναι να προλάβουμε το φόβο του σκύλου μας, τον προκαλούμενο από τις ντουφεκιές.
Χρησιμοποιώ σκοπίμως τη λέξη προλάβουμε, γιατί ένα γραμμάριο πρόβλεψης, αξίζει πάντοτε περισσότερο από ένα κιλό θεραπεία. Δεν υπάρχει δε κανένα έλεος για το σκυλί εκείνο που φοβάται τις ντουφεκιές
Ενας καλός τρόπος για να συνηθίσει to σκυλάκι τι ς τουφεκιές είναι να πυροβολείτε κοντά του κατά τη διάρκεια του φαγητού. Πιθανόν το σχέδιο να είναι αποδοτικότερο όταν εφαρμόζεται συγχρόνως σε πολλά σκυλάκια κατά την ώρα του φαγητού, αλλά η επιτυχία είναι η ίδια κι όταν εφαρμόζεται σ1 ένα μόνο σκυλάκι.
Το πείραμα μπορεί να γίνει μόνο από σας προσωπικά, αλλά ακόμη καλύτερα αν έχετε κανένα να σας βοηθήσει. Ας πάρει ο βοηθός σας ένα τουφέκι των 22 καλίμπρ και 'σεις το πιάτο του φαγητού του. Δείξτε το φαγητό πρώτα στο σκυλάκι, έξω από το
περίφραγμα του σπιτιού του, και αφήστε να το μυρίσει, ούτως ώστε όλη ίου η προσοχή να συγκεντρωθεί στο προβλεπόμενο φαγητό. Όταν δε αυτό περιμένει ανυπόμονα να αποκτήσει το περιεχόμενο του πιάτου, πείτε στον βοηθό σας να ρίξει την ντουφέκια, ακριβώς όταν εσείς ανοίγετε την πόρτα του περιφράγματος και του το δίνετε.
Είναι απολύτως βέβαιο πως το σκυλάκι δεν θα δώσει καμιά σημασία στην τουφεκιά.
Ύστερα από λίγο καιρό θα μπορείτε να ρίχνετε μία τουφεκιά σαν προειδοποίηση ότι του πηγαίνετε το φαγητό του και το σκυλάκι θα συσχετίσει τόσο το τουφέκι με το φαγητό, ώστε να παίρνει τη τουφεκιά σαν σημάδι του γεύματος.
Κατ' αυτόν τον τρόπο, η πρώτη του γνωριμία με το τουφέκι θα είναι ευχάριστη.
Αν η προκαταρκτική εργασία έγινε καλά, τότε μπορείτε ν1 αντικαταστήσετε το όπλο των 22 με ένα των 12 καλίμπρ αν δεν διαθέτετε ενδιάμεσο. Το μυστικό της επιτυχίας είναι να διατηρήσετε την τουφεκιά σαν σημάδι της ώρας του φαγητού.
Για τα μεγαλύτερα σκυλάκια που έως τώρα δεν είχαν άλλη σκέψη από το να γεμίζουν το στομάχι τους, και τα οποία δεν είχαν καμιά επαφή με το όπλο, εφαρμόζω μία άλλη μέ
θοδο διαφορετική από την ανωτέρω.
Προτιμώ, στα σκυλιά από έξι μηνών και πάνω, να κάνω τη γνωριμία του όππου στο ύπαιθρο. Πρέπει να ληφθεί υπ' όψιν και αυτό είναι το κυριότερο, ότι το σκυλί έως τώρα έχει βάσιμους λόγους να σας έχει εμπιστοσύνη. Το επόμενο πράγμα που θα κάνετε στη ύπαιθρο, είναι να του κινήσετε το ενδιαφέρον για το θήραμα.
Πρέπει να προσέξετε όμως ώστε ο ενθουσιασμός του στο να βρίσκει και να σηκώνει τα θηράματα, να προηγηθεί από τη τουφεκιά. Ξεχάστε το όπλο τελείως έως ότου συμπληρωθεί ο παραπάνω ενθουσιασμός του.
Έτσι όταν όλα αυτά εκτελεσθούν καλά, η τουφεκιά όταν για πρώτη φορά την ακούσει, δεν επιφέρει παρά μία ευχάριστη σκέψη.
Προτιμάτε, στην αρχή να τουφεκάτε με μικρές γομώσεις η πρόβλεψη μας είναι να αποφύγουμε το φόβο από τις ντουφεκιές. Πρέπει να ξέρετε πως το σκυλάκι σας δεν φοβάται τις τουφεκιές, γιατί ουδέποτε τις άκουσε.
Προχωρήστε λοιπόν στο να βρείτε πουλιά. Μην τουφεκάτε πριν to σκυλί σας τα βρει, είναι αδιάφορο αν φερμάρει ή όχι.
Έτσι το σχέδιο θα εφαρμοστεί στο ύπαιθρο κατά τον ακόλουθο τρόπο. Το σκυλάκι θα ψάχνει να βρει τα πουλιά και 'σεις θα έχετε το όπλο έτοιμο. Ας υποθέσουμε ότι τα βρίσκει, τα ξεπετά και τα κυνηγά. Ακριβώς όταν αυτό θα προσπαθήσει να πιάσει τα πουλιά που ξε-πέταξε, τότε εσείς θα τουφεκίσετε στον αέρα.
Δεν υπάρχει περίπτωση ένα σκυλί που άρχισε μ' αυτούς τους όρους, να φοβηθεί τις τουφεκιές. Αν βρισκόμαστε στην εποχή του κυνηγίου και μπορείς να σκοτώσεις το πουλί, τόσο το καλύτερο, αν και το να σκοτώσεις δεν έχει 'μεγάλη σημασία για το σκυλί, όσο το κυνήγι που κάνει στα πουλιά και το οποίο είναι αρκετό να απασχολεί το μυαλό του τόσο, ώστε για να «μην ακούσει» το κρότο της τουφεκιάς.
Αν εξακολουθήσεις έτσι κατά τον ίδιο τρόπο επί ένα χρονικό διάστημα, θα έλθει στιγμή που το σκυλάκι θα νομίζει τη τουφεκιά σαν επακόλουθο του κυνηγίου που κάνει στα πουλιά.
Συνήθως προκαλείται αυτός ο φόβος όταν παίρνει κανείς ένα φυσικά δειλό σκυλί έξω κι αρχίζει να τουφεκά κοντά του πολύ και υπό ακατάλληλες συνθήκες ή ακόμη πριν εκδηλωθεί η φιλία, η αγάπη και η εμπιστοσύνη του για σας. Μία ακατάλληλη π.χ. συνθήκη είναι να βγάλεις το σκυλί έξω και ν' αρχίσεις τις τουφεκιές για πρώτη φορά ύστερα από τιμωρία, αντιθέτως η πρώτη τουφεκιά πρέπει να βρει το σκυλί γεμάτο ενεργητικότητα, ενδιαφέρον και ανυπομονησία.
Ποτέ μην προβείτε σε τέτοια πειράματα,
αμέσως μόλις αγοράσετε ένα σκύλο μεγάλο ή μικρό. Αυτός ακριβώς είναι ο τρόπος που μπορεί να προκληθεί φόβος από τις τουφεκιές.
Πολλοί αμαθείς αγοράζουν ένα σκυλί και ενώ ακόμα αυτό είναι ξένο προς τον ιδιοκτήτη και το περιβάλλον και βρίσκεται σε μία νευρική κατάσταση ύστερα από ένα π.χ. μακρινό ταξίδι, το παίρνουν και τρέχουν ίσια για το βουνό. Με τέτοιες βέβαια συνθήκες, το μικρό σκυλί που δεν άκουσε έως τώρα τουφεκιά, είναι φυσικό να φοβηθεί.
Αλλά και πολλά σκυλιά που ποτέ άλλοτε δεν φοβόντουσαν τις τουφεκιές, μπορεί να τις φοβηθούν μπροστά σε μία τέτοια ατζαμοσύνη. Πρέπει να ξέρετε πως ο φόβος από τις τουφεκιές προκλήθηκε από σφάλμα ανθρώπινο και δεν είναι ιδιότητα του σκύλου.
Γενικώς θα μπορεί να πει κανένας ότι είναι καλύτερο να αγοράσεις ένα νέο σκυλί, παρά να προσπαθήσεις να γιατρέψεις ένα που φοβάται τις τουφεκιές.
Τα σκυλιά έχουν καθένα τις αρετές του, αλλά εκείνο που δεν αξίζει απολύτως τίποτε, είναι το σκυλί που φοβάται τις τουφεκιές. Οι διάφοροι εκγυμναστές έχουν καθένας τους και διαφορετική μέθοδο θεραπείας. Κάποτε επιτυγχάνουν, αλλά συχνότερα όχι. Έχω μία προσωπική γνώμη.
Εκείνος που θα αναλάβει
να εκτελέσει μία μέθοδο θεραπείας πρέπει να έχει ιόσες ικανότητες, όσο σοβαρότερη είναι η μέθοδος που αναλαμβάνει, ο ακατάλληλος δηλαδή άνθρωπος θα αποτύχει και στην καλύτερη μέθοδο θεραπείας, ενώ ο κατάλληλος πιθανόν να επιτύχει και στην πιο κακή μέθοδο.
Αυτό θα ήταν καλό να το έχετε πάντοτε στο μυαλό σας σαν απόδειξη του πόσο η θεραπεία εξαρτάται από σας.
Η εν λόγω λοιπόν μέθοδος θεραπείας εφαρμόστηκε σε μία σκύλα Σέττερ δύο χρονών που μου ήλθε από τον Καναδά και η οποία φοβόταν πολύ τις τουφεκιές.
Ο άνθρωπος που μου πούλησε αυτή τη σκύλα δεν μου είπε κουβέντα γι1 αυτό της το ελάττωμα. Ίσως να μη το γνώριζε.
Όταν ανακάλυψα την ύπαρξη αυτού του φόβου, πείσθηκα πως για πολύ καιρό έπρεπε να σταματήσω να τουφεκώ μπροστά της. Κατανάλωσα τους περισσότερους μήνες ενός χρόνου για να κάνω αυτό το ζώο να μ' αγαπήσει και να κερδίσω την εμπιστοσύνη του. Σ1 αυτό το διάστημα την έπαιρνα μαζί μου έξω όσο μπορούσα συχνότερα και την έβαζα να ψάχνει για πουλιά, μα ποτέ δεν έπαιρνα μαζί μου τουφέκι.
Έτσι κατάφερα να αποκτήσω την εμπιστοσύνη και την αγάπη αυτού του σκυλιού και η έξοδος να του γίνεται πραγματική διασκέδαση.
Έτσι προχωρούσε η υπόθεση για ένα χρόνο περίπου - αρκετά πολύ - όταν κατάλαβα πια πως ήλθε η στιγμή για να επιχειρήσω τη θεραπεία. Πήγα λοιπόν έξω μία μέρα με ένα εικοσάρι και ελαφρές γομώσεις. Αποφάσισα όμως να μην τουφεκίσω σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, εκτός από σταθερή φέρμα τπς σκύλας.
Ύστερα οπό λίγο το Αγγλικό μου Σέττερ βρήκε ένα μπουλούκι ορτύκια. Τα ξεπέταξα εγώ, μα αυτή τη φορά δεν τουφέκισα. Τα πουλιά την ενδιέφεραν τόσο πολύ, που αμέσως άρχισε να ψάχνει για να βρει τα σκόρπια.
Πολύ γρήγορα φερμάρισε σ' ένα. Αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή σκέφτηκα κι όπως το πουλί ξεπετάχτηκε, σήκωσα το όπλο μου και το σκότωσα.
Ήταν τόσο αφοσιωμένη στη φέρμα της, που αμφιβάλω αν άκουσε τη τουφεκιά.
Έχω τη γνώμη πως εκείνη in στιγμή σκεπτόταν κάτι περισσότερο ενδιαφέρον από ένα μικρό Θόρυβο.
Έτσι το ένα ύστερα από το άλλο μαζέψαμε κατά τον ίδιο τρόπο όλα τα σκόρπια. Πρόσεχα να μην αποτύχω σε καμιά τουφεκιά, έπαιζα τα πάντα, γι' αυτό τουφεκούσα προσεκτικά/Ετσι όταν γυρίσαμε μπορούσα να πω πως η αρρώστια τπς σκύλας μου, ήταν κάτι που ανήκε στο παρελθόν.
Αλλά προτού επαναπαυτώ, ήθελα να είμαι απόλυτα βέβαιος για τη θεραπεία και ξαναπήγα την επόμενη εβδομάδα, οπότε επαναλήφθηκε το ίδιο πράγμα. Δεν τουφέκισα πουλιά παρά μόνο σε σταθερή φέρμα. Εκείνα που ξεπετιόντουσαν χωρίς φέρμα, έφευγαν ατουφέκιστα.
Έπαιζα ένα σοβαρότερο παιχνίδι από το να βάλλω στη τσάντα μου μερικά πουλιά. Έτσι όταν και η δεύτερη εκδρομή τελείωσε καλά, δεν χωρούσε πια καμία αμφιβολία, πως η ωραία σκύλα μου είχε θεραπευτεί.
Και αυτό αποδείχτηκε γιατί από τότε φίλοι κυνηγοί, είχαν την ευκαιρία να τουφεκίσουν πουλιά, μαζί μ' αυτό το σκυλί, χωρίς να φοβηθεί πλέον τις τουφεκιές.
Δεν φοβάται πλέον τις τουφεκιές όσο δεν τις φοβούνται και οι άλλοι σκύλοι μου, ή όσο δεν τις φοβούμαι και εγώ. Στην πραγματικότητα αγαπά το όπλο σχεδόν περισσότερο από όλα τα σκυλιά που έχω δει.
Έχοντας υπ' όψιν μου την επιτυχία μου με την εφαρμογή αυτής της μεθόδου, μπορώ να την συστήσω και σε άλλους, με την βεβαιότητα ότι θα έχουν τα ίδια αποτελέσματα, αρκεί να την εφαρμόσουν κατά γράμμα και ιδίως κατά την περίοδο των τελευταίων δοκιμών. Εκεί ακριβώς βρίσκεται το μυστικό της επιτυχίας.
Μιλώντας για το φόβο από τις τουφεκιές μπορώ να πω πως η χειρότερη περίπτωση είναι εκείνη που το σκυλί άλλοτε μεν φοβάται και άλλοτε όχι. Με το σκυλί που φοβάται πάντα έχει ν' αντιμετωπίσει κανείς ένα απλούστατο πρόβλημα, παρά μ' εκείνο που άλλοτε φέρεται καλά στις τουφεκιές και άλλοτε οπισθοχωρεί ή το βάζει στα πόδια για το σπίτι. Σ' αυτή την περίπτωση δεν ξέρει κανείς τι να κάνει.
Και η θεραπεία της είναι δυσκολότερη.
Τη μία μέρα ένα τέτοιο σκυλί κυνηγά περίφημα και φαίνεται πως δεν προσέχει καθόλου τις τουφεκιές, μπορεί μάλιστα και ν' απορτάρει, ακόμη δε να και να αισθάνεται ευχαρίστηση, γι1 αυτό που κάνει και αμέσως την επόμενη φορά αυτό το ίδιο σκυλί βγαίνοντας στο βουνό, μπορεί με την πρώτη τουφεκιά να πάρει δρόμο για το σπίτι, ή το λιγότερο να κατσουφιάσει και να παύσει να κυνηγά.
Ποτέ δεν έχεις την τύχη σε τέτοια σκυλιά δύο φορές συνέχεια να σου κάνουν τα ίδια φερσίματα. Μπορεί όμως να υποθέσουμε πως τα περισσότερα απ' αυτά τα φερσίματα, οφείλονται μάλλον από κακοκεφιά παρά από φόβο στις τουφεκιές.
Το μόνο ευτύχημα στις παραπάνω περιπτώσεις, είναι η σπανιότητα τους. Και η περίπτωση του να σου τύχει ένα τέτοιο σκυλί είναι μάλλον απίθανη. Μα αν ποτέ σου τύχει, η μόνη μου συμβουλή είναι ν1 αποκτήσετε την πλήρη εμπιστοσύνη του σκύλου σας, οπουδήποτε μπορεί να εφαρμοστεί αυτή η λέξη.
Πρέπει να είστε ο συνοδός του και ο πραγματικός φίλος του. Μην κυνηγάτε πολύ ώρα και μη τουφεκάτε πολύ όταν πηγαίνετε έξω.
Εγώ προσωπικά βρήκα πως αυτά βοηθούν πάρα πολύ στην αρρώστια του
Initial
Back
