Το θέμα αυτό έχει συζητηθεί πάρα πολλές φορές στις κυνηγητικές παρέες, ειδικά τον τελευταίο καιρό που οι αγώνες έχουν εγκατασταθεί μόνιμα και στη χώρα μας, αλλά και έχει γραφτεί πολύ συχνά σε άρθρα εδώ αλλά και στο εξωτερικό.
Αλήθεια πόσο πραγματικός κυνηγός είναι ένας σκύλος αγώνων; Εδώ θα πρέπει να κάνουμε μία σαφή αντιδιαστολή μεταξύ των αγώνων στην Ελλάδα (τουλάχιστον όσον αφορά τη σημερινή κατάσταση στη χώρα μας) και στην Ευρώπη.
θα ξεκαθαρίσουμε ευθύς εξ αρχής τη θέση μας (και αυτό είναι και θέση του ομίλου μας). Εμείς γνωρίζουμε καλά ότι τα σκυλιά αγώνων στην Ελλάδα είναι τα σκυλιά που λιώνουν τις πατούσες τους στα Ελληνικά κυνηγοτόπια. Το 99% των σκυλιών που θα δούμε στα τερραίν των αγώνων μας είναι τα κυνηγητικά σκυλιά των ανθρώπων που τα κατεβάζουν εκεί. Αλλά και το υπόλοιπο 1% αφορά τα σκυλιά που ήρθαν εκπαιδευμένα από το εξωτερικό και πιθανώς να μην είδαν πραγματικό άγριο θήραμα ακόμη. Δεν ξέρω όμως ούτε έναν 'Έλληνα κυνηγό που θα φέρει ένα καλό σκυλί απ' έξω και θα αντέξει στον πειρασμό να μην πάρει αυτό το σκυλί στο κυνήγι μαζί του. Είναι δυνατόν ποτέ να έχεις ένα άξιο καθαρόαιμο σκυλί και να το αφήσεις να περιμένει στο κουμάσι του μέχρι να αρχίσει η περίοδος των αγώνων;
Στην Ευρώπη συμβαίνει πράγματι να τρέχουν σκυλιά σε αγώνες χωρίς να έχουν καθόλου κυνηγητική πείρα. Όμως η μεγάλη απόδειξη ότι ένα σκυλί στα τερραίν των αγώνων μπορεί να γίνει μεγάλο μόνο αν έχει μάθει να αντιδρά σωστά και φυσικά στις πονηριές του άγριου θηράματος είναι ότι οι μεγάλοι εκπαιδευτές, αυτοί που φτιάχνουν τα μεγάλα σκυλιά, Βασίζουν την εκπαίδευση τους μόνο σε άγριο θήραμα, δίνοντας την ευκαιρία στα σκυλιά τους να δαγκώσουν πολλά πουλιά πριν τα παρουσιάσουν στους αγώνες.
Βέβαια για να το κάνει αυτό ο Condado ή ο Francini αναγκάζεται να τρέχει στην Πολωνία (παλαιότερα πριν από τον πόλεμο και στην Γιουγκοσλαβία) και να Ζει σαν τον τσιγγάνο μέσα σ' ένα φορτηγάκι γεμάτο σκυλιά για ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα.
Εμείς εδώ δεν έχουμε κανένα λόγο να το κάνουμε αυτό, εφόσον ούτως ή άλλως από τον Αύγουστο μέχρι το Φεβρουάριο τα σκυλιά μας βρίσκονται μόνιμα στα κυνηγοτόπια σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο, για να μην πούμε ότι τα περισσότερα από αυτά τα σκυλιά συνεχίζουν τα "εκπαιδευτικά" στις ορεινές ή στα ορτύκια καθ' όλο το υπόλοιπο διάστημα που κλείνει η κυνηγητική περίοδος. Τα Ελληνικά κυνηγόσκυλα είναι μόνιμα προπονημένα και "ετοιμοπόλεμα" και πιστεύω ότι από αυτή την άποψη πουθενά στην Ευρώπη δεν μπορούν να συγκριθούν τα σκυλιά με τα δικά μας.
Ποια είναι όμως η διαφορά του Ελληνικού και του εισαγόμενου κυνηγόσκυλου; Εφόσον τα σκυλιά μας κατάγονται από αυτά τα εισαγόμενα σκυλιά και εφόσον εκατοντάδες νέα σκυλιά εισάγονται κάθε χρόνο απ' έξω, η μόνη διαφορά είναι ότι τα Ελληνικά σκυλιά είναι εκείνα που πέρασαν το τεστ του βουνού και του δάσους και συνεχίζουν να βρίσκονται στα χέρια κάποιου κυνηγού. Η "φυσική επιλογή" εδώ γίνεται έμμεσα, με την παρέμβαση δηλαδή του ανθρώπου (βλέπε κυνηγό), στέλνοντας τα κυνηγητικός άχρηστα σκυλιά σε κάποια οικογένεια που θέλει απλώς σκύλο και όχι κυνηγόσκυλο, Βγάζοντας αυτόματα από την "κυκλοφορία" τα σκυλιά που θα υποβάθμιζαν τις αξίες που αποτελούν έναν καλό σύντροφο στο κυνήγι.
Τα σκυλιά λοιπόν των αγώνων, στην Ελλάδα τουλάχιστον, προέρχονται από αυτά τα σκυλιά που όπως είπαμε περνούν από το τεστ του κυνηγίου, διότι είναι σχεδόν αδύνατο να κρατήσει ένας Έλληνας κυνηγός ένα σκυλί άχρηστο στο κυνήγι, έστω και αν θα μπορούσε να κάνει μια καλή παρουσία στους 4-5 αγώνες που θα τρέξει.
Αν το δει κανείς σε βάθος, θα Βγάλει το συμπέρασμα ότι ίσως εμείς εδώ στην Ελλαδίτσα είμαστε οι πραγματικοί θεματοφύλακες αυτών των κυνηγητικών φυλών, διότι εδώ υπάρχει ένα φίλτρο που σταματάει τα "όμορφα" σκυλιά των εκθέσεων (εκείνα δηλαδή που είναι υπεύθυνα για την κατρακύλα αυτών των φυλών) και αφήνει να περάσουν τα άξια Ζώα που θα τιμήσουν τη ράτσα τους μέσα στα δάση και πάνω στα σκληρά βουνά δίπλα στον πραγματικό κυνηγό.
Στο ίδιο φίλτρο όμως πρέπει να σταματήσουν και εκείνα τα σκυλιά αγώνων που το πάθος τους είναι μόνο να τρέχουν και ίσως φερμάρουν τυχαία κάποια φορά αν περάσουν δίπλα στο θήραμα. Ο κίνδυνος να μπουν τέτοια σκυλιά στην
κυνοφυλική κουλτούρα μας είναι ορατός αν δεν προσέξουμε και δεν αντισταθούμε στα πολύ θεαματικά αλλά δίχως αίσθηση θηράματος Ζώα που κατακλύζουν τα Ευρωπαϊκά τερραίν αγώνων, Αυτοί που πρέπει ιδιαίτερα να προσέξουν είναι φυσικά οι επαγγελματίες. Μέχρι τώρα όσοι έχουν ξεκινήσει επαγγελματικά ν' ασχολούνται με αυτούς τους αγώνες είναι όλοι τους κυνηγοί και μάλιστα παθιασμένοι κυνηγοί με κότσια. Ας προσέξουν και ας διατηρήσουν αυτό το πάθος τους για να "φτιάχνουν" τα σκυλιά τους μέσα από το κυνήγι και ας μην πέσουν στην παγίδα ότι το σκυλί αγώνων "χαλάει" στο κυνήγι, Ο χρόνος που χρειάζεται ένα σκυλί αγώνων για να προετοιμαστεί είναι πολύς, Αν σήμερα μιλάμε για 6-8 αγώνες ή και περισσότερους στο άμεσο μέλλον, τότε μπορούμε να φοβόμαστε ότι θα δημιουργηθεί μία νέα τάξη επαγγελματιών που δεν θα έχει χρόνο καθόλου για κυνήγι και θα καταλήγει να φτιάχνει σκυλιά χωρίς εμπειρίες, δηλαδή χωρίς περιεχόμενο.
Τέλος θα ήθελα να πω δυο λόγια σε ορισμένους συναδέλφους κυνηγούς που συχνά λένε με μία μικρή δόση περιφρόνησης: "Εγώ δεν ασχολούμαι με αγώνες και τέτοια πράγματα, εγώ πάω τα σκυλιά μου στο κυνήγι μόνο", ότι οι αγώνες δεν είναι εύκολο πράγμα και δεν είναι για μέτρια
σκυλιά, Το σκυλί που μπαίνει στους αγώνες πρέπει να συγκεντρώνει πολλά προσόντα και να πλησιάσει όσο γίνεται τα στάνταρτ της φυλής του, Επίσης αυτός που θα δουλέψει το σκυλί αυτό πρέπει να έχει, πέραν της γνώσης, και το αληθινό πάθος του κυνόφιλου κυνηγού, αλλά και τα κότσια για να το κάνει.
Και μην ξεχνάμε ότι οι αγώνες ξεκίνησαν πριν από 100 περίπου χρόνια με αρχικό στόχο να παρουσιάσουν δημοσίως στο τερραίν τα σκυλιά τους όλοι αυτοί οι κυνηγοί που έλεγαν ότι κρατάνε στα χέρια τους το καλύτερο σκυλί του κόσμου, έτσι ώστε τα λόγια να μην μένουν λόγια αλλά ... "ιδού η Ρόδος ,..".
Εμείς οι κυνηγοί πρέπει να Βάλουμε καλά στο μυαλό μας ότι οι αγώνες αυτοί είναι εκείνοι που θα βελτιώνουν συνεχώς τις φυλές κυνηγίου, έτσι ώστε να χαιρόμαστε στο μέλλον άξιους κυνηγητικούς συντρόφους στην τόσο αγαπημένη και παθιασμένη ενασχόληση μας, το κυνήγι, Και τέλος ας μην ξεχνάμε ότι όλα τα μεγάλα κυνηγητικά σκυλιά που υπήρξαν ή υπάρχουν στα χέρια των κυνηγών προέρχονται ακριβώς από αυτά τα μεγάλα σκυλιά των αγώνων.
ΟΚΑΔΕ
Initial
Back
