Εκείνοι και εμείς.
Tού Άκη Λάππα
Ο υπότιτλος παραπέμπει αυτόματα σε κάποιες συγκρίσεις .Εντάξει , δεν μπορείς να συγκρίνεις το κορυφαίο show της μορφολογίας των 25000 σκύλων στο εκθεσιακό κέντρο στο Birmingham με τις δικές μας μορφολογίες , είτε μιλάμε για τις εκδηλώσεις του ΚΟΕ είτε όλες τις άλλες εκθέσεις των διαφόρων κυνοφιλικών ομίλων η ομίλων φυλών . Όμως ειδικά για μας τους κυνόφιλους κυνηγούς έχει τεράστιο ενδιαφέρον να δούμε που έχουμε κοινά σημεία και που διαφέρουμε στον τύπο των σκύλων που παρουσιάζονται εκεί και εδώ.
Δεν έπρεπε όμως να ξεκινήσω έτσι αυτό το άρθρο , σίγουρα δεν έπρεπε. Δεν επιτρέπεται να μην εκφράσω τα συναισθήματά μου και να μη δώσω στον κόσμο που μου κάνει τη τιμή να διαβάσει αυτές τις γραμμές ,έστω και μια μικρή γεύση από αυτά που συμβαίνουν εκεί. . Γιαυτό ανοίγω παρένθεση και προσπαθώ να σας δώσω κλίμα.
Να ξεκαθαρίσω ότι παρόλο που ο τρόπος που εκφράζομαι ,μάλλον δείχνει άνθρωπο που για πρώτη φορά βλέπει αυτό το «υπερθέαμα» ,στη πραγματικότητα δεν είναι η πρώτη φορά που έχω επισκεφτεί το Crufts. Όμως κάθε φορά που βρίσκομαι μέσα σε αυτόν τον τεράστιο χώρο όπου συνεχώς ακούγονται ανακοινώσεις από τα μεγάφωνα οι οποίες σκεπάζονται από μία ατέλειωτη συμφωνία γαυγισμάτων και χειροκροτημάτων από τους δεκάδες στίβους που βρίσκονται όπου γυρίζει η ματιά σου , αισθάνομαι σαν να έχω έρθει για πρώτη φορά. Κάθε φορά λέω να πάω μόνο τη μέρα που εκτίθενται οι κυνηγητικές φυλές και κάθε φορά δεν μπορώ να αντισταθώ και να βρίσκομαι εκεί κάθε πρωί επι 4 συνεχείς μέρες . Εύχομαι σε κάθε κυνόφιλο να αξιωθεί κάποια στιγμή να βρεθεί και να απολαύσει αυτό το πανηγύρι έστω και για μια φορά.
Δεν μας ενδιαφέρουν μόνο τα κυνηγόσκυλα .
Ας μη μιλήσουμε ακόμα για τις δικές μας φυλές. Ξέρω ότι πολλοί από μας έχουμε αδυναμία και σε κάποιες άλλες φυλές , μη κυνηγητικές και αρκετοί από μας είμαστε και ιδιοκτήτες τέτοιων σκύλων. Ε λοιπόν εκεί μέσα , ακόμα και αυτοί που δεν έχουν μάτια για άλλες φυλές εκτός από τις κυνηγητικές, κινδυνεύουν να ερωτευτούν μία από τις 180 καθαρόαιμες αναγνωρισμένες φυλές που εκτίθενται κάθε χρόνο και να αρχίσουν να ψάχνονται .Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι σε κάθε άνθρωπο υπάρχει κάποια ράτσα που πάει γάντι στην ψυχοσύνθεσή του . Αν λοιπόν βρεθείς σε αυτό το πανδαιμόνιο όπου όλες οι εγγεγραμμένες φυλές της γης παρουσιάζονται ζωντανές μπροστά σου , δείχνοντας μάλιστα τα καλλίτερα δείγματα , τότε πράγματι κινδυνεύεις να ερωτοχτυπηθείς. Αν μάλιστα βρίσκεσαι εκεί με την σύζυγο η την σύντροφο η τα παιδιά σου τότε είναι που έχεις χάσει από χέρι. Ακόμα και αν εσύ έχεις κάνει γερή άμυνα και έχεις καταφέρει να βλέπεις αυτά τα υπέροχα πλάσματα αποστασιοποιημένος, οι υπόλοιποι της οικογένειας δεν θα δείξουν σίγουρα τέτοιο χαρακτήρα. Άντε να ξεμπλέξεις . Το μόνο που θα σε βοηθήσει να μην φύγεις από κει μέσα με κάποιο κουτάβι η έστω με κάποιες συμφωνίες για καπάρωμα κουταβιού από μια μέλλουσα γέννα είναι οι παράλογα ψηλές τιμές που ζητάνε οι Βρετανοί κυνοτρόφοι. Εκεί πιστεύω ότι θα δείξουν κατανόηση όλα τα μέλη της οικογένειας.
Όμως η απόλαυση που θα εισπράξεις παρακολουθώντας αυτά τα δείγματα σκύλων που είναι αποτέλεσμα υψηλής εκτροφικής γνώσης και τέχνης θα είναι μοναδική . Δεν είναι μόνο η ομορφιά και η αρμονία της κίνησης του κάθε σκύλου που θα σε εκπλήξει αλλά είναι και ο τρόπος που τα παρουσιάζουν . Αναφέρομαι και στην περιποίηση ( κούρεμα , γυάλισμα κλπ) αλλά και στην συμπεριφορά μέσα στον στίβο όπως και στο στήσιμο του κάθε σκύλου που έχει εκπαιδευτεί τόσο καλά να δείχνει τα προσόντα του από νεαρή ηλικία που νομίζεις ότι είναι από φυσικού του . Βέβαια για κάθε λάτρη μας φυλής , η φυλή αυτή είναι ότι πιο ωραίο υπάρχει στον κόσμο του σκύλου αλλά υπάρχουν ορισμένες φυλές που τους πάνε ιδιαίτερα οι εκθέσεις και οι πασαρέλες και εύκολα θα έλεγες ότι αντικειμενικά «δεν παίζονται».Μιλάμε για τα Yorkshire Terrier , τα American Cocker Spaniel , τα Maltese , αλλά και τα Κανίς και όλα όσα δίνουν την δυνατότητα ,με το πλούσιο μαλλί που έχουν , να δείχνουν πάνω τους την εκπληκτική τέχνη αυτών των ειδικών και μοναδικών «καλλωπιστών» σκύλων που πραγματικά δημιουργούν μόδα που συχνά αλλάζει ριζικά την εξωτερική όψη του σκύλου.
Δεν θέλω να ξινίζουν το πρόσωπο οι φίλοι κυνηγοί η να κουνάνε συγκαταβατικά τα κεφάλια τους. Αν βρεθείς εκεί , η πρώτη εντύπωση μπορεί να σε ξενίσει η ακόμα και να σε σοκάρει αλλά γρήγορα αφήνεσαι να απολαμβάνεις αυτό το μοναδικό θέαμα. Είναι ενδιαφέρον . Πιστέψτε με είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον .
Αφού αρχίζεις και συνηθίζεις τα περίεργα σκυλοκουρέματα και νοιώθεις ότι έχεις μπεί πλέον στο πνεύμα , ξαφνικά πλησιάζεις τις γιγαντόσωμες φυλές όπως τα Grade Dane , τα διάφορα Mastiff η τα Irish Woolfhound και σε πιάνει αληθινό δέος .Δεν μπορείς να ξεκολλήσεις τα μάτια σου από πάνω τους. Τι είναι αυτό που σου έρχεται πρώτο από όλα στο μυαλό όταν βλέπεις ένα τέτοιο γίγαντα; «σκέψου πόσο φαΐ θέλει τούτο δω στη καθισιά του για να χορτάσει».
Αυτός που δεν είναι εξοικειωμένος με τέτοια θηρία σίγουρα νοιώθει ανασφαλής δίπλα τους και επιφυλακτικός να τα χαϊδέψει. Και όμως δεν νομίζω ότι υπάρχει σκυλί σε τέτοιες διοργανώσεις που θα του περνούσε από το μυαλό να βγάλει επιθετική διάθεση.
Δεν υπάρχουν επιθετικά σκυλιά διότι τέτοια σκυλιά αυτομάτως απορρίπτονται και κανένας κριτής δεν θα ανεχόντανε ζόρικο σκυλί στον στίβο του. Είναι σκυλιά απόλυτα κοινωνικοποιημένα και φιλικά.
Φυλές με εντυπωσιακή ομοιογένεια στον χαρακτήρα.
Πριν μπω στα δικά μας , ανεχτείτε λίγη φλυαρία ακόμα και ακούστε κάποια πράγματα που μου έκαναν εντύπωση. Ορισμένες φυλές , πέραν φυσικά από τις εξωτερικές , φαινοτυπικές ομοιότητες έχουν και κάποιες εκπληκτικές ψυχικές ομοιότητες η , αν θέλετε ομοιότητες στον χαρακτήρα που ξεφεύγουν από αυτό που συχνά λέμε , ειδικά εμείς οι κυνηγοί, «δεν εξαρτάται από τη ράτσα μόνο αλλά και από το άτομο». Εδώ όλα τα άτομα έδειχνα την ίδια συμπεριφορά . Για παράδειγμα οι Γερμανικοί ποιμενικοί , η τα λυκόσκυλα όπως λέγανε οι παλαιότεροι , έδειχναν μια τόσο ίδια συμπεριφορά που νόμιζες ότι προέρχονται από ομαδική κλωνοποίηση. Θέλω να σημειώσω εδώ ότι ο κριτής που σε όλες γενικά τις φυλές βάζει άνετα το χέρι του στο στόμα του σκύλου για να ελέγξει προγναθισμό κλπ. εδώ φαινόταν πολύ επιφυλακτικός . Λίγο ακουμπούσε και ψιλάφιζε το πίσω μέρος της οδοντοστοιχίας , δηλ. τους τραπεζίτες , και αυτό με προσοχή. Δεν ξέρω πολλά για αυτή την φυλή και δεν ξέρω αν αυτό που λέω είναι γνωστό στους γνώστες αλλά δεν μπορώ να πιστέψω ότι ειδικά αυτός ο συγκεκριμένος κριτής φοβόνταν να κάνει μια πιο προσεχτική εξέταση η αν όλοι οι κριτές κάνουν το ίδιο πράγμα. .Ανήσυχα , νευρικά , αεικίνητα , να πηδάνε πάνω στον κυναγωγό τους , να κοιτούν γύρω γύρω σαν να ψάχνουν κάποιον ( μια εξήγηση είναι ότι αυτά παρουσιάζονται από επαγγελματίες κυναγωγούς και ένοιωθαν να τους λείπουν τα αφεντικά τους και τα έψαχναν εναγωνίως στο πλήθος ) και να διαφέρουν τόσο πολύ από τις άλλες φυλές που έλεγες ότι είναι άλλο είδος στο ζωικό βασίλειο. Κάπως έτσι αλλά σε λιγότερη ένταση είναι και τα κανίς ειδικά τα μικρόσωμα. Οι δικές μας φυλές ( Ποιντερ-Σέττερ) που εδώ στις δικές μας εκθέσεις χαλάνε τον κόσμο και νομίζεις ότι βρίσκονται σε παιδική χαρά , εκεί είναι κότες. Πραγματικές κότες. Αναρωτιέσαι , δεν έχουν νεύρο μέσα τους ; Τόσο σπασμένα τα έχουν; Και νάταν μόνο αυτό ;
Ήρθε η ώρα μου φαίνεται να πούμε και για τα δικά μας και αναγκαστικά αλλάζουμε παράγραφο.
Οι Βρετανικοί δείκτες .
Τα Πόιντερ.
Όμορφα ζωντανά ,με όλη τη σημασία της λέξης . Όμορφα σαν μανεκέν με στήσιμο και ύφος μανεκέν. . Πεντακάθαρα , υπερ περιποιημένα , εξαίρετη σκελετική κατασκευή με ίσια πόδια , με σωστές γωνιώσεις , με εξαίρετες λεκάνες , σπονδυλικές στήλες , μακρύς λαιμούς ,καθόλου προγούλια , ωραία κεφάλια κλπ.κλπ. Με λίγα λόγια αν κάποιος φέρει ένα τέτοιο σκυλί στις δικές μας εκθέσεις , ας μην είναι πρωταθλητής , ας είναι απλά του μέσου όρου , δεν θα χάνει έκθεση για έκθεση.
Ο κριτής θα είναι υποχρεωμένος να βάλει ένα τέτοιο σκύλο στη πρώτη θέση ακόμα και αν θα έχει σοβαρές αμφιβολίες περί της εργασιακής του ικανότητας , ακόμα και αν θα έχει τύψεις ότι κατευθύνει την φυλή σε λάθος δρόμο. Οι Βρετανοί κριτές βέβαια δεν έχουν τέτοιους ενδοιασμούς και είναι φανερό ότι έχουν αποδεχτεί ότι το Πόιντερ είναι ένα όμορφο σκυλί το οποίο κάποτε κυνηγούσε και σίγουρα οι περισσότερο από αυτούς δεν έχουν δει ποτέ στη ζωή τους Πόιντερ να κυνηγάει ( υποπτεύομαι ότι και στη χώρα μας έχουν αρχίσει να κάνουν την εμφάνισή τους τέτοιοι κριτές μορφολογίας !!?).
Έχουμε λοιπόν σκυλιά που πληρούν όλες τις προδιαγραφές και θεωρητικά θα έπρεπε τουλάχιστον να κινούνται σωστά. Δεν λέω να κυνηγάνε σωστά , λέω να κινούνται σωστά. Πιστέψτε με τα σκυλιά αυτά τρέχουνε σαν καγκουρώ. Κάποτε έκανα μια περιοδεία σε πολλά Εγγλέζικα κυνοτροφεία ψάχνοντας να βρώ το μεγάλο κυνηγόσκυλο!
και είδα πολλά τέτοια σκυλιά να τρέχουν . Σκέτη απογοήτευση.
Γιατί όμως συμβαίνει αυτό ; Το θέμα έχει τρομερό ενδιαφέρον και θα επιχειρήσουμε να το θίξουμε , έστω εξ απαλών ονύχων , λίγο πιο κάτω.
Ωραία , ας ξεχάσουμε τον τρόπο κίνησης. Μήπως υπάρχουν κυνηγητικά ταλέντα ; Εδώ γελάνε. Πραγματικά γελούσα με μια ιδέα που μου σφηνώθηκε το μυαλό και που θα ήθελα να είχα το θάρρος να την έβαζα σε εφαρμογή. Θα ήθελα λοιπόν να αμόλαγα μέσα στον στίβο που παρουσιάζονταν τα Πόιντερ ένα ορτυκάκι εκτροφής. Τα μισά θα το κοίταζαν αδιάφορα , κάποια πιθανόν να έδειχναν κάποιο ενδιαφέρον και σίγουρα , πολλά από αυτά θα έψαχναν που να κρυφτούν , σαν να πέταγες ένα ποντίκι σε μία σχολική τάξη θηλέων . Εντάξει , υπερβάλω αλλά θέλω έτσι να τονίσω και να ξανατονίσω ότι αυτά τα Πόιντερ δεν είναι Πόιντερ. Είναι μια άλλη φυλή . Η μάλλον τα δικά μας είναι μια άλλη φυλή πλέον. Τα δικά μας θα μπορούσαν ίσως να ονομάζονται Μοιντερ , έτσι για να μην φανούμε αγενείς και ζητήσουμε από το Εγγλέζικο Κένελ κλάμπ να αλλάξουν αυτοί τα ονόματα αυτών των φυλών ( που πιστεύω ότι θα ήταν πιο δίκιο να γίνει αυτό , εκεί που έχουν καταντήσει τις δικές τους περήφανες Βρετανικές φυλές ) .
Τα Αγγλικά Σέττερ.
Και εδώ η κατάσταση είναι το ίδιο απελπιστική. Ποιο στοιχείο νομίζετε ότι είναι εκ διαμέτρου αντίθετο με τα δικά μας Σέττερ .Το βλέμμα. Μάλιστα φίλοι μου αυτό το βλέμμα δεν είναι δυνατόν να ανήκει σε κυνηγόσκυλο . Μιλάμε για το βλέμμα της αγελάδας και ακόμα χειρότερο. Καταλαβαίνω απόλυτα την Ιταλική σχολή των κριτών μορφολογίας που δίνουν ιδιαίτερη σημασία στο βλέμμα του κυνηγητικού σκύλου . Το βλέμμα είναι ο καθρέφτης της ψυχής και η ψυχή του σκύλου του οποίου ξεχειλίζει το κυνηγητικό πάθος πρέπει να καθρεφτίζεται σε ένα βλέμμα που να πετάει σπίθες.
Κάτι άλλο που μου έκανε κακή εντύπωση ήταν η πολύ φαρδιά πλάτη. Όταν βλέπεις ένα τέτοιο Σέττερ από πάνω νομίζεις ότι βλέπεις ένα από αυτά τα υπέρβαρα αδέσποτα που γυρνάνε στις γειτονιές δίπλα σε ταβέρνες και που όλοι τα ταΐζουν . Είναι μια άλλη εξόφθαλμη απόδειξη ότι τα σκυλιά αυτά δεν είναι σκυλιά εργασίας.
Τα Ιρλανδικά και τα Γκόρντον.
Οσο για τα πρώτα , είναι γνωστό το πρόβλημα που τους έχει δημιουργήσει η ζήτηση για σκυλιά συντροφιάς λόγο της όμορφης εμφάνισης τους . Και πράγματι τα σκυλιά αυτά είναι όμορφα να τα βλέπεις. Δεν έχω δει βεβαίως ποτέ ένα τέτοιου τύπου Ιρλανδικό στους κυνηγητικούς στίβους. Στα Γκόρντον , από αυτά τα λίγα που έχουμε δει στα Ελληνικά κυνηγοτόπια , το σχίσμα δεν είναι τόσο μεγάλο.
Το μεγάλο ερώτημα : πως πρέπει να είναι τα σκυλιά εργασίας;
Και το άλλο μεγάλο ερώτημα : Τα στάνταρτς της φυλής πρέπει να αμφισβητούνται ;
Λένε συχνά οι ειδικοί ότι όμορφο σκυλί είναι το μορφολογικά σωστό σκυλί , που ισούται με εργασιακά σωστό σκυλί. Λένε δηλαδή ότι η ομορφιά είναι περισσότερο αντικειμενικό θέμα παρά υποκειμενικό . Αν δεν έχει σωστή γωνίωση η σπάλα , αν δεν έχει μακρυά και ίσια λεκάνη αν δεν έχει γραμμένο σώμα στο τετράγωνο κλπ, σημαίνει ότι δεν έχει τα ζητούμενα για να κινεί το σώμα του σωστά ,άρα δεν είναι μορφολογικά σωστό η με άλλα λόγια όμορφο.
Ερώτημα . Γιατί τα υπέροχα αυτά σκυλιά που εκτίθενται στην μεγαλύτερη έκθεση μορφολογίας του πλανήτη ,ενώ έχουν όλα όσα ζητάνε οι προδιαγραφές , στην πραγματικότητα δεν μπορούνε να κινηθούν σωστά; Και με το σωστά δεν θα κολλήσω στο στυλ της φυλής. Σωστά εννοώ ξεκούραστα , αποδοτικά , με τις μικρότερες δυνατές καταπονήσεις του κορμιού τους, Και γιατί ορισμένοι διάβολοι που κυνηγάνε 3-4 μέρες ασταμάτητα δεν πληρούν με τίποτα αυτές τις περίφημες προδιαγραφές που ακούς συνεχώς να πρεσβεύουν οι ειδικοί της μορφολογίας; ( Αυτό είναι το κεντρικό θέμα , η καρδιά της όλης υπόθεσης. Ίσως αυτός θα έπρεπε να είναι ο τίτλος αυτού του άρθρου.)
Αν ξεχάσουμε το μεγάλο ύψος , ειδικά στα Πόιντερ , τα σκυλιά αυτά , έτσι όπως τα βλέπεις , αν κάτσεις και μετρήσεις τα μεγέθη τους θα πρέπει να βγάλεις το συμπέρασμα ότι σύμφωνα με τα φαινοτυπικά τους χαρακτηριστικά , θα πρέπει να είναι οι απόλυτες κυνηγητικές μηχανές. Και όμως είναι ένα απόλυτο μηδέν.
Γιατί άραγε; Αυτό είναι ένα ερώτημα που εμένα προσωπικά με απασχολεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Έχω μια θεώρηση του θέματος που όσο περνάνε τα χρόνια τόσο πιο πολύ την πιστεύω και την οποία καταθέτω.
Οι φυλές αυτές δεν είναι παρά ανθρώπινα κατασκευάσματα. Ο άνθρωπος όμως δεν είναι Θεός , δεν είναι φύση. Η άριστη μορφολογία ,η ακόμα καλλίτερα η απόλυτη μορφολογία , σε οποιοδήποτε είδος ζώου και αν αναφερθούμε ,είναι αυτό που έφτιαξε η φύση με τους μηχανισμούς που αυτή γνωρίζει. Κάθε κύτταρο της αλεπούς για παράδειγμα είναι πλασμένο για να την βοηθάει να εργάζεται για να επιβιώνει στην ελεύθερη φύση.
Άνθρωπος και Θεός.
Να πάρουμε την φανταστική περίπτωση όπου ο άνθρωπος θα είχε την δυνατότητα να πάει στον Θεό και να του ζητήσει να του πλάσει ένα τέλειο κυνηγητικό σκυλί . Τι θα του έλεγε ; Θεέ μου ,θέλω ένα ζώο που να κινείται γρήγορα αλλά να έχει και κάποια ποιότητα στην κίνηση . Να έχει δηλ και το λεγόμενο στυλ. Ωραία θα σκεφτεί ο καλός Θεός και θα αρχίσει να σκέφτεται κάτι σε τσίτα . Τέλειο στυλ και τρομερές ταχύτητες Θέλω όμως και να αντέχει πολλές ώρες στο κυνήγι Θεέ μου.
Αρχίζει να ψάχνεται ο Θεός . Έχω κάτι που να αντέχει σε πολλές ώρες τρέξιμο ; ο λύκος μπορεί να κυνηγάει αρκετές ώρες αλλά όχι με μεγάλες ταχύτητες. Μήπως εκείνα τα Dingo που έχω εκεί κάτω στην Αφρική ; Και αυτά κινούνται πολλές ώρες όταν κυνηγάνε αλλά το στυλ τους είναι για γέλια. Εκεί που ήταν ακόμα προβληματισμένος ο Θεός , ο άνθρωπος του πέταξε και το άλλο . Φέρμα , Θεέ μου , θέλω και φέρμα. Τι δηλαδή ,ρωτάει ο Θεός , να κολλάει στη φέρμα και να μην επιτίθεται ποτέ; Έχω κάτι σε πόντα φέρμα , όπως τη λέαινα η την τίγρη αλλά αν κολλήσουν στη φέρμα και δεν εφορμήσουν στο θύμα τους ,μάλλον θα πεθάνουν από την πείνα. Συγνώμη αλλά τέτοιο πλάσμα δεν μπορώ να σου φτιάξω.
Ο ματαιόδοξος και αλαζόνας άνθρωπος δεν το έβαλε κάτω και αποφάσισε να φτιάξει κάτι μόνος του . Κάτι πήγε να καταφέρει στην αρχή αλλά όταν άρχισε να επιμένει στις πρώτες αυθαίρετες προδιαγραφές που είχε ορίσει, το πράγμα στράβωνε.
Λέει ο Θεός στη φύση , για δες τι μπορείς να κάνεις για να βοηθήσουμε τον τρελό αυτόν άνθρωπο που θέλει να δημιουργήσει ένα ζωντανό που δεν υπάρχει στη φύση.
Η φύση πράγματι επενέβει για να κάνει αυτό που κάνει με όλα τα πλάσματα συνεχώς , δηλ. να βελτιώσει το είδος ( για παράδειγμα , όταν καταπιάστηκε με το Πόιντερ άρχισε να χαμηλώνει το ύψος , να μειώνει το βάρος, να μακραίνει λίγο το μήκος και να κάνει λίγο πιο ελαστική την σπονδυλική στήλη και ότι άλλο νόμιζε ότι θα βοηθούσε στην αντοχή αλλά και στην ταχύτητα
Ο άνθρωπος όμως είπε όχι. Το σκυλί που θέλω και έχω ονομάσει , Πόιντερ πρέπει να είναι τετράγωνο κλπ.κλπ για να κινείται γρήγορα και ξεκούραστα. Ο άνθρωπος δηλαδή ήθελε να φτιάξει ένα πλάσμα που όμοιό του δεν υπάρχει στη φύση . Ήθελε να φτιάξει ένα πρωτότυπο.
Λέει τίποτα αυτό το σκεπτικό;
Μήπως εξηγεί τον λόγο ότι τα πιο πολλά σπουδαία κυνηγόσκυλα είναι τελείως εκτός προδιαγραφών; Μήπως θα πρέπει να πηγαίνουμε τις προδιαγραφές προς τα εκεί που φωνάζει η φύση και όχι το αντίθετο; Μήπως αυτός είναι ο λόγος που οι πρωταθλητές εργασίας είναι ελάχιστοι απλά διότι είναι οι εξαιρέσεις και όχι ο κανόνας και εμείς αφελώς λέμε και ξαναλέμε ότι η φύση είναι τσιγκούνα; Γιατί δεν είναι τσιγκούνα με την αλεπού και είναι όλες άψογες ; Μήπως με άλλα λόγια τα σκυλιά αυτά είναι παρά φύση υπάρξεις;
Είναι φανερό ότι ποτέ , μα ποτέ δεν θα καταφέρουμε να επιβάλουμε στη φύση αυτό το ζώο που πρέπει να κάνει πράγματα αφύσικα , αυτό που συχνά εμείς οι κυνηγοί ονομάζουμε «εργαλείο».
Θα προκύπτουν κάθε τόσο κάποια εξαίρετα δείγματα ψηλής κυνηγητικής αξίας αλλά αυτά δεν θα αποτελούν είδος ζώου που θα αναπαράγεται εύκολα δίνοντας συνεχώς ίδιους η περίπου ίδιους απογόνους , όπως όλα τα είδη ζώων στη φύση αλλά θα χρειάζεται μια συνεχής προσπάθεια εμπνευσμένων εκτροφέων αλλά και μια συνεχής παρέμβαση των άμεσα ενδιαφερομένων δηλ των κυνηγών .
Η εκτροφή ενός σκύλου εργασίας που καλείται να εργάζεται και όχι να είναι μόνο στην θεωρία σκύλος εργασίας, είναι πολύ πολύ πιο δύσκολη από οποιαδήποτε άλλη εκτροφή. Ένα Μπόξερ η ένα τσιουάουα δεν καλείται να αποδείξει τίποτα παρά πάνω από αυτό που δείχνει η εξωτερική του εμφάνιση , άντε και το ταμπεραμέντο του. Η εργασία όμως που πρέπει να αποδεικνύεται συνεχώς ,είναι άλλο θέμα.
Δηλαδή , θα ρωτούσε κανείς, οι εκθέσεις και οι αγώνες είναι άχρηστες εκδηλώσεις που αποπροσανατολίζουν την σωστή εξέλιξη των σκύλων εργασίας ;
Ασφαλώς όχι. Ο μόνος μπούσουλας που έχουμε , το μόνο εργαλείο ελέγχου αλλά και καθοδήγησης είναι αυτές οι εκδηλώσεις. Όμως αυτό που θα βοηθούσε δραματικά στην σωστή κατεύθυνση της εξέλιξης θα ήταν να κλείνουμε συνεχώς την ψαλίδα μεταξύ των επιταγών της φύσης και των δικών μας υποκειμενικών ορέξεων .
Αυτό όμως μόνο ένα μάτι κυνηγού μπορεί να το αντιληφθεί. Ο κριτής μορφολογίας κυνηγητικών φυλών πρέπει απαραίτητα να είναι κυνηγός και μάλιστα έμπειρος .
Τα σεμινάρια του ΟΚΑΔΕ και ο Franco Zurlini
Χρόνια τώρα σε όλα τα σεμινάρια που οργανώναμε σαν Ποιντερ _Σέττερ Κλαμπ οι καταξιωμένοι κριτές και γνώστες της φυλής , εξηγούσαν ότι η γωνία της ωμοπλάτης πρέπει να είναι τόσες μοίρες , η λεκάνη πρέπει να είναι τόσο φαρδιά και άλλα τέτοια σχεδόν γεωμετρικά ,δίνοντας όμως και την εξήγηση του γιατί πρέπει να είναι έτσι για να εργάζεται καλλίτερα ο σκύλος , χρησιμοποιώντας τους νόμους της φυσικής .
Όμως, ο μεγαλύτερος ίσως γνώστης του Ποιντερ εν ζωή , ο Franco Zurlini , όταν τελείωσε ένα διήμερο σεμινάριο για το Ποιντερ το 1995 στην Αθήνα , είπε: Να αμφισβητείτε και πάλι να αμφισβητείτε . Όλα αυτά που είπαμε στη θεωρία , πολλές φορές καταρρίπτονται στη πράξη. Γιατί το είπε αυτό άραγε ; Διότι ήξερε ότι όσο καλή και αν είναι για παράδειγμα η γωνία της ωμοπλάτης που θα βοηθούσε την ευκολία της κίνησης του σκύλου , αν το πίσω σκελετικό σύστημα ( για παράδειγμα η κλίση της λεκάνης) δεν ήταν αρμονικά κατασκευασμένο έτσι ώστε να συμπληρώνει το καλό μπροστινό σύστημα , το αποτέλεσμα δεν θα ήταν το αναμενόμενο. Η αν το όλο σύστημα που απορροφάει τους κραδασμούς από την κίνηση του σκύλου ( καρπός , μετακάρπιο ,ταρσοί , πέλμα κλπ) για να τον καταπονεί λιγότερο δεν είναι άριστα εναρμονισμένο , ο σκύλος που θα μπορούσε να φαίνεται άψογος μορφολογικά στη πραγματικότητα δεν θα τα έβγαζε πέρα στις πολύ δύσκολες συνθήκες εργασίας που απαιτεί το κυνήγι
Μεγάλη Βρετανία και υπόλοιπη Ευρώπη.
Ευτυχώς εδώ και πολλά χρόνια η Ευρώπη, έχοντας αντιληφθεί ότι υπάρχει ανάγκη εξέλιξης έχει τραβήξει δικό της δρόμο στις κυνηγητικές τουλάχιστον φυλές . Η αιτία
δεν είναι άλλη , βέβαια , από το ίδιο το κυνήγι. Αυτό όμως σημαίνει ότι αν αρχίσει να εκλείπει αυτός ο λόγος , αν αρχίσει να μειώνεται η ανάγκη και η ζήτηση για κυνηγητικούς σκύλους που θα καλούνται να δουλέψουν σε αληθινό ,πραγματικό , ελεύθερο κυνήγι με άγριο θήραμα , τότε και η υπόλοιπη Ευρώπη δυστυχώς θα αρχίσει να ακολουθεί τον δρόμο που χάραξαν οι Βρετανοί .
Και ο επίλογος .
Χωρίς καμία έπαρση , και ίσως με κάποια αυτοαμφισβήτηση πιστεύω ότι αυτή η θεώρηση των πραγμάτων δεν έχει απασχολήσει ποτέ τουλάχιστον την Ελληνική αρθρογραφία παρόλο που υποπτεύομαι ότι έχει περάσει από το μυαλό πολλών κυνόφιλων κάτι σχετικό που να εκφράζει αυτούς τους προβληματισμούς. Για να κάνουμε πιο ζωντανό το θέμα και να μην παραμένει σαν μια θεωρία –μονόλογος προτείνω να ακουστούν γνώμες επι του θέματος στο θαυμάσιο και εξαιρετικά ζωντανό φόρουμ της ιστοσελίδας του Γιώργου Πέππα www.gpeppas.gr .
Initial
Back
