nitial

Back

Όταν ο Ουγκ ο πρωτόγονος γνώρισε την οικολογία ... Οι σκέψεις της κυβέρνησης για απαγόρευση της χρήσης τζακιών για λόγους υγείας και περιβάλλοντος (και καλά), μου θύμισαν αυτή την παλιά ιστορία που μου έλεγε ο παππούς μου. Του Ουγκ του πρωτόγονου, που προσπάθησαν να τον κάνουν οικολόγο. Ο Ουγκ ήταν ένας πρωτόγονος άνθρωπος που ζούσε κάπου στα οροπέδια της Β. Αμερικής. Το πραγματικό του όνομα ήταν Πετροδάκτυλος γιατί τον συνόδευε η φήμη του δεινού κυνηγού. Σύμφωνα με τον θρύλο, αυτός ο ίδιος πετώντας μία πέτρα σκότωσε τον τελευταίο Πτεροδάκτυλο που είχε απομείνει στην Γη και ανήκε στην φυλή των Ουγκ. Μία μέρα λοιπόν αποφάσισε να επισκεφθεί τους συγγενείς του στα βόρεια που ανήκαν στην φυλή των Ουρτ. Πριν ένα χρόνο περίπου είχε συναντηθεί με τον ξάδερφό του σε ένα κυνήγι και εκείνος του είχε πει τα χαρμόσυνα νέα, πως η γυναίκα του ήταν έγκυος και πως περίμενε το πρώτο του παιδί. Αποφάσισε λοιπόν να τους επισκεφθεί και να τους πάει και δώρα, το συνηθίζανε αυτό οι πρωτόγονες φυλές. Πήρε λοιπόν το κολατσιό του, το κρέμασε στο μπογαλάκι του, ντύθηκε καλά και ξεκίνησε το μεγάλο ταξίδι του για την φυλή των Ουρτ στα βόρεια, η οποία ήταν λίγο ανώτερη σε πολιτιστικό και βιοτικό επίπεδο από την δικιά του φυλή, πράγμα για το οποίο ο φίλος μας ο Ουγκ ένιωθε λίγο μειονεκτικά. Το ταξίδι του θα κρατούσε ένα μήνα περπάτημα περίπου. Περπάτησε, περπάτησε, περπάτησε και κάποια στιγμή αντίκρισε το πεντάλοφο βουνό με τις κορυφές σαν δόντια λύκου, διέσχισε το ποτάμι με τα διαμαντένια νερά, ανηφόρισε το μονοπάτι που οδηγεί στο σημάδι από τη γρατζουνιά της αρκούδας κάτω από το Μεγάλο Έλατο, και τσουπ πίσω από τον θάμνο με τις τρεις στρογγυλές κουράδες εμφανίστηκε η σπηλιά της φυλής του πολυαγαπημένου του ξαδέρφου. Η υποδοχή που του έκαναν όταν τον αντίκρισαν ήταν άκρως συγκινητική και εκδήλωσαν αμέσως τη χαρά τους προσφέροντάς του την καλύτερη φιλοξενία. Εν τω μεταξύ πράγματι η γυναίκα του ξαδέρφου του που τον έλεγαν Κοκκινολαίμη, επειδή είχε συνεχώς ερεθισμένο και κατακόκκινο τον λαιμό του, είχε γεννήσει ένα αγοράκι που ήταν τώρα τριών μηνών. Του πρόσφεραν αμέσως ένα πιάτο από σούπα χορταρικών που ζέσταναν σε ένα μικρό τσουκάλι, για να ξεκουράσει και να ζεστάνει το κορμάκι του που ταλαιπωρήθηκε τόσο απ το μακρύ ταξίδι. Αυτός λοιπόν ανταπέδωσε τότε με τα δικά του δώρα, ένα καλάθι από αυγά αγριόχηνας που περισυνέλεξε ο ίδιος, δώρο για το μικρό μωράκι και μία πολύτιμη γούνα αρκούδας ¨γκρίζλι¨ για τη μητέρα, που είχε σκοτώσει και γδάρει ο ίδιος σε ένα κυνήγι. Όταν πρόσφερε το δώρο όμως στην γυναίκα του ξαδέρφου, αντιλήφθηκε μία ελαφρά ξινίλα, να το πω. Τον πήρε τότε πιο εκεί ο Κοκκινολαίμης και του εξήγησε πως: «Η γυναίκα μου κι εγώ, ξέρεις, είμαστε οικολόγοι». «Τι είναι τούτο;» απάντησε αθώα ο ήρωας μας. Τότε ξαναπήρε τον λόγο ο αρχηγός των Ουρτ και είπε: «Να! Πιστεύουμε ότι είναι απληστία να σκοτώνουμε ένα ζώο μόνο και μόνο για τη γούνα του. Αντιθέτως σε περίπτωση ένα ζώο σκοτώθηκε για τροφή είναι αποδεκτό να χρησιμοποιούμε και τα άλλα του κομμάτια για άλλες χρήσεις». Έμεινε άλαλος ο Ουγκ αλλά δεν έδωσε και πολύ σημασία αφού δόθηκε η συμβιβαστική λύση να ανταλλαχθεί η γούνα βίσονα που φόραγε ο ίδιος με αυτή της αρκούδας ¨γκρίζλι¨ που είχε προσφέρει ως δώρο στην νεαρή μητέρα... Όταν έπεσε η νύχτα και η θερμοκρασία, ο καλός μας Ουγκ προέτρεψε τους οικοδεσπότες του να ανάψουν μια μεγαλύτερη εστία να ζεσταθούν αυτοί αλλά και τα γυναικόπαιδα της σπηλιάς. Αυτό δεν γίνεται του είπε τότε ο Κοκκινολαίμης. «Και γιατί δεν γίνεται, παρακαλώ; Αφού ξύλα έχετε» απήντησε ο Ουγκ. «Γιατί αν ανάψουμε φωτιά μεγάλη συμβάλλουμε και εμείς με τον τρόπο μας στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Δηλαδή στην διοχέτευση στην ατμόσφαιρα διοξειδίου του άνθρακα, που αυξάνει την θερμοκρασία της Γης, και συμβάλλει στο λιώσιμο των πάγων με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν αρκετοί βιότοποι» εξήγησε ο Κοκκινολαίμης Ουρτ. Ο Ουγκ τότε ξεκαρδίστηκε στα γέλια με την εξήγηση αυτή και άρχισε να μονολογεί «Ρε δεν πάνε καλά ετούτοι, ζουρλαθήκανε τελείως, άκου φαινόμενο του θερμοκηπίου και κουραφέξαλα, από μία τόση δα εστία φωτιάς». Έδωσε όμως τόπο στην οργή για να μην προσβάλλει τον ξάδερφο, τυλίχτηκε καλά με την γούνα του, στριμώχθηκε σε μία γωνία και προσπάθησε να τον πάρει ο ύπνος μεσ' την παγωνιά. Έπρεπε να ξεκουραστεί γιατί την επόμενη μέρα είχε κυνήγι, το αγαπημένο του χόμπι. Πράγματι ξημέρωσε, και μετά την πρωινή προσευχή της φυλής στο μεγάλο Τοτέμ του Αϊτού, ο Κοκκινολαίμης, ο αρχηγός των Ουρτ μάζεψε τη φυλή σε έναν κύκλο για να διαλέξει ποιους θα έπαιρνε στο κυνήγι μαζί του. Ήταν ένα πολύ σημαντικό για τη φυλή κυνήγι. Είχαν μέρες να βρουν θήραμα και να φάνε κρέας, το μωρό ήταν κάπως άρρωστο και ασθενικό από το κρύο, την κακουχία και από το γεγονός ότι η νεαρή μητέρα δεν κατέβαζε αρκετό γάλα αφού είχε μέρες να φάει καλά. Πρώτον ο Ουρτ διάλεξε τον Ουγκ κάτι που γέμισε με υπερηφάνεια τον ήρωα μας. Μετά διάλεξε το ¨Ματωμένο τσεκούρι¨ το πιο εύσωμο και γερό παλικάρι της φυλής. «Καλή επιλογή» σκέφτηκε από μέσα του ο Ουγκ. Αμέσως μετά όμως διάλεξε δύο γυναίκες το οποίο άφησε έκπληκτο τον Ουγκ. «Τι κάνεις μωρέ του λέει, θα πάρουμε και θηλυκά μαζί μας στο κυνήγι»; «Ααα! Ναι, φίλε μου Ουγκ, στην φυλή μας έχουμε ψηφίσει έναν νόμο που λέει ότι σε κάθε δραστηριότητα της κοινωνίας μας τα 2/5 της αποστολής πρέπει να στελεχώνονται από γυναίκες, επιτυγχάνουμε μία μορφή ισονομίας, και ισότητας των δύο φύλων» είπε ο Ουρτ. «Α μωρέ ξάδερφε, κουζουλάθηκες τελείως. Τι κουταμάρες είναι τούτες! Που ακούστηκε ξανά στον κόσμο, να παίρνουνε τα κοπέλια μαζί τους τα θηλυκά στο κυνήγι» είπε απηυδισμένος ο καλός μας Ουγκ, κουνώντας την κεφάλα του πέρα δώθε. Μα ακολούθησε , τι να έκανε; Που να βγει προκοπή στο κυνήγι όμως, πήγαιναν να στήσουν ενέδρα σε κάνα θήραμα, αλλά τα θηλυκά πότε τρομάζανε , πότε λαχανιάζανε, κάθε απόπειρά τους και αποτυχία. Μα ο Προστάτης τους, ο Μεγάλος Αϊτός τους λυπήθηκε. Και να σου ξεπροβάλλει με ένα μεγάλο βουητό ένα τεράστιο μαμούθ πίσω από το βουνό, που κατευθυνόταν εν αγνοία του σε αδιέξοδο. Η ιδανική περίπτωση για ενέδρα, θα το τρομάζανε με φωτιές, θα το στριμώχνανε και με μεγάλους βράχους που θα πετάγανε από ψηλά θα το σκοτώνανε. Η τύχη τους είχε χαμογελάσει, αν τα κατάφερναν θα είχαν φαγητό για έξι μήνες. Ο Ουγκ βρισκόταν σε έκσταση, δεν είχε ξαναδεί στα μάτια του μεγαλύτερο μαμούθ. Πάνω λοιπόν που άρχισε να δίνει οδηγίες και τακτικές για το πώς έπρεπε να κινηθούν, ο ξάδερφος Ουρτ τον έπιασε από τον ώμο και τον σταμάτησε. «Μην χαίρεσαι ξάδερφε, δεν μπορούμε να κυνηγήσουμε το μαμούθ. Επιστήμονες, μέλη του συλλόγου κυνηγεσίας της φυλής μας, μας ενημέρωσαν ότι τα μαμούθ είναι είδος προς εξαφάνιση και έχουν απαγορέψει το κυνήγι τους γιατί ο πληθυσμός τους έχει συρρικνωθεί αρκετά επικίνδυνα τελευταία. Δυστυχώς». «Μωρέ πάτε καλά; Τι εξαφάνιση και βλακείες μου τσαμπουνάτε; Και εγώ σας πάω στοίχημα, ότι και να μην σκοτώσουμε μαμούθ ποτέ ξανά, αυτά θα εξαφανιστούν έτσι κι αλλιώς (σ.σ. δικαιώθηκε), όπως εξαφανίστηκαν κι οι δεινόσαυροι παλιότερα. Και νέα είδη θα προκύψουν και η ζωή θα συνεχιστεί, όπως γίνεται δισεκατομμύρια χρόνια στη Γη. Δεν μπορεί εμείς να καθόμαστε να καμαρώνουμε το μαμούθ και η γυναίκα σου και το παιδί σου στο σπίτι να πεθαίνουν. Το καταλαβαίνεις μωρέ; Πεθαίνουν, δεν έχουν να φάνε, κρυώνουν, πεινάνε. Και εσύ μου μιλάς για οικολογία, περιβάλλον και ισότητα. Να τον χέσω τον πολιτισμό και την πρόοδό σας αν είναι να μην υπάρχετε αύριο εσείς και τα παιδιά σας στον κόσμο αυτό και πεθάνετε από την κακουχία, ψωροπερήφανοι». Αυτά τους είπε ο Ουγκ πέταξε τα όπλα του κάτω και τους εγκατέλειψε. «Βρε Ουρτ (σ.σ. έτσι βγήκε και η φράση), γαμώ την οικολογία σας, στραποφλοϊσμένοι» αναφώνησε φεύγοντας. Και επέστρεψε πίσω στην φυλή του. Και έζησε αυτός καλά, και οι Ουρτ χειρότερα! theblob.gr Up © Giorgio Peppas