«Αναγνωρίζοντας το δικαίωμα των κυνηγών για ορισμένες περιοχές του Αμβρακικού, μπορούμε να επιτρέψουμε τη νόμιμη θήρα με τον όρο όμως ότι οι κυνηγετικού σύλλογοι και η Ομοσπονδία θα συμβάλλουν στην πάταξη της λαθροθηρίας, η οποία οδηγεί σε αποδεκατισμό του πληθυσμού συγκεκριμένων ειδών που έχουν... μεγάλο εμπορικό κέρδος».

Η παραπάνω πρόταση ανήκει στον πρόεδρο του Φορέα Διαχείρισης Αμβρακικού και καθηγητή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Τριαντάφυλλο Αλμπάνη, και διατυπώθηκε με τον πιο επίσημο τρόπο κατά τη διάρκεια ημερίδας που οργανώθηκε και πραγματοποιήθηκε πρόσφατα από τον Φορέα, με επίκεντρο τα ανεξέλεγκτα κρούσματα λαθροθηρίας που παρατηρούνται τα τελευταία χρόνια στην... «προστατευόμενη» έκταση του Αμβρακικού.

Είναι μια πρόταση τολμηρή και γενναία αν ληφθούν υπόψη τα «ταμπού» και τα πλαστά θεωρητικά «δίπολα» που συνήθως επικρατούν και συσκοτίζουν την πραγματικότητα στις «προστατευόμενες περιοχές»...
Ο καθηγητής κ. Αλμπάνης αντιθέτως, αντί να υποκύπτει σε βολικές ευκολίες, είναι ο πρώτος πρόεδρος Φορέα Διαχείρισης που επιχειρεί να χαράξει προοπτικές ουσιαστικής προστασίας για την περιοχή που εποπτεύει, να συγκροτήσει κοινωνικές συμμαχίες και να αποσυνδέσει τη δουλειά του Φορέα από γενικεύσεις ή υπεραπλουστεύσεις που κρατούν «στάσιμα» τα πράγματα...

Οι φωτογραφίες και τα υπόλοιπα ντοκουμέντα που παρουσιάστηκαν μάλιστα κατά τη διάρκεια της ημερίδας, επιβεβαίωναν αυτό που για χρόνια τώρα έλεγαν και οι κυνηγετικές οργανώσεις της περιοχής:

Οτι δηλαδή, η λαθροθηρία στον Αμβρακικό δεν έχει να κάνει με το κυνήγι ως «ψυχαγωγική δραστηριότητα», αλλά με... την επαγγελματική ενασχόληση ενός παραβατικού κυκλώματος που αποκομίζει κέρδη από την αγοραπωλησία των θηραμάτων.
Οπως εξήγησε ο κ. Αλμπάνης, «η λαθροθηρία και η λαθραλιεία στον Αμβρακικό είναι δυο φαινόμενα αλληλένδετα που λειτουργούν ενιαία»!

Αυτή τη στιγμή ο Φορέας Διαχείρισης του Αμβρακικού έχει 7 φύλακες που πρέπει να ελέγξουν μια τεράστια έκταση, με συνολικό μήκος μεγαλύτερο... των 300 χιλιομέτρων.
Ωστόσο, η αρμοδιότητά τους σταματάει μόνο στον εντοπισμό και την καταγραφή των παραβάσεων, οπότε σε όλες τις περιπτώσεις λαθροθηρίας ή λαθραλιείας, όλα σταματούν... στο στάδιο των διαπιστώσεων.
Οπως σημείωσε ο επιστημονικός υπεύθυνος του Φορέα Δ. Μπαρέλλος, η συχνότητα κρουσμάτων λαθροθηρίας στον Αμβρακικό έχει φτάσει στα 20 τον μήνα και αποτελεί καθημερινή απασχόληση για όσους την επιλέγουν.
«Οσοι λαθροθηρούν δεν το κάνουν από χόμπι, αλλά για εμπορικούς λόγους... Ηδη σχετική λίστα με τα σημεία πώλησης των θηραμάτων έχει σταλεί στις αρμόδιες υπηρεσίες προκειμένου να προβούν σε μηνύσεις και πρόστιμα, χωρίς ωστόσο αποτέλεσμα μέχρι σήμερα» αναφέρουν στην εισήγησή τους οι άνθρωποι του Φορέα Διαχείρισης Αμβρακικού.

Σε φωτογραφικά ντοκουμέντα που παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια της ημερίδας, εμφανίστηκαν οπλοφόροι με κουκούλες (για να μην αναγνωρίζονται) και βάρκες χωρίς διακριτικά, να πυροβολούν υδρόβια πουλιά, ενώ μέσα στο Πάρκο ξεφυτρώνουν παράγκες όπου ελλιμενίζονται οι βάρκες και σταθμεύουν ή ξεφορτώνουν το παράνομο «φορτίο» τους οι επαγγελματίες λαθροθήρες.

«Πουθενά σε προστατευόμενες λιμνοθάλασσες δεν υπάρχουν σκάφη χωρίς σήμανση, χωρίς διακριτικά, χωρίς άδεια, αυτό παρατηρείται μόνο στον Αμβρακικό» σχολιάζει ο κ. Αλμπάνης...
Ο Φορέας έχει ζητήσει να έχουν ειδική άδεια τα σκάφη που εισέρχονται στην προστατευόμενη ζώνη, ώστε να μπορεί να «ταυτοποιηθεί» από το Λιμεναρχείο ή τον Φορέα η ταυτότητα των ιδιοκτητών.

Μέσα σε όλο αυτό το κλίμα της ασυδοσίας, ο Φορέας Διαχείρισης του Αμβρακικού συνεχίζει φυσικά να αντιμετωπίζει τα... διαλυτικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν και όλοι οι άλλοι αντίστοιχοι φορείς στη χώρα μας, καθώς το υπουργείο Περιβάλλοντος τους ιδρύει... μόνο στα χαρτιά!
Χωρίς χρηματοδότηση, με καθυστερήσεις μισθών και πληρωμών, με ανυπαρξία μέσων και κονδυλίων, οι ήδη υφιστάμενοι Φορείς αδυνατούν να λειτουργήσουν, ενώ κάθε μέρα... το υπουργείο ιδρύει και νέους!

Στον Αμβρακικό, ο υπεύθυνος Φορέας κάνει μια προσπάθεια για να αξιοποιήσει την κοινωνία των κυνηγών στην υπόθεση της προστασίας, αποσυνδέοντας το ερασιτεχνικό κυνήγι από το ιδιότυπο καθεστώς λαθροθηρίας που επικρατεί εκεί...
Το σκεπτικό είναι ότι αν οι κυνηγοί και οι οργανώσεις τους ενδιαφερθούν και λειτουργήσουν «ανταγωνιστικά» με τα παράνομα κυκλώματα, τα «κέρδη» θα είναι μεγάλα και για το περιβάλλον και για το κυνήγι ως νόμιμη δραστηριότητα...
Είναι ένα «πείραμα» με ενδιαφέρον και με προοπτικές, αρκεί να μην υπονομευθεί εν τη γενέσει του...

Πηγή: http://www.diananews.gr/article.asp?catid=4444&subid=2&pubid=13730980