Welcome in Greece Welcome in Greece

 

ΑρχικήInitial ΠίσωBack

ΚΥΝΗΓΙ
Ενημέρωση για το κυνήγι μέσα από φυλλάδια της ΚΣΕ


Μπορούμε σήμερα να μιλάμε για κυνήγι.

Το κυνήγι είναι μια σύγχρονη δραστηριότητα που εξασκείται μέσα στα πλαίσια της σύγχρονης επιστήμης, όσον αφορά την διαχείριση και προστασία των θηραμάτων και παράλληλα δεν παύει να παραμένει μια αρχέγονη παράδοση. Αποτελεί μια συνετή χρήση του θηραματικού πόρου και στηρίζεται στην επιστημονική γνώση.

Ναι...άλλα τι σημαίνει συνετή χρήση.

Συνετή χρήση είναι η «λογική» χρήση των φυσικών πόρων, που τους επιτρέπει να ανανεώνονται αέναα -συνεχώς, με άλλα λόγια σημαίνει ότι οι χρήστες παίρνουν μέτρα για την διατήρηση ή ακόμα και την επαύξηση αυτών των πόρων.

Δηλαδή η συνετή χρήση συμβάλει στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.

Η συνετή χρήση εφαρμόζεται εκεί όπου οι ανθρώπινοι πληθυσμοί αποτελούν μέρος των υπαρχόντων οικοσυστημάτων. Το κυνήγι, το ψάρεμα, η συλλογή μανιταριών και καρπών, μπορούν να αποτελέσουν όλα, παραδείγματα συνετής χρήσης των φυσικών πόρων.

Όλες οι Διεθνείς συμβάσεις αναφέρονται στη συνετή χρήση. Για την Παγκόσμια Ένωση για την Προστασία του Φυσικού Περιβάλλοντος , «η συντηρητική εκμετάλλευση των ειδών και των οικοσυστημάτων» αποτελεί πρωταρχικό στόχο. Η Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη αναγνωρίζει την συνετή και ορθολογική εκμετάλλευση των φυσικών πόρων ως έναν από τους κύριους αντικειμενικούς στόχους της περιβαλλοντικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Οδηγία 79/409 για την προστασία των άγριων πτηνών, η σύμβαση της Βέρνης για την διατήρηση της άγριας ζωής και του φυσικού περιβάλλοντος της Ευρώπης, η Σύμβαση Ramsar για τους διεθνούς ενδιαφέροντος υδροβιότοπους, η σύμβαση της Βόννης για τα μεταναστευτικά είδη κ.λ.π. αναφέρονται επίσης στην θεμελιώδη αρχή της συνετής χρήσης. Πουθενά δεν αναφέρουν απαγόρευση της χρήσης δηλαδή απαγόρευση του κυνηγίου. Πάντοτε μιλούν για συνετή χρήση.

Μήπως όμως το κυνήγι είναι υπερεκμετάλλευση της Άγριας ζωής.

Το κυνήγι διεξάγεται μέσα σε αυστηρά μέτρα και περιορισμούς, που απορρέουν είτε από άγραφους ηθικούς κανόνες, είτε από την επιστημονική γνώση, επιβάλλονται από ένα υπερπλήρες νομικό πλαίσιο και εξασφαλίζουν την αειφορική, δηλαδή τη συνεχή, εκμετάλλευση του θηραματικού πόρου. Οι πληθυσμοί των ειδών που επιτρέπεται να θηρευθούν παρακολουθούνται από διεθνή επιστημονικά ιδρύματα και από ερευνητές που χρηματοδοτούνται από τους ίδιους τους κυνηγούς.

Οι επιτρεπόμενοι τρόποι κυνηγίου, τα μέσα που θα χρησιμοποιηθούν, ο χρόνος που η θήρα θα διεξαχθεί, ο τόπος κ.τ.λ., είναι όλα αποτελέσματα μελέτης της βιολογίας των ειδών και των συνηθειών τους και είναι έτσι καθορισμένα ώστε να εξασφαλίζεται η αειφορική εκμετάλλευση τους.

Δηλαδή το κυνήγι πρέπει να το στηρίζουμε ως θετική παρέμβαση στο περιβάλλον.

ΝΑΙ. Το κυνήγι έχει βάσιμο λόγο ύπαρξης, οτο βαθμό που η θνησιμότητα που προκαλεί ανάμεσα στα είδη της άγριας φύσης αποκαθίσταται μέσα από βιολογικούς μηχανισμούς. Το κυνήγι μειώνει την πυκνότητα των πληθυσμών των διαφόρων ειδών, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του ανταγωνισμού ανάμεσα στα εναπομείναντα άτομα για διαθέσιμη τροφή, νερό και κάλυψη καθώς και την μείωση της επιδεκτικότητας τους σε ασθένειες και αρπαγή. Το γεγονός αυτό οδηγεί με τη σειρά του σε μια πτώση της φυσικής θνησιμότητας και σε μια άνοδο, όσον αφορά την καλή έκβαση του πολλαπλασιασμού των ειδών.

Το κυνήγι μιας συγκεκριμένης αναλογίας ατόμων ενός δεδομένου πληθυσμού, που μπορεί να φτάνει μέχρι και το 50% για πολλά είδη πτηνών και έναν αριθμό φυτοφάγων ζώων, δεν ελαττώνει τον πληθυσμό αυτό χρόνο με το χρόνο. Γιατί αυτό που "καταναλώνεται", με οικονομικούς όρους αποτελεί τον "τόκο" και όχι το "κεφάλαιο".

Μήπως όμως θα πρέπει να θεσπισθούν νέα μέτρα και περιορισμοί για το κυνήγι στην Ελλάδα.

Όχι, γιατί η Ελλάδα έχει σ' ολόκληρη την Ευρώπη τα αυστηρότερα μέτρα και περιορισμούς για τη θήρα.

Οι υπερβολικοί περιορισμοί χρόνου θήρας, αριθμού θηρευομένων ειδών κ.τ.λ. εξασφαλίζουν τον μεγαλύτερο στην Ευρώπη βαθμό ασφαλείας, όσον αφορά τις διατάξεις προστασίας των θηρευσίμων ειδών. Η Εθνική μας νομοθεσία περιέχει διατάξεις σαφώς αυστηρότερες και των διατάξεων των διεθνών συμβάσεων και των Κοινοτικών οδηγιών:

• Απαγορεύει όλα σχεδόν τα άλλα μέσα κυνηγίου εκτός του λειόκαννου κυνηγετικού όπλου σε αντίθεση με την πλειονότητα των κρατών μερών της ΕΟΚ οτις οποίες επιτρέπεται το κυνήγι και με άλλα μέσα όπως οι παγίδες, τα δίχτυα, η ιερακοθηρία κ.τ,λ.

• Απαγορεύει πλήρως το κυνήγι σε πολύ μεγάλες εκτάσεις, ζώνες στις οποίες περιλαμβάνονται περιοχές εξαιρετικής οικολογικής σημασίας (Εθνικοί Δρυμοί, Υγροβιότοποι Ρβιτι-53Γ, 9.000.000 στρ. καταφυγίων) εξασφαλίζοντας έτσι ένα υπερπλήρες νομικό καθεστώς προστασίας σε ένα υπερβολικά μεγάλο τμήμα των διαθέσιμων βιοτόπων των ενδημικών και μεταναστευτικών θηρευσίμων ειδών.

• Απαγορεύει πλήρως στην ουσία και κατά μοναδική εξαίρεση στην Ευρώπη την εμπορία των θηραμάτων, Πέραν αυτών η ετήσια ρυθμιστική Απόφαση για το κυνήγι:

• Επιβάλει το μικρότερο αριθμό θηρεύσιμων ειδών στην Ευρώπη.

• Επιβάλει τους αυστηρότερους περιορισμούς στη χρονική διάρκεια της κυνηγετικής περιόδου και της κυνηγετικής ημέρας στην Ευρώπη.

• Καθορίζει ανώτατο όριο κάρπωσης ανά ημερήσια έξοδο , κάτι που αποτελεί μοναδική εξαίρεση στην Ευρώπη.

• Δεν επιτρέπει την εφαρμογή ειδικών προγραμμάτων για την αντιμετώπιση του υπερπληθυσμού ορισμένων ειδών, που σε ολόκληρη την Ευρώπη χαρακτηρίζονται ως «επιβλαβή».

Εκείνο που δεν κάνει η Ελλάδα, παρόλο που έχει δέσμευση από τις διεθνείς της υποχρεώσεις, είναι η εκτέλεση έργων για την προστασία και αναβάθμιση των βιοτόπων.

Περιορίζεται αποκλειστικά σε απαγορεύσεις κυνηγίου, παρόλο που έχει διεθνώς αποδειχθεί ότι αυτό είναι ανώφελο.

Απ' ότι ξέρω, το περιβάλλον καθημερινά υποβαθμίζεται. Εσείς οι κυνηγοί τι κάνετε γι' αυτό.

Το κίνητρο που παρέχεται από το κυνήγι -σε μια μεγάλη κοινωνική ομάδα 300.000 ανθρώπων- όσον αφορά την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, αποτελεί ένα αξιόλογο «δώρο» για την άγρια ζωή. Το κυνήγι, κάτω από αυτή την έννοια, διαδραματίζει έναν πρωταρχικό οικολογικό ρόλο και προτρέπει τους κυνηγούς να προστατέψουν και να διαχειριστούν το φυσικό περιβάλλον προς όφελος της άγριας πανίδας είτε αυτή αποτελεί αντικείμενο κυνηγίου είτε όχι.

Η υποβάθμιση και η απώλεια των βιοτόπων αποτελούν και την κύρια απειλή για την άγρια ζωή. Η «κυνηγετική» αξία των διαφόρων ειδών θηραμάτων παρέχει κίνητρα για την διατήρηση και την αποκατάσταση των βιοτόπων, τους οποίους μοιράζονται μαζί με άλλα μη θηρεύσιμα είδη.

Τα απειλούμενα οικοσυστήματα, όπως οι υδροβιότοποι, συντηρούνται κατ' αυτή την έννοια, χάρις στην αξία που τους δίνει η χρήση τους στις διάφορες μορφές της, ανάμεσα στις οποίες συγκαταλέγεται το κυνήγι και το ψάρεμα.

Έτσι λοιπόν, οι 248 Κυνηγετικοί Σύλλογοι, οι 7 Κυνηγετικές Ομοσπονδίες και η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος παίζουν ένα πρωταρχικό οικολογικό ρόλο. Ίδρυσαν σώμα θηροφυλακής προσαρμοσμένο στις σύγχρονες απαιτήσεις με κατάλληλο εξοπλισμό -με χρηματοδότηση αποκλειστικά των κυνηγών- για την αποτελεσματικότερη προστασία της άγριας πανίδας και χλωρίδας.

Οι Κυνηγετικές Οργανώσεις παρεμβαίνουν για να σταματήσει η μόλυνση των ποταμών, η αλόγιστη χρήση των φυτοφαρμάκων, η ανεξέλεγκτη οικοπεδοποίηση και το μπάζωμα των υγρότοπων. Επίσης, σπέρνουν τα εγκαταλελειμμένα χωράφια, τα βουνά και τους κάμπους, για να τραφούν τα θηράματα και να προφυλαχτούν από τους εχθρούς τους, εκτρέφουν και απελευθερώνουν θηράματα, επαναφέρουν ζωικά είδη εκεί που είχαν χαθεί, προστατεύουν την άγρια ζωή, συμμετέχουν στην πρόληψη και καταστολή πυρκαγιών, χρηματοδοτούν επιστήμονες και ερευνητές και επιβεβαιώνουν έτσι το ρόλο του υπεύθυνου διαχειριστή του χώρου.

Στις οικολογικά ευαίσθητες περιοχές και εκεί που διαβιούν σπάνια είδη το κυνήγι δεν πρέπει να απαγορεύεται.

Η προστασία των οικολογικά ευαίσθητων περιοχών είναι πρόβλημα πολυσύνθετο με βαθιές ρίζες στις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες ενός τόπου και η λύση του δεν μπορεί να είναι, έτσι απλά, η απαγόρευση του κυνηγίου. Μια τέτοια πράξη όχι μόνο στερεί την δυνατότητα εκμετάλλευσης ενός φυσικού ανανεώσιμου πόρου, αλλά αποτρέπει τους κυνηγούς -οι οποίοι αποτελούν μιας ζωτικής σημασίας κοινωνική ομάδα ιδιαίτερα για την ύπαιθρο να διαχειρισθούν και να προστατέψουν αυτούς τους χώρους. "

Όλες οι σχετικές με την διατήρηση της άγριας πανίδας, Διεθνείς Συμβάσεις, επικεντρώνουν την προσοχή των συμβαλλόμενων μερών στην προστασία των βιοτόπων, γιατί χωρίς αυτή δεν εξασφαλίζεται η επιβίωση των ειδών (είτε αυτά αποτελούν αντικείμενο θήρας είτε όχι) και δεν υπαγορεύουν την απαγόρευση του κυνηγίου σαν λύση στα όποια οικολογικά προβλήματα. Η νομοθετημένη προστασία άλλωστε, των «σπάνιων» ειδών είναι πραγματικά υπερπλήρης και μια απαγόρευση του κυνηγίου, εξαιτίας της ύπαρξης τους σε μια περιοχή, είναι άνευ αντικειμένου.

Είναι εξαιρετικά σημαντικό για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος να αρθεί η άκαμπτη προστατευτική προσέγγιση όσον αφορά τη διατήρηση του και να γίνει αντιληπτός ο ρόλος των κυνηγών στην αποκατάσταση και συντήρηση των φυσικών οικοσυστημάτων.

Το κυνήγι ως πηγή ανάπτυξης.

Το κυνήγι μπορεί να συμβάλει στην αγροτική ανάπτυξη;

Ποια είναι η σχέση του με την οικονομία;

Η αντιμετώπιση της φύσης από τους κυνηγούς και τους αγρότες είναι ταυτόσημη, αφού και οι δύο χρησιμοποιούν τους φυσικούς πόρους με τρόπο που να εξασφαλίζει τη συνέχεια τους από χρόνο σε χρόνο.

Όσο πιο σωστά γίνεται η διαχείριση της γης τόσο μεγιστοποιείται η ικανότητα της για τη διατήρηση και αύξηση της άγριας πανίδας. Το κυνήγι, όπως γίνεται σήμερα στην Ελλάδα, είναι μια δραστηριότητα που απευθύνεται σε όλες τις κοινωνικές τάξεις και σε όλα τα εισοδήματα των Ελλήνων. Έτσι, σαν μια λαϊκή δραστηριότητα που διεξάγεται ελεύθερα κάτω από το συγκεκριμένο νομικό πλαίσιο, διαδραματίζει ένα σημαντικό ρόλο όσον αφορά την συντήρηση των εισοδημάτων σε λιγότερο προνομιούχες περιοχές καθώς και στην επιβίωση των αγροτικών και ορεινών κοινοτήτων.

Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας όπου οι πηγές από άλλα εισοδήματα είναι περιορισμένες, η κατανάλωση αγαθών από τους κυνηγούς και η επένδυση κεφαλαίων από τους Κυνηγετικούς Συλλόγους, στα πλαίσια βελτίωσης των βιοτόπων, αποτελεί ένα σημαντικό τομέα για τα τοπικά εισοδήματα. Τα εισοδήματα αυτά προέρχονται από: προμήθειες, τροφή, κατάλυμα, έξοδα μετάβασης, καύσιμα, ενοικίαση βάρκας, κατασκευή τεχνικών έργων, φυτοκομικών έργων κ.τ.λ. Σε ορισμένες περιοχές τα εισοδήματα αυτά μπορούν ακόμα και να υπερσκελίσουν τα κέρδη που προέρχονται από την κύρια δραστηριότητα των κατοίκων.

Επίσης για τα είδη κυνηγίου απασχολούνται χιλιάδες εργαζόμενοι, σε εμπορικά καταστήματα, βιομηχανίες, βιοτεχνίες κ.τ.λ., συντηρούνται κυνηγετικοί σκύλοι και κινούνται τεράστια χρηματικά ποσά. Επομένως, η συμβολή των κυνηγών στο Εθνικό εισόδημα είναι ιδιαίτερα σημαντική.

Το κυνήγι με την παράδοση τι σχέση έχει.

Το κυνήγι διαθέτει επίσης ένα σημαντικό πολιτιστικό χαρακτήρα. Είναι μια δραστηριότητα με βαθιές ρίζες στα τοπικά έθιμα (γαστρονομικές συνήθειες, δημοτικά τραγούδια, θρύλοι, λαϊκός πολιτισμός, ενδυμασίες, κ.τ.λ.) αποτελεί προβολή της τοπικής ταυτότητας, πηγή ποικιλίας και πλούτου στην Ελλάδα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Παρ' όλα αυτά, τι σας φταίνε τα καημένα τα πουλάκια.

Είναι χαρακτηριστική η ερώτηση η οποία περνάει στον συναισθηματικό - ψυχολογικό τομέα, αφού δύσκολα μπορεί κανείς να αντικρούσει τα επιστημονικά επιχειρήματα, που αποδεικνύουν ότι το κυνήγι όχι μόνο δεν βλάπτει αλλά προστατεύει και αναβαθμίζει το φυσικό περιβάλλον.

Είναι γεγονός, ότι η πλειονότητα του πληθυσμού στην Ελλάδα σήμερα είναι αστική και ο τρόπος που προσεγγίζουμε τα ζώα γίνεται ολοένα και πιο προβληματικός και απόμακρος. Δεδομένου ότι οι προηγούμενες γενεές γνώριζαν και αποδέχονταν το γεγονός ότι το να τρώμε και το να φοράμε τα ρούχα μας σήμαινε το θάνατο κάποιων ζώων, η σημερινή κοινωνία τείνει να λησμονεί ότι η επιβίωση του ανθρώπου, σε ένα μεγάλο βαθμό, βασίζεται στην παραγωγή* και συγκομιδή των φυσικών πόρων, είτε μέσα από την γεωργική εκμετάλλευση, είτε με την δασοκομία το ψάρεμα ή το κυνήγι.

Επιπρόσθετα, το κυνήγι διέπεται από αυστηρούς κώδικες συμπεριφοράς, οι οποίοι σέβονται το θήραμα και καταδικάζουν τη βαναυσότητα. Κώδικες βασισμένους στην κυνηγετική ηθική και στην βαθιά και αρχέγονη αγάπη του ανθρώπου για το φυσικό περιβάλλον και τις σχέσεις που το διέπουν.

Οι κυνηγοί συμβάλουν στην προστασία και ποιότητα των τοπίων που μας περιβάλλουν και της πανίδας που κατοικεί σ' αυτά.

Γιώργος Πέππας

Bιβλιογραφία.

ΕΠΑΝΩ-UP