ΤΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΣΧΕΔΟΝ δίπλα της και πανέμορφα νησιά μόλις λίγες ώρες με το πλοίο από τον Πειραιά. Στα παράλια της Αττικής ξεχύνονται μαζικά οι Αθηναίοι τις μέρες της αφόρητης καλοκαιρινής ζέστης, Όσο για τους επισκέπτες, γνωρίζοντας τα θα διαπιστώσουν ότι η πρωτεύουσα έχει κι άλλες χάρες εξίσου ενδιαφέρουσες για τον επισκέπτη που μπορεί να τις ανακαλύψει, εκτός από τα αρχαία μνημεία της. Το πρώτο μεγάλο παραλιακό θέρετρο που θα συναντήσετε στ' ανατολικά περί χωρά της πόλης, σε λιγότερο από 30 λεπτά από το κέντρο της Αθήνας, είναι η Γλυφάδα, η οποία στα νότια ενώνεται με τη Βούλα. Παρότι κανένα από τα δύο δεν είναι ιδιαίτερα ήσυχο, συνιστούν μια καλή λύση, ειδικά αν ταξιδεύετε με παιδιά, χάρη στην απέραντη παραλία τους. Εκείνα μπορούν να χαρούν τη θάλασσα, την αμμουδιά και τις διάφορες ψυχαγωγικές δραστηριότητες, ενώ οι γονείς θα απολαμβάνουν ένα γεύμα θαλασσινών στα εστιατόρια που βρίσκονται δίπλα στο κύμα (ακτή Απόλλωνα). Ο θόρυβος των αεροπλάνων έπαψε ν' αποτελεί μειονέκτήμα της περιοχής από τότε που το αεροδρόμιο μεταφέρθηκε σε άλλο σημείο της Αττικής. Συνεχίζοντας προς τα νότια, πάντα κατά μήκος της ακτής και ολοένα πιο μα­κριά από την Αθήνα, τα παραλιακά θέρε­τρα είναι πιο ήσυχα και πιο αραιοκατοι­κημένα. Πάντως, είτε ταξιδεύετε με λεω­φορείο είτε με νοικιασμένο αυτοκίνητο, αποκλείεται να χάσετε το μαγευτικό θέα­μα του αρχαίου ναού που υψώνεται αγέ­ρωχα στο ακρωτήριο του Σουνίου, 60 μέ­τρα πάνω από τη θάλασσα. Πρόκειται για το ναό του Ποσειδώ­να, που χτίστηκε στο ακρωτήρι το 444 π.Χ. με γκριζωπό μάρμαρο από τα λατο­μεία της Αγριλέζας, λίγα χιλιόμετρα πα­ραπέρα. Από τους 34 κίονες που υπήρχαν αρχικά, έχουν μείνει μόνο 15 ολόκληροι, ενώ ένας από αυτούς φέρει τ' αρχικά του λόρδου Βύρωνα . Ο Βρετανός ρομαντικός ποιητής επισκέφτηκε το ναό το 1810 και χάραξε την υπογραφή του στον κίονα που βρίσκεται πιο κοντά στην είσοδο. Δυστυχώς δεν θα έχετε τη δυνα­τότητα να τη δείτε από κοντά, καθώς τα αρχαία ερείπια είναι σήμερα περιφραγμέ­να με σκοινί για να μην υποστούν περαι­τέρω φθορές από τους χιλιάδες επισκέ­πτες που έρχονται κάθε χρόνο. Ο ναός είναι χτισμένος πάνω στα κα­τάλοιπα ενός ακόμα αρχαιότερου, ο οποίος πιστεύεται ότι χρονολογούταν από το 490 π.Χ. Είναι αφιερωμένος στο θεό της θάλασσας Ποσειδώνα και έχει ανεγερθεί στην πιο ταιριαστή τοποθεσία που θα μπορούσε να βρεθεί, σε αυτό το ακρωτήρι με θέα το Αιγαίο Πέλαγος. Ως κτίσμα ενδέχεται να ήταν έργο του ίδιου (άγνωστου) αρχιτέκτονα που έφτιαξε και τον κομψότατο ναό του Ηφαίστου ή θησείο στην Αρχαία Αγορά της Αθήνας. Το Σούνιο φημίζεται για το ρομαντι­κό του ηλιοβασίλεμα με τις εντυπωσια­κές πορφυροκόκκινες αποχρώσεις του ουρανού, που ίσως έχετε δει σε κάρτες. Υπάρχει εκεί κοντά μια καφετέρια, απ' όπου μπορείτε ν' απολαύσετε τη δύση του ηλίου με την άνεση σας. Κάτω από το ύψωμα του ακρωτηρίου βρίσκεται μια παραλία με τουριστικά καταλύματα, σε περίπτωση που θέλετε να μείνετε. Η καλύτερη ώρα για να επισκεφτείτε το μέρος αποφεύγοντας τα υπόλοιπα πλήθη είναι νωρίς το πρωί. Το μεγαλύτερο νησί κοντά στο ακρωτήρι είναι η Κέα ή Τζια, μια από τις μικρότερες Κυκλάδες και η πλησιέστερη στην Αθήνα. Αν κοιτάξετε δυτικά προς τον ήλιο που δύει, θα δείτε την Αίγινα, ένα από τα νησιά του Αργοσαρωνικού , και ακόμα πιο πίσω τις ανατολικές ακτές της Πελοποννήσου. Βόρεια του ακρωτηρίου του Σουνίου ξεκινούν τ' ανατολικά παράλια της Αττικής. Πρώτα θα συναντήσετε το Λαύριο, μια μικρή πόλη που μπορεί σήμερα να μην φαίνεται εύπορη, όμως χωρίς τη συνεισφορά της η Αθήνα δεν θα ήταν η ίδια. Κάποτε τα τεράστια αργυρωρυχεία του Λαυρίου συνέβαλαν στη χρηματοδότηση των οικοδομικών έργων της Αθήνας του Περικλή, αλλά και του ισχυρού αθηναϊκού στόλου που νίκησε τους Πέρσες και εδραίωσε την πόλη της Αθήνας ως μία από τις ισχυρότερες ναυτικές δυνάμεις. Τα ορυχεία έκλεισαν το 19ο αιώνα, ενώ η ιστορία τους υπάρχει σήμερα στο μικρό Ορυκτολογικό Μουσείο του Λαυρίου.

ΚΥΝΗΓΟΤΟΠΟΙ Όλες αυτές οι περιοχές της νότιας Αττικής και ειδικά τα παραλία της , παρουσίαζαν και παρουσιάζουν αυξημένο ενδιαφέρον γι' εμάς τους κυνηγούς , ειδικά της Αθήνας και των γύρω περιοχών αυτής ! Από τα πανάρχαια χρόνια αυτές οι περιοχές είναι πάνω στην ρότα των αποδημητικών πτηνών για την επιστροφή τους από την γηραιά ήπειρο την Ευρώπη και το ανάποδο , στην ακόμη γηραιότερη την Αφρική, λίκνο της άγριας φύσης και αρχή της υπάρξεως του ανθρώπου ! Αυτές οι περιοχές λοιπόν και ειδικότερα τα παράλια είναι η Μέκκα των κυνηγών εδώ και πολλά χρόνια, φερματζίδων και καρτερατζίδων και από τα μοναδικά μέρη που συνδυάζουν και τα δύο κυνήγια, μαζί με την Μάνη , τα νησιά , κάποια παράλια της Μακεδονίας και της Θράκης. Τα παλιά τα χρόνια (πχ ας πούμε εξήντα πίσω) , για να πάς στα Λεγραινά έπαιρνες βάρκα , δεν υπήρχε δρόμος . Η Βούλα ήταν ένας καταπληκτικός κυνηγότοπος με Πεύκα ψηλά ,όπου τα τρυγόνια κατά εκατοντάδες ξαπόσταναν μέχρι να φύγουν στην Θάλασσα για το μεγάλο ταξίδι της επιστροφής ! Επίσης υπήρχαν αγριελιές , κουμαριές , βάτα και σκοίνα, με λίγα λόγια μία φύση αμόλυντη . Το Παλαιό Φάληρο υγροβιότοπος με παπιά , μπεκάτσες , μπεκατσίνια κλπ Κάπως έτσι ήταν όλη η Αττική , η κάθε περιοχή αναλόγως την βλάστηση της εξυπηρετούσε τα διάφορα αποδημητικά , αλλά και τα ενδημικά πέρδικα και λαγό , αυτά όμως στο παρελθόν που πια έχει σβήσει σχεδόν παντελώς !! Σήμερα στο 2004 και τους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας τα πάντα άλλαξαν , (αχ αυτό το σήμερα …………. όλοι το γνωρίζετε όπότε δεν θα αναφερθώ ), θα πω μόνο ότι πια οι κυνηγότοποι που έχουν απομείνει μετρούνται στα δάκτυλα τους ενός χεριού !! Και αυτοί όμως βρίσκονται κάτω από πίεση της εκμετάλλευσης , καταπάτησης , φωτιάς και τέλος του οικοδομικού παροξυσμού που έχει καταβάλει τον Νεοέλληνα του σήμερα, για τους όποιους λόγους …………… Επειδή πικραίνομαι με το να γράφω αυτά και επειδή κάθε χρόνο που επισκέπτομαι τους κυνηγότοπους των παραλίων της ανατολικής αττικής , βλέπω και μία νέα βίλα πάνω στην θάλασσα η στο βουνό με πιάνει η θλίψη, γιατί γνωρίζω το επόμενο βήμα με ακρίβεια , την πινακίδα ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ. Πώς αλλιώς θα κτίσουν χωρίς διαμαρτυρίες και φασαρίες και το υπόλοιπο βουνό είτε είναι κρατικό , είτε δάσος , είτε παραλία ανοικτή σε όλους !!!!!!!!!! Μία δεκαετία μας απομένει και πολύ λέω , τον Χάρακα ήδη τον έχουν χωρίσει σ' αγροτεμάχια και έχουν ανοικτοί δρόμοι , δεξιά δε και αριστερά του πολλές οι βίλες …………….. Αυτός όμως αντιστέκεται εκεί περήφανος και καθαρός, από το άσπρο τσιμέντο και αφήνει μόνο κάτι τρελούς με τα σκυλιά τους να τον πατούν και στο σκληρό εδαφός του να διεξάγεται το ίδιο πανάρχαιο σκηνικό της κυνηγετικής πράξης το οποίο, παραμένει ίδιο , τα άλογα και οι βάρκες που αντικαταστάθηκαν από τα αυτοκίνητα μόνο άλλαξαν , τίποτε άλλό ……… Άλλοτε το θήραμα φτωχό και άλλοτε πλούσιο, θέμα τύχης , υπομονής και καιρού ! Ας ελπίσουμε ότι κάτι θα γίνει και αυτό βέβαια θα γίνει μόνο αν αγωνιστούμε όλοι μας εμείς οι κυνηγοί !! Το κυνήγι του τότε όπως και του σήμερα εξαρτιόταν από τις ημερομηνίες και τις καιρικές συνθήκες ,το ίδιο δε συμβαίνει και σήμερα. Τότε πήγαιναν εκεί πολύς κόσμος, πλούσιοι και φτωχοί , πολλοί μαζί με τις οικογένειες τους ,κατασκήνωναν πολλές ημέρες και μάζευαν το μάνα που τους πρόσφερε απλόχερα η μητέρα Φύση , πολλοί ζούσαν από αυτή την πλούσια ζωική τροφή . Σήμερα πάλι επαναλαμβάνετε το ίδιο , όλοι ίδιοι πλούσιοι και φτωχοί περιμένουν το ζωικό μάνα του ουρανού και της Φύσης , ίσως λιγότερο πια για πολλούς και διάφορους λόγους , αλλά υπαρκτό και μερικές φορές θυμίζοντας παλιές εποχές !! Εδώ δεν έχουν αξία τα 4χ4 μεγάλα η μικρά , τα ακριβά όπλα η φτηνά όπλα, ο πλούσιος η ο φτωχός ! Όλοι ίσοι και με την ίδια τύχη και πιθανότητες με μικροδιαφορές μόνο στην σκοπευτική ικανότητα του καθένα μας , στην αντοχή του και στην ικανότητα των σκυλιών του και στην επιμονή , υπομονή του. Μία γιορτή παρόλα τα σημερινά προβλήματα της γι' εμάς τους κυνηγούς και γιορτή και για τα καταστήματα των γύρω περιοχών σ' εποχές που η κίνηση είναι μικρή . Το κυνήγι του σήμερα . Από τις αρχές Σεπτεμβρίου αρχίζει η κάθοδος των κυνηγών , μέσα στην νύχτα για τα διάφορα κυνηγοτόπια. Χαρακτηριστικό η ξαφνική κίνηση στην παραλιακή Αθηνών Σουνίου από αυτοκίνητα όλων των τύπων, που τα περισσότερα έχουν και τις ανάλογες σκυλιέρες για τους κυνηγετικούς συντρόφους μας και όχι μόνο ! Μια πολύχρωμη φαινομενικά ειρηνική ορδή από όλα τα μέρη της Αθήνας , με κοινό προορισμό τα παράλια της Λαυρεωτικής και του Σουνίου ! Ένα σμήνος από αυτοκίνητα περίπου λοιπόν την ίδια ώρα κινούνται προς τον προορισμό τους την αγαπημένη τους κυνηγετική κυψέλη , που πιστεύουν ότι θα βρουν αυτό που ο καθένας μας ελπίζει και που για όλους είναι το ίδιο, το μεγάλο πέρασμα !!!!!!!!!! Πέρασμα λέξης μαγική , ποθητή για εμάς τους κυνηγούς , που στις καθημερινές συζητήσεις μας λαμβάνει πρωταρχικό ρόλο αυτή την εποχή . Έτσι λοιπόν το σμήνος πλησιάζει τα διάφορα και λίγα απομένοντα κυνηγοτόπια της γύρω περιοχής , εκεί βλέπεις ξαφνικά την μεγάλη ουρά αυτοκινήτων να διασπάτε ξαφνικά όσο πλησιάζεις προς τα ανατολικά , τρία αυτοκίνητα εδώ , δύο εκεί , πέντε παραπέρα . Τα περισσότερα κυκλώνουν από διάφορες μεριές τον Χάρακα την Μέκκα όλων μας και μερικά ακόμη να συνεχίζουν για πιο ανατολικά …. Όλοι ενεργώντας βασιζόμενοι αρχικά σε εμπειρίες και συνήθειες που μας δίδαξαν οι παλιοί και κατόπιν από τα αποτελέματα εμπειριών δικών μας . Έτσι βλέπεις φώτα αυτοκινήτων να ψάχνουν το βουνό από διάφορα σημεία , μέχρι την στιγμή της απόλυτης ηρεμίας αφού όλοι έχουμε φτάσει εκεί που θέλαμε . Περιμένοντας την αυγή με το καφεδάκι μας στα χέρια , με τον δροσερό πάντα σέρα να χαϊδεύει τα πρόσωπα μας και την μυρωδιά της θάλασσας που είναι παρών εκεί και παρακολουθεί τα πάντα από την εποχή της αρχής της υπάρξεως του ανθρώπου ! Πού και πού διαταράσσεται η απόλυτη ησυχία από κάποιο αυτοκίνητο καθυστερημένο που έρχεται γρήγορα να πιάσει θέση ! Όλους μα όλους και τους πιο δύσκολους μας μαγεύει η ανατολή του ήλιου στην Λαυρεωτική μία από τις πιο όμορφες στην πατρίδα μας Οι πιο ανυπόμονοι με το πρώτο φως αρματώνονται και πιάνουν θέσεις για να ξεκινήσουν το ψάξιμο της γύρω περιοχής για τα ορτύκια . Οι κερτερατζίδες είναι στα πόστα τους από την νύκτα και αυτοί περιμένουν με αγωνία στην καρδιά ! Αυτοί δίνουν και το πρώτο σύνθημα αναλόγως τις τουφεκιές για το πέρασμα , αν υπάρχει και τι είναι, μεγάλο ,μικρό ! Με την αυγή ακολουθούν και οι φερματζίδες να συμμετέχουν σε αυτή την κυνηγετική πράξη !!!!! Συνήθως η έναρξη της αποδημίας αρχίζει να εμφανίζετε με συγκεντρώσεις από μικρόπουλα , συκοφάγων και μελισσουργών. Κατόπιν αρχίζουν να εμφανίζονται τα τρυγόνια σε μικρούς αριθμούς , ακολουθούν σε μικρά κοπαδάκια και ξαφνικά γίνεται το μεγάλο πέρασμα . Με το πέρασμα των ημερών εμφανίζονται και τα πρώτα ορτύκια και σ' αυτές τις μέρες μπορεί να έχουμε συνδυασμό περάσματος από τρυγόνια και ορτύκια . Όπως φέτος στις 13 Σεπτεμβρίου 2003, μεγάλο πέρασμα τρυγονιών και αρκετών ορτυκιών. Αυτό το πέρασμα έγινε τελείως ξαφνικά και αφού οι προηγούμενες ημέρες ήταν με μηδαμινά αποτελέσματα από παρουσία των θηραμάτων . Όσοι είχαν επιμείνει αυτό το πρωινό έπαθαν σοκ από την πληθώρα των τρυγονιών , ήταν καθισμένα παντού στα δέντρα , στα σύρματα , στα βράχια , στα βάτα , στο χώμα, ένα ατελείωτο μάνα της φύσης , οι κυνηγοί όσοι τυχεροί βρέθηκαν στους κυνηγότοπους εκείνοι την ημέρα τα έχασαν , χάνοντας πολλά πουλιά γιατί δεν ήξεραν πιο να πρωτοτουφεκίσουν………. Τα πάρτι συνεχίστηκε και με τα ορτύκια , η τύχη και η Φύση χαμογέλασε στους επιμένοντες και τους αποζημίωσε για τις μέχρι τότε προσπάθειες τους με σχεδόν μηδενικά αποτελέσματα. Αυτό είναι το κυνήγι στην Λαυρεωτική 9 κουλούρι και μία παράδεισος .!!!!!!!!!!!! Μερικά λόγια για το κυνήγι ιδικά με σκυλιά φέρμας . Προσοχή πολύ μα προσοχή που ρίχνουμε δεξιά μας , αριστερά μας, κάτω μας η πάνω μας , συνήθως πάντα υπάρχει κοντά ένας η περισσότεροι συνάδελφοι , καλύτερα να χάσουμε ένα ορτύκι, παρά τα μάτια μας , ένά συνάδελφο η ένα σκυλί δικό μας η ξένο, Να φοράτε χρωματιστά έντονα ρούχα και δεν είναι κακή ιδέα και γυαλιά προστασίας . Βασικό είναι να περιμένετε να ξημερώσει ώστε να βλέπετε καλά θηράματα , σκύλους και ανθρώπους ! Εδώ χρειάζονται σκυλιά μαθημένα κοντά και που δεν μπλέκονται με τα άλλα , επίμονα , μεθοδικά και με αρκετή αντοχή . Το βουνό είναι με μυτερή κοφτερή πέτρα και αρκετά δύσκολο για τα σκυλιά και τα πόδια τους που έρχονται απροπόνητα η αμάθητα σε τέτοια εδάφη ! Στην πρώτη μισή ώρα και γρηγορότερα θα φανεί και η τύχη μας αν είμαστε σε πέρασμα , τι πέρασμα η όχι ! Πάντως στα κυνήγια της Λαυρεωτικής αυτοί που βγαίνουν κερδισμένοι και μάλιστα πολύ πλούσια είναι αυτοί που επιμένουν να πάνε παρά τις απογοητεύσεις και τα πολλά κουλούρια και βεβαίως παρακολουθούν τον καιρό και τις ημερομηνίες !!!!!!!! Άλλοτε κουλούρι , συνήθως ένα - τρία ορτυκάκια και μία η δύο φορές την σεζόν αν είσαι τυχερός η επίμονος το μάνα της φύσεως …….. Είτε πτωχοί είτε πλούσιοι . είτε τυχεροί είτε άτυχοι ,πάντα θα μας αποζημιώνει η ανατολή, η μαγική θέα της θάλασσας και ο καφές στα καφενεδάκια που ανοίγουν γι' εμάς το πρωί και η ζεστή κυνηγοκουβέντα ακόμη και μεταξύ ανθρώπων και από παρέες άγνωστες μεταξύ τους ! Αύριο θα είναι μία άλλη ημέρα μπορεί καλύτερη μπορεί και χειρότερη , το βασικό είναι η καρδιά και η ψυχή να είναι καλά και βεβαίως εμείς , η Φύση και τα κυνηγοτόπια της περιοχής . Αυτή είναι η Λαυρεωτική και τα κυνηγοτόπια της ανατολικής Αττικής και μία σύνθεση πραγμάτων , καταστάσεων που παραμένει ίδια , αναλλοίωτη από πολύ παλιά και μακάρι να συνεχίσει και στις επόμενες γενιές !!!!!! ΕΠΑΝΩ-UP Γιώργος Πέππας