Welcome in Greece
ΚΥΝΗΓΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ KΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ
Welcome in Greece
 Welcome in Hellas 
 

ΠίσωInitial ΠίσωBack

Hπρώτη των Χριστουγέννων  !
Η πρώτη μπεκάτσα των Χριστουγέννων 2003!

Πέντε μέρες ακόμη και τα Χριστούγεννα θα είναι γεγονός !
Πέντε μέρες που με χωρίζουν από την αγαπημένη μου Ήπειρο !

Πέντε μέρες απόμειναν για να βρεθώ πάλι στα πανέμορφα μπεκατσοτόπια αυτής της καταπληκτικής περιοχής της Ελλάδας, μία συνήθεια που έχει καθιερωθεί μέσα μου και εφαρμόζετε σχεδόν κάθε χρόνο εκτός μικρών εξαιρέσεων .
Η φετινή φοβερή χρονιά ήταν και είναι γεμάτη από δυσκολίες μέχρι και τώρα πέντε ημέρες πριν τις γιορτές kαι δεν μου δείχνει λίγο χαμόγελο από άποψη δουλειάς ! Εδώ στην πρίζα του τρελοκομείου που λέγεται Αθήνα και της απαράδεκτης πια ζωής που κάνουμε όλοι μας όσοι έχουμε την ατυχία να ζούμε σ' αυτήν την πόλη και δυστυχώς είμαστε το 50% του πληθυσμού της χώρας ! Πραγματικά είμαι γέννημα θρέμμα της Αθήνας και την αγαπώ πολύ αλλά δεν μπορώ πια σε αυτόν τον τρόπο ζωής ! Εκεί που νομίζεις ότι τελείωσες, τα προβλήματα παρουσιάζονται το ένα πίσω από το άλλο . Λύνεις το ένα , παρουσιάζετε άλλο , λύνεις και αυτό , παρουσιάζονται άλλα δύο !! Ονειρεύομαι κάποια στιγμή να φύγω και αν το κατορθώσω να συνεχίσω την ζωή μου πάνω σ' άλλη βάση πια, κάπου εκεί Βόρειο Δυτικά.

Πέντε ημέρες και όλα θα ξεχαστούν εκεί στην Ήπειρο και την απίστευτη ομορφιά της ! Εκεί όπου η φύση μεγαλούργησε και τα θαυμαστά αποτελέσματα αυτής της θείας έμπνευσης είναι ζωντανά μπροστά σου σε όλο το μεγαλείο τους . Είναι πρώτη φορά που δεν κάνω καμία προετοιμασία , καμία ανίχνευση πληροφοριών , τίποτε από πρόβλεψη καιρού , όλα μηδέν μου φτάνει να πάω εκεί , να βρεθώ μέσα στο κλαρί , στην ασφάκα και στην πέτρα , στα μεγάλα πουρνάρια , να δω ξανά τα χρώματα της μαγικής αυτής γης και να αισθανθώ τις μυρουδιές της !. Πέντε ημέρες και εγώ θα είμαι εκεί ότι και να γίνει .

Ξημέρωμα ανήμερα Χριστουγέννων και το όνειρο είναι πια πραγματικότητα είμαι εδώ !

Η ημέρα ηλιόλουστη καταπληκτική , βέβαια το βράδυ η θερμοκρασία ήταν κάτω από το μηδέν και όλα τα νερά είναι ακόμη παγωμένα ! Καφεδάκι στον καθιστικό με την υπέροχη θέα από τα βουνά της Ηπείρου , τα μεγάλα είναι άσπρα από το χιόνι στις κορφές τους . Οι μοναδικές σκέψεις που έχω στο μυαλό μου είναι που θα τις βρω τις βασίλισσες αυτών των βουνών τις βελουδομάτες . Γρήγορη ετοιμασία των πραγμάτων χωρίς πολύ σκέψη, επιλογή σκυλιών τα δύο Γκόρντον με προτεραιότητα στην Μήδεια η οποία θα σηκώσει και το βάρος σαν πολύ νεότερη από την Νίβα. Ούτος η άλλος το έχω αποφασίσει πια , στο κουμάσι μου θα υπάρχουν μόνο Σέττερ και βασικά Γκόρντον , ένας κύκλος της κυνηγετικής μου ζωής τελειώνει , αφήνω μια καταπληκτική φυλή τα πόιντερ , ίσως η καλύτερη φυλή φέρμας που υπάρχει , για μία άλλη φυλή τελείως διαφορετική , πολύ δύσκολη αλλά που μου ταιριάζει απόλυτα όπως διαπίστωσα μετά από συμβίωση 10 ετών περίπου τα Γκόρντον Σέττερ τους μαυροκόκκινους διαβόλους όπως μου αρέσει να τα ονομάζω. Μία φυλή που πραγματικά είναι πολύ ικανή για τα κυνηγετικά δεδομένα της πατρίδας μας . Είναι πλασμένη η ράτσα αυτή από κάποιους ανθρώπους που σαν σκοπό είχαν την αντοχή και τη αποτελεσματικότητα (τσάντα ) για πολύωρο κυνήγι σε δύσκολα μέρη όπως τα σκωτικά βουνά που είναι γεμάτα από τεράστιες εκτάσεις με ρείκια , χαμηλούς πυκνούς θάμνους, αγκάθια κλπ Σκυλιά που σε αυτά τα μέρη κυνηγούσαν Γκράους το παραδοσιακό φημισμένο θήραμα της Αγγλίας , μπεκατσίνια , παπιά , κουνέλια . Επίσης σε πυκνά δάση Φασιανό και Μπεκάτσα !

Μήδεια Μετά από αρκετή κυνηγετική συμβίωση με αυτή την φυλή όπως ανέφερα προηγουμένως, πείστηκα πλέον ότι είναι η φυλή που μου ταιριάζει στα κυνήγια που εξασκώ και ειδικά μετά από πολλές ώρες στα βουνά της Ελλάδας και όχι μόνο , προς αναζήτηση της Ελληνικής Πετροπέρδικας , όπως και της Νησιώτικης σε πολύ δύσκολες συνθήκες θερμοκρασίας και περιβάλλοντος! Μου έδωσαν επίσης και πολλές χαρές με την καλή τους απόδοση σε αγώνες πρακτικού κυνηγίου . Είναι σκυλιά που δεν αφήνουν θήραμα αν είναι βέβαια κυνηγημένα , πραγματικές σκούπες , με ανοίγματα λογικά ,προσαρμοσμένα στο κάθε θήραμα και πάντα προς χάρη του κυνηγού και όχι για την πάρτη τους ! Μερικές φορές βέβαια ειδικά στην ορεινή πέρδικα σε εντυπωσιάζουν με την ερευνά τους και βασικά με την αποτελεσματικότητα τους . Ολα αυτά δείχνουν τις δυνατότητες ,ικανότητες αυτές της φυλής που δεν πρέπει ποτέ μα ποτέ να ξεχνάμε είναι το μπράκ των Βρετανικών φυλών !! Το μεγάλο τους πρόβλημα που υπήρξε και υπάρχει είναι η ομορφιά τους και ο καλός τους χαρακτήρας, πήραν λοιπόν αυτά τα σκυλιά εκτροφείς επαγγελματίες μη κυνηγοί , όπως και ιδιώτες και στήριξαν την εκτροφή τους στην ομορφιά μόνο και όχι στα κυνηγετικά χαρίσματα (επαναλαμβάνω για μία φυλή που φτιάχτηκε μόνο για κυνήγι )και διέπραξαν έγκλημα μεγάλο αλλοιώνοντας τα κυνηγετικά χαρακτηριστικά φτιάχνοντας άτομα βαριά με μεγάλα κεφάλια και χωρίς ένστικτα όπως της φέρμας η του πάθους για κυνήγι !!! Δυστυχώς αυτή η αλλοίωση ακολουθεί αυτή την φυλή μέχρι και σήμερα γι' αυτό προσοχή στα ζευγαρώματα και στα κουτάβια από πού τα παίρνουμε ! Έτσι λοιπόν έφτασε η ώρα της μεγάλης αλλαγής για μένα και της απόφασης να συγκεντρωθώ στα Γκόρντον Σέττερ αποκλειστικά .

Η Κάρμεν η μικρή μου πόιντερ 2 ετών θα δοθεί σε ένα φίλο για να μην υπάρχει ο πειρασμός και ο Ρενο κοντά 12 ο τελευταίος άξιος αντιπρόσωπος της φυλής των πόιντερ του κουμασιού μου όταν θα έρθει η ώρα του θα φύγει για το μεγάλο ταξίδι (να πάει εκεί που πάνε όλα τα σκυλιά στον παράδεισο αν υπάρχει) να συναντήσει την σύντροφο του Ρόζα και να συνεχίσουν πάλι μαζί !!

Τα 4 σκυλιά με το που με βλέπουν αρχίζουν τις χαρές και τα χοροπηδητά , έχουν και αυτά αντιληφτεί ότι έφτασε η ώρα για κυνήγι και την αναμέτρηση τους με τις μακρομύτες ! Τα δύο μαυροκόκκινα μπαίνουν στο κινητό σπίτι τους με ένα πηδηματάκι γεμάτα ενέργεια και προσμονή για τα περαιτέρω , καιρός με ηλιοφάνεια αλλά και κρύος, αποφασίζω να ψάξω χαμηλά σε κλαρί . Μετά από 40 λεπτά είμαι στον κυνηγότοπο , με μεγάλη χαρά παρατηρώ ότι δεν υπάρχει αυτοκίνητο παρκαρισμένο πουθενά και ότι δεν ακούγεται ήχος ούτε από κουδουνάκι , ούτε από μπίπερ , μετά από την παρέλαση τροχοφόρων και κυνηγών που είδα το πρωί , η ώρα είναι 11 τώρα πια. Καλό αυτό σκέπτομαι θα κυνηγήσω μόνος μου με απόλυτη ηρεμία ! Κατεβάζω λοιπόν την Μήδεια , της φοράω το καινούργιο μου κουδουνάκι που έχω σκαλίσει μόνος μου , τσεκάρω τα υπόλοιπα λιγοστά πράγματα που κουβαλάω πάντα με ιδιαίτερη προσοχή τα φάρμακα, ενέσεις ατροπίνης , εμετικά κλπ το λουράκι δεσίματος του σκύλου σε περίπτωση συνάντησης με γουρούνια , παπιά , φάσες η δύσκολα τσοπανόσκυλα ! Ειδικά με αυτά τα τελευταία έχει αποβεί σωτήριο σε περιπτώσεις δύσκολες και με πολλά σκυλιά γύρω σου . Ετοιμάζω τελευταία την ψηφιακή φωτογραφική μου μηχανή Hp , μπαίνει στην τσέπη του παντελονιού μου και ξεκινώ. Εδώ θα ήθελα να κάνω μία μνεία στην αντοχή αυτής της μηχανής που τώρα 2 χρόνια είναι συνέχεια μέσα στην τσέπη του παντελονιού μου και ακόμη λειτουργεί άψογα μετά από πολλές κακουχίες που έχει υποστεί .

Η βεντάλια Το μέρος καταπληκτικό τα ψηλά δέντρα έχουν ρίξει τα φυλλώματα τους τα οποία τώρα πάνω στο έδαφος συνθέτουν ένα παζλ γήινων χρωμάτων . Το έδαφος είναι ξερό για αυτή την εποχή στην Ήπειρο και υγρασία υπάρχει αρκετή μόνο στα ανήλια μέρη και τα πιο σκοτεινά . Η Μήδεια σε μεγάλα κέφια κεντάει πραγματικά , δεν αφήνει πυκνό , σκοτεινό η αγκαθωτό που να μην ψάξει , αλλά δυστυχώς χωρίς αποτέλεσμα . Το σκηνικό συνεχίζεται περίπου για 45 λεπτά όταν έρχεται και η πρώτη σοβαρή ένδειξη παρουσίας θηράματος !

Το σκυλί έχει φερμάρει σε ένα μεγάλο παλιούρι στην άκρη του κλαριού με ένδειξη προς τα πάνω , τρέχω πιάνω θέση στα ανοικτά για να μπορώ να έχω μεγάλη οπτική γωνία όσον το δυνατόν δηλαδή . Το Γκόρντον σπάει την φέρμα του αρχίζει ένα ποντάρισμα σιγμοειδές προς τα πάνω , φέρμα , ξανά σπάσιμο και ποντάρισμα αυτήν την φορά πολύ αργό και παράλληλο προς εμένα και τα δέντρα κατά μήκος του παλιουριού που είναι μήκος περίπου 50 μέτρα και μεγάλου πλάτους .

Καταλαβαίνω ότι το πουλί κάνει τα κόλπα του αλλά σίγουρα είναι εκεί , σκέφτομαι να παραμείνω στην θέση που είμαι για να έχω την καλή οπτική γωνία που μου δίνει , αλλά μετά μέσα μου λέω αν το πουλί περπατάει κατά μήκος του παλιουριού όπως δείχνει το σκυλί και βγει στην άκρη του η από την άλλη μεριά την έχασα ούτε θα την δω ! Αρχίζω λοιπόν να περπατάω προς την άκρη που υπολόγιζα ότι το πουλί θα πάει . Η Μήδεια κάνει ακόμη 2-3 βηματάκια και ξανά έντονη φέρμα άρα εκεί κάπου είναι ! Πάω μέχρι την άκρη και στήνομαι μετωπικά περιμένοντας την έξοδο ,αλλά τίποτε , έχουν περάσει κάποια λεπτά και η ένταση μου έχει φτάσει στο ζενίθ , στο μυαλό μου στριφογυρίζουν χιλιάδες σκέψεις πώς, που, τι, πότε !

Κάποια στιγμή που η αγωνία μου είναι στο μάξιμουμ , παίρνω την απόφαση να πάω πίσω στην πρώτη θέση , θεωρώντας ότι το πουλί δεν έχει προχωρήσει τόσο πολύ , άρα καλύτερα πίσω στην παλιά μου θέση . Το σκυλί ακόμη εκεί ακίνητο , με το που ξεκινάω και κάνω τα πρώτα 5-6 βήματα βλέπω την Μήδεια να τσιτώνει πολύ έντονα και το κεφάλι της να κάνει μία ελαφρά κίνηση προς τα πάνω σαν να μου δείχνει κάτι που πρόκειται να συμβεί άμεσα ! Γυρνάω το κεφάλι μου και βλέπω από την θέση που καθόμουνα προηγουμένως στα 60 εκατοστά περίπου να σηκώνεται η μπεκάτσα χωρίς τον παραμικρό σχεδόν θόρυβο στην πλάτη μου . Άμεση περιστροφή κορμιού , όπλου, πρόχειρη σκόπευση , πρώτη τουφεκιά αποτέλεσμα μηδέν , το πουλί έχει κάνει ήδη απότομη στροφή για να καλυφτεί πίσω από την γωνία που κάνει το παλιούρι και την χάνω από τα μάτια μου ,δεύτερη τουφεκιά στο περίπου χωρίς να βλέπω αποτέλεσμα , σιχτιρίζοντας τον εαυτό μου και το θράσος του πουλιού να είναι τόσα λεπτά στα πόδια μου και να μην φανερώνεται ! Η Μήδεια έχει χυθεί βέβαια πίσω από το πουλί και ούτε αυτή βλέπω πια, απογοητευμένος πλήρως φωνάζω το σκυλί, ώστε να οργανωθούμε για να ξεκινήσουμε το ψάξιμο ξανά προς τα εκεί που υπολόγισα που πήγε ! Το Γκόρντον (κουδουνάκι) όμως δεν ακούγεται , αυτό μου κάνει εντύπωση σκέφτομαι ότι έχει απομακρυνθεί πολύ και ξεκινάω να την βρω. Με το που παίρνω την στροφή μένω άγαλμα , βλέπω την σκύλα σε φέρμα έντονη στο καθαρό δίπλα από το παλιούρι ! Πλησιάζω και τότε βλέπω ένα απίστευτο θέαμα , την μπεκάτσα στο ένα μέτρο μπροστά της να έχει γυρίσει την ουρά της προς το σκυλί και να την έχει ανοίξει σαν βεντάλια για να το φοβίσει και να το κρατήσει σ' απόσταση , ένα φοβερό θέαμα από είναι και η αντίστοιχη φωτογραφία !!

Αυτή ήταν και η πρώτη μπεκάτσα των Χριστουγέννων του 2003 στην ¨Ήπειρο !!

Εύχομαι σ' όλους καλή χρονιά και ευτυχισμένο το 2004 .

ΕΠΑΝΩ-UP

© Giorgio Peppas