Welcome in Greece
ΚΥΝΗΓΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ KΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ
Welcome in Greece
 Welcome in Hellas 
 

ΠίσωInitial ΠίσωBack

 Η έρημος Μοχάβε

ΚΥΝΗΓΙ ΣΤΗ ΕΡΗΜΟ ΜΟΧΑΒΕ - ΑΜΕΡΙΚΗ ΣΕ ΟΡΤΥΚΙΑ ΚΑΙ ΤΣΟΥΚΑΡ ΠΕΡΔΙΚΕΣ

Το αγαπημένο μου θήραμα είναι η ορεινή πέρδικα, αλλά μου αρέσει και η μπεκάτσα , τα παρυδάτια και το ορτύκι. Αυτό το τελευταίο , το κυνηγάω στην έναρξη και μερικές φορές στα περάσματα του Σεπτεμβρίου, Οκτωβρίου. Ένα τέτοιο κυνήγι θα σας περιγράψω σήμερα , σε αυτό το μικρό θήραμα, σε συνδυασμό με κυνήγι πέρδικας τσούκαρ……. Όλοι θα κάνατε την σκέψη, σιγά το πρωτότυπο κυνήγι, όσοι κυνηγάμε στα νησιά τα συνδυάζουμε και τα δύο στους μήνες που ανέφερες πριν. Σας την έφερα !!!, δεν είναι το κυνήγι η πρωτοτυπία, αλλά ο τόπος και το είδος των ορτυκιών.

Gambel's Quail Κυνήγι στην έρημο Μοχάβε σε άγρια θηράματα, σε Τσούκαρ και ορτύκι Bob White και Gambel's Quail, στην Καλιφόρνια των Η.Π.Α.

Bob White Εδώ θα ήθελα να κάνω μία μικρή παρένθεση για να πω , ότι οι Αμερικανοί δεν είχαν Τσούκαρ , την έφεραν από την Ευρώπη , μαζί με την πεδινή και κατάφεραν να γεμίσουν την χώρα τους με αυτά τα θηράματα ,σε μερικές δεκαετίες, με σωστή απελευθέρωση, διαχείριση αυτών. Σήμερα έχουν τεράστιους άγριους πληθυσμούς σχεδόν παντού. Κάνω μία μικρή σύγκριση με τα Ελληνικά δεδομένα και με πιάνει κατάθλιψη. Πόσα θα μπορούσαμε να πετύχουμε και εμείς εδώ , αν κάποιοι καταλάβαιναν κάποια πράγματα ,. Χρήματα υπάρχουν , χέρια επίσης , λείπει το μυαλό για την σωστή απόφαση και οργάνωση. Για να είμαι και δίκαιος ,κάτι κινείται και γίνονται κάποιες προσπάθειες σωστές όπως η Κ.Ο.Θ με τον Φασιανό, αμήν …… Χάρη στη δουλειά του αδερφού μου τηλεπικοινωνίες και άρα επαφές με Αμερική , μοντέρνα τεχνολογία βλέπετε!!!! Έγινε φιλική επαφή με Ελληνο-αμερικανούς κατοίκους της Καλιφόρνιας ,που έτυχε να είναι και κυνηγοί , με σκυλιά φέρμας πόιντερ και Κούρτσχαρ. Έτσι με την πρώτη ευκαιρία κανονίστηκε , ταξίδι επαγγελματικό , με την προσθήκη 5 ημερών για κυνήγι, στον τόπο διαμονής των φίλων, στο Orange county . Μετά από αλλαγές τριών πτήσεων από Ελλάδα, έγινε η συνάντηση με τους φίλους , Γιάννη , Θόδωρο, Πάνος,Τάκης. Κατά την διαδρομή από το αεροδρόμιο για το σπίτι των φίλων , το τοπίο είναι το κλασσικό τοπίο μικρών πόλεων στην Αμερική που βλέπουμε στις διάφορες ταινίες. Μετά την γνωριμία με τα άλλα μέλη της οικογένειας των παιδιών, πάνω στον καφέ, Ελληνικό παρακαλώ, μου λένε ότι αμέσως μετά θα πάμε να βγάλουμε άδειες κυνηγίου . Εμένα μου φάνηκε πολύ απλό και ήμουν περίεργος να δω, τι σήμαινε αυτό. Ξεκινάμε λοιπόν , φτάνουμε σε ένα κατάστημα με κυνηγετικά είδη, εκεί ο υπάλληλος μου ζητά την Ελληνική άδεια κυνηγίου, την κοιτά , σιγά μην καταλάβει τίποτε !!!

Όλη η παρέα Ζητά να δει που είναι η θεώρηση για φέτος, του δείχνουμε, αμέσως μετά με ρωτά αν έχω περάσει κάποιες εξετάσεις , πάνω σε θηράματα κλπ , του εξηγώ με την βοήθεια του Γιάννη , ότι εμείς περνάμε αυτές τις εξετάσεις, στην αρχική έκδοση της άδειας. Αυτό ήταν σε δέκα λεπτά έχω την άδεια στα χέρια μου , έναντι ενός μικρού ποσού. Την άδεια την βγάζεις οπουδήποτε σχεδόν και έτσι απλά. Δεν λέω τίποτε περισσότερο γι' αυτό!!!!! Η πρώτη ημέρα έκλεισε με φαγοπότι στο σπίτι των παιδιών με Στέικ στα κάρβουνα , μπύρα , καλαμπόκι κλπ. τέλεια κυνηγοπαρέα και καλή κυνηγοκουβέντα !

Ξεκινάμε λοιπόν το πρωί με το θηριώδες Φορτηγάκι 5000 κυβικά , αμερικάνικο παρακαλώ. Τρεις άνθρωποι, τρία σκυλιά , ένα πόιντερ τελείως αμερικάνικο και 2 Κούρτσχαρ. Φτάνουμε στο πρώτο μέρος στην έρημο Μοχάβε ,για να κυνηγήσουμε βασικά , πέρδικα Τσούκαρ. Το κυνήγι άρχισε , με το πρώτο φως της ημέρας στην Αμερικάνικη Ήπειρο , σε ένα τοπίο καταπληκτικό, το οποίο αχανές , με βλάστηση πυκνή ,κοντή ,θαμνώδες, με αγκάθια και κάκτους ψηλούς.

Επίσης υπήρχαν ατελείωτοι λοφίσκοι , διάσπαρτοι από πέτρες. Τα παιδιά μου εξηγούν , ότι πρέπει να προσέχω που περπατώ και ποτέ να μην απλώσω το χέρι μου για να πάρω ένα κτυπημένο πουλί, ειδικά από θάμνους, χωρίς να ελέγξω το έδαφος καλά πριν . Επίθεση κροταλία Οι κροταλίες είναι πολλοί και επικίνδυνοι, προσωπικά εμένα μου έφτασε αυτό !!! Όταν τους ρώτησα για τα σκυλιά, μου εξήγησαν ότι αυτά είναι μαθημένα , αλλά καμιά φορά έχουν ατυχήματα. Μετά από 20 λεπτά ψαξίματος !!!!! περίπου , ήρθε και η πρώτη φέρμα με τα δύο σκυλιά σε μία υπέροχη στάση φέρμας , μπροστά σ' ένα θάμνο, με το κλασσικό στυλ της Αμερικής και τόσο περίεργο για μας , την ουρά όρθια. Ο Γιάννης πλησιάζει σιγά αλλά σταθερά τα σκυλιά, δίνει μία κλωτσιά στον θάμνο και από εκεί σηκώνονται τέσσερα πουλιά , πέρδικες τσούκαρ !!! με ένα δαιμονισμένο θόρυβο, τουφεκάμε και οι δύο , πέφτουν δύο πουλιά. Ο Γιάννης ξανακλώτσησε !! και άλλα πέντε πουλιά απογειώνονται , πάλι τουφεκιές , άλλα δύο πουλιά στο έδαφος. Πάμε να μαζέψουμε τα κτυπημένα πουλιά και από τον θάμνο ΚΛΩΣΑ!!!! , φεύγουν τα τελευταία δύο πουλιά, σύνολο έντεκα πέρδικες φιλοξενούσε η κλώσα !!! συγνώμη θάμνος.

Παιδιά δεν μπορώ να σας περιγράψω το μέγεθος των πουλιών, ΤΕΡΑΣΤΙΟ , σχεδόν διπλές από τις δικές μας. Σε λίγο ήρθε και ο Θόδωρος που είχε απομακρυνθεί αρκετά . Εξέφρασα στα παιδιά τον θαυμασμό μου για το μέγεθος των πουλιών και το γεγονός ότι είναι έτσι άφοβες . Μου εξήγησαν , ότι τα πουλιά είναι όλα μεγάλα , αυτό οφείλεται στην διατροφή που είναι άριστη και στην ηλικία τους και στο αχανές μέρος, με άλλα λόγια οι Αμερικανοί προτιμούν τα μεγάλα κυνήγια και τις πάπιες από το να κυνηγούν Τσούκαρ στην Έρημο με σκυλιά φέρμας, όχι ότι δεν υπάρχουν και οι φανατικοί του είδους. Το κυνήγι συνεχίστηκε με τον ίδιο τρόπο , χτυπήθηκε άλλη μία πέρδικα. Ο Τάκης με Gambel's Quail Στο πρώτη συνάντηση με τα ορτύκια το μόνο που θα σας πω είναι έπαθα σοκ, με τον αριθμό των πουλιών, κοπάδι 40-50 πουλιών έχετε δει , εγώ το είδα και έμεινα με ανοικτό το στόμα. Για να μην σας κουράζω μετά το σπάσιμο του κοπαδιού , έπαιρνες φέρμα σε γκρουπ 4-10 πουλιών !!! , τουφέκιζες , τουφέκιζες και είχε και άλλα και άλλα, παιδιά το θυμάμαι και με πιάνει κατάθλιψη , συγκρίνοντας την Ελληνική πραγματικότητα. Κυνήγησα δύο είδη ορτυκιών, τα γνωστά και σε εμάς Bob White, τα οποία από την στιγμή που θα φερμαριστούν δεν ποδαρώνουν καθόλου και είναι τέλεια για ωραίες σταθερές φέρμες . Σε αντίθεση με τα υπέροχα σε ομορφιά μπλε-γκρι ορτύκια Gambel's Quail και το περίεργο λοφίο τους.

Αυτά όταν είναι κοπάδι τρέχουν στο έδαφος πολύ και πρέπει να τα σπάσεις για να πάρεις καλές φέρμες. Βλέπεις 30-50 ορτύκια κοπάδι ,να τρέχουν σαν σφαίρα στο έδαφος για να πάνε από τον ένα θάμνο στον άλλο και όταν σηκώνονται παθαίνεις ευχάριστο πανικό !!! από τα πολλά πουλιά και τον θόρυβο που κάνουν , σκορπίζοντας παντού γύρω σου και πάντα υπάρχουν και άλλα που δεν σηκώθηκαν ακόμη……. Επίσης κάθονται και σε κλαριά χαμηλών θάμνων.

Έτσι συνεχίστηκε το κυνήγι για τρεις μέρες., σε διαφορετικά σημεία αυτού του απίθανου και φανταστικού για εμάς τόπου. Μετά την κάθε ημέρα κυνηγίου επικρατούσε φαγητό, με στέικ, και θηράματα πάντα στα κάρβουνα με μπύρες , στο σπίτι των φίλων , που με σκλάβωσαν με την φιλοξενία τους. Θα αναφέρω μόνο ένα χιουμοριστικό περιστατικό και θα κλείσω αυτό το όνειρο που έγινε πραγματικότητα , χάρη σε δύο φίλους Ελληνοαμερικανούς , τον Γιάννη και τον Θόδωρο. Μία από τις τρεις ημέρες πλησιάσαμε ένα αγρόκτημα κυνηγώντας ορτύκια , μία γιαγιά αμερικανίδα βγαίνει και αρχίζει να μου φωνάζει , βοήθεια…. μου σκοτώνουν τα παιδιά μου , εγώ τα έχασα , έρχεται κοντά ο Θόδωρος που με βλέπει να τα έχω χαμένα και μου λέει μην ανησυχείς , λέει για τα ορτύκια , τα ταΐζει τα ποτίζει και τα θεωρεί παιδιά της, κάλεσε μάλιστα και την θηροφυλακή .

Ήρθε ένας σερίφης……… μας έκανε έλεγχο ευγενέστατα στα χαρτιά , με ρώτησε από πού είμαστε του εξήγησα , χάρηκε , με ρώταγε τι κυνηγάμε στην Ελλάδα και τι νόμους έχουμε ,. Πιάσαμε μία κουβέντα πάνω στα κυνηγετικά θέματα και ειδικά τα προβλήματα με τις οικολογικές οργανώσεις κλπ. Και εδώ υπάρχουν πολλά προβλήματα πάνω στο κυνήγι , αλλά έχουν καταφέρει να συνεργάζονται για το κοινό καλό μεταξύ τους . Οι κυνηγοί ενδιαφέρονται να έχουν θηράματα και οικολόγοι επίσης το ίδιο , άρα έτσι απλά , έχουν βρει ένα δρόμο συνεργασίας από κοινού. Το βασικότερο όμως είναι , .ότι έχουν νόμους τρομερούς και έτσι και σε πιάσουν και παρανομείς χάθηκες ειλικρινά. Επίσης εδώ δεν περνάνε τα μέσα ………. Κολλητοί …., μεγάλοι….., βουλευτές κλπ για κουκουλώματα. Γίναμε φίλοι με κάλεσε και στο σπίτι του για φαγητό , αλλά που να προλάβω να πρωτόπαω μέσα σε λίγες μέρες. Στο τέλος μας χαιρέτησε και μας είπε να συνεχίσουμε το κυνήγι μας , αλλά εγώ είπα στα παιδιά να πάμε αλλού για να ευχαριστήσουμε και την γιαγιά και να την αφήσουμε με τα παιδιά της!!!!! σε ησυχία. Συνάδελφοι τα ορτύκια ήταν δεκάδες για να μην πω εκατοντάδες ,γύρω από την φέρμα , τέτοιο πράγμα δεν έχω ξαναδεί , ούτε θα ξαναδώ. Όλα τα θηράματα που κυνήγησα ήταν άγρια . Ο παράδεισος κάθε κυνηγού είναι η Αμερική και οι κάτοικοι φιλόξενοι και απλοί Ήρθε και η ημέρα της αναχώρησης , το ταξίδι της επιστροφής μακρύ και κουραστικό, αλλά με συντρόφευαν όλες αυτές οι κυνηγετικές εικόνες που έζησα αυτές τις μέρες και έτσι ο χρόνος πέρασε γρήγορα μέχρι που το αεροπλάνο προσγειώθηκε στο Ελληνικό και η σκέψη ότι σε λίγες ημέρες άνοιγε η ορεινή Πέρδικα στα πανέμορφα βουνά μας , στον τόπο μας, μου έφτιαξε την διάθεση μα περισσότερο από όλα η αγκαλιά των δικών μου ανθρώπων.

ΕΠΑΝΩ-UP

Πέππας Γιώργος