Welcome in Greece
ΚΥΝΗΓΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ KΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ
Welcome in Greece
 Welcome in Hellas 
 

ΠίσωΑρχική ΠίσωIστορίες ΠίσωΟρεινή

Ο Αγριόκουρκος

ΑΓΡΙΟΚΟΥΡΚΟΣ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΟΥ ΟΡΕΙΝΟΥ ΔΑΣΟΥΣ

Μήδεια και εγώ Θηλυκός Αγριόκουρκος Παλιές σημειώσεις γραμμένες στην άκρη ενός χαρτιού που οι περισσότεροι κάπου έχουμε καταχωνιάσει. Φτάνει μία ματιά σε αυτό, για να έρθουν στο μυαλό μας ημέρες κυνηγετικές αξέχαστες , ημέρες που σημάδεψαν την κυνηγετική ζωή μας για πάντα και που ποτέ δεν θα ξεχαστούν από μνήμη μας. Όπως αυτές πίσω από τους αγριόκορκους του δάσους που γνώρισα τυχαία κυνηγώντας ορεινές πέρδικες στην Μακεδονία μας στα Ελληνοβουργαρικά σύνορα. Αγριόκουρκος (Tetrao urogallus), πολύ μεγάλο , μυστηριώδες πουλί των δασών. Απαντάται μόνο στην οροσειρά της Ροδόπης , στον Άθω και στα βουνά των Σερρών αλλά είναι άγνωστος στην υπόλοιπη χώρα.


Ο Ελληνικός πληθυσμός, είναι ο νοτιότερος στην Ευρώπη. Το σπάνιο αυτό πουλί δεν κινδυνεύει , αλλά λόγου της καταστροφής του βιοτόπου του από τον άνθρωπο συρρικνώνεται και παρότι είναι είδος απαγορευμένο και δεν κυνηγιέται , δεν έχουμε αύξηση ιδιαίτερη του πληθυσμού, αλλά μία σταθερότητα αυτού. Επιδημικό είδος, προτιμά τα δάση των κωνοφόρων όπου περνά το χειμώνα πάνω στα δέντρα ενώ το καλοκαίρι τον βρίσκουμε στο έδαφος. Μήκος 86 εκατοστά , ο αρσενικός είναι τεράστιος δίπλα στον πιο μικρόσωμο θηλυκό των 61 εκατοστών. Σκούρος γκριζόμαυρος με φαρδιά ουρά που ανοίγει σα βεντάλια , στήθος γυαλιστερό γαλαζοπράσινο, άσπρο ράμφος, ζωηρό κόκκινο δέρμα πάνω από το μάτι, ένα πανέμορφο στολίδι των δασών μας.

Μέσα στο δάσος ο αγριόκουρκος προτιμάει το περπάτημα από το πέταγμα. Στην ανάγκη θα ανοίξει τις φτερούγες της για σύντομες πτήσεις , φτερουγίζοντας γρήγορα με μακριά αερογλιστρήματα, σαν την πέρδικα. Τρέφεται με πευκοβελόνες , φύλλα, σπόρους , σκουλήκια κλπ. Ολόκληρη ιεροτελεστία το φλερτ του αρσενικού προς το θηλυκό, την περίοδο του ζευγαρώματος γύρω τον Απρίλιο, ένα ήχο σαν να χτυπάει πέτρα πάνω στο ξύλο που ακούγεται σε όλο το δάσος. Γεννάει μία φορά το χρόνο 7-11 αβγά. Αυτό το θαυμάσιο πουλί θέλησε η θεά Άρτεμις να μου γνωρίσει αναπάντεχα στα πανέμορφα Ελληνικά βουνά μας. Το κυνηγετικό ταξίδι για ορεινές μακρινό, είχε σχεδιαστεί προσεκτικά από κάθε άποψη, τα απαραίτητα τρόφιμα, σκηνή, νερά, ρούχα πολλά και ποικίλα λόγο εποχής, τέλη Οκτωβρίου και ο καιρός εκεί ψηλά αλλάζει απότομα και γρήγορα. Μετά από πολλές ώρες οδήγησης , φτάσαμε Παρασκευή απόγευμα στον προορισμό μας,, αμέσως ανίχνευσης της περιοχής για το πού θα βάλουμε την σκηνή μας κλπ προτού πέσει η νύχτα.. Περνάνε τα χρόνια , αλλάζουν τα πάντα, οι συνήθειες , οι άνθρωποι, οι νόμοι. Το ψηλό βουνό όμως παραμένει αμετάβλητο , εκεί στην θέση του στέλνοντας μας το γνωστό μυστηριώδες κάλεσμα του, που κανείς κυνηγός δεν μπορεί να αντισταθεί και ειδικά ο Περδικοκυνηγός.

Το χιονισμένο βουνό
Ο καιρός αρκετά κρύος , σηκώνει αρκετά ρούχα , μάζεμα ξύλων για την φωτιά και προετοιμασία για φαγητό και ύπνο, ενόψει της αυριανής δύσκολης κυνηγετικής ημέρας. Το πρώτο χιόνι μπορεί να έρθει κατά την διάρκεια της νύχτας, μετά από μία ξαστεριά και ο καιρός είναι ανησυχητικός . Τάισμα και τακτοποίηση των σκυλιών. Η κουβέντα γύρω από την φωτιά ζεστή και φιλική, οι σπίθες ανεβαίνουν ψηλά στο ξάστερο ουρανό , κάνοντας τον γνωστό θόρυβο. Αν μπορούσε κανείς να δει από ψηλά αυτό που θα έβλεπε είναι παντού σκοτάδι και στους πρόποδες ενός τεράστιου σκοτεινού όγκου μία κουκίδα φωτός που αν πλησίαζε , θα έβλεπε μία μεγάλη φωτιά , θα ένιωθε την ζεστασιά της και τρεις ανθρώπινες φιγούρες γύρω της συζητούν και να γελούν με διάφορα αστεία και αρκετές φιγούρες σκύλων ξαπλωμένων κοντά της. Μία εικόνα που αυτό το βουνό ζει στα βάθη των αιώνων ίδια σχεδόν πάντα, κυνηγοί να έχουν κατασκηνώσει στους πρόποδες του . Το φαγητό τέλειο στα κάρβουνα και η κούραση άρχισε να βαραίνει τα βλέφαρα μας, ήρθε η ώρα του ύπνου. Καλό τύλιγμα στους υπνόσακους και γρήγορα ο Μορφέας μας στέλνει σε ένα βαθύ ύπνο. Είναι ωραίο να περάσεις την νύχτα μέσα στην φύση , στα πόδια ενός εξαίσιου Ελληνικού βουνού.

Το ξυπνητήρι του κινητού , αλάνθαστο χτυπάει την προγραμματισμένη ώρα δυστυχώς για εμάς. Σήκωμα από την ζέστη του υπνόσακου , το κεφάλι βγαίνει με προσοχή από το άνοιγμα της σκηνής , για μία γρήγορη ανίχνευση του καιρού . Δυστυχώς ο ουρανός έχει κλείσει και δεν φαίνονται πουθενά τα αστέρια της νύχτας., επικρατεί επίσης μία ησυχία περίεργη παντού. Οδυνηρή τελική έξοδος από την σκηνή , ο ένας αναλαμβάνει τους καφέδες και οι άλλοι ετοιμάζουν τα σακίδια , όπλα . Αμέσως με τον καφέ στα χέρια , απλωνόμαστε σε ακροβολισμό για να ακούσουμε τα πουλιά και αυτά στην ώρα τους δεν μας διαψεύδουν για την ύπαρξη τους. Επιστροφή στο αυτοκίνητο , διαλογή σκυλιών και ανάπτυξη επιτελικού σχεδίου πως θα πλησιάσουμε τα πουλιά. Εκείνη την στιγμή ακούγεται ένα περίεργο κάλεσμα αρκετά ψηλά στο δάσος σαν να κράζει ένα κοκόρι δυνατά και βραχνά. Ο φίλος μου που η καταγωγή του είναι από αυτά τα μέρη , μας λέει ότι είναι αγριόκουρκος και θα είμαστε πολύ τυχεροί αν δούμε κάποιο από αυτά τα πουλιά, που υπάρχουν σε αυτή την περιοχή όπως και οι αγριόκοτες., αλλά να προσέξουμε να μην το χτυπήσουμε .

Το χιονισμένο βουνό
Με το πρωινό , αρχίζουμε την ανάβαση απλωμένοι στην πλαγιά, τα σκυλιά δουλεύουν καλά και με μεγάλο κέφι. Περίπου μία ώρα μετά φτάνουμε στα όρια του δάσους και στην αρχή της αλπικής ζώνης , όπου είναι και ο βασικός βιότοπος της πέρδικας αυτήν την περίοδο. Ο καιρός έχει γυρίσει και έχει γίνει μουντός , επίσης επικρατεί μία άπνοια περίεργη. Έχουν περάσει τρεις ώρες περίπου κυνηγίου και δεν έχουμε συναντήσει τίποτε ακόμη , παρότι είχαμε ενδείξεις από τα σκυλιά για παρουσία περδίκων , όπως και από σκαψίματα και μέρη που κάνουν το χωμάτινο μπάνιο τους όλα φρέσκα. Μετά από μισή ώρα αρχίζουν να πέφτουν οι πρώτες νιφάδες χιονιού, αυτή την στιγμή βρίσκουν και τα σκυλιά το κοπάδι, σε μία πλαγιά αρκετά απότομη με κεδράκια και που τα βράχια από πάνω της δίνουν καλή κάλυψη στο κοπάδι από τον καιρό. Τα σκυλιά μένουν σε μία πολλή ωραία φέρμα , παίρνουμε θέσεις οι δύο που είμαστε κοντά , ενώ έρχεται τρέχοντας και ο τρίτος της παρέας. Ο γνωστός θόρυβος και το κοπάδι απογειώνεται , τουφεκιές ακολουθούν και τα σκυλιά φεύγουν σε απόρτ των χτυπημένων. Τελικό αποτέλεσμα , τέσσερα πουλιά στο σακίδιο . Το αρχικό κοπάδι μεγάλο υπολογίσαμε περίπου είκοσι πουλιά.

Γρήγορη συζήτηση για το αν θα προσπαθήσουμε να βρούμε το κοπάδι αφού είδαμε περίπου προς τα πού πήγε, η απόφαση τελικά κρίθηκε από την πλειοψηφία δύο προς ένα και αυτό οφειλόταν στον καιρό , το χιόνι έπεφτε τώρα πυκνό και ο ντόπιος φίλος μας σαν αρχηγός αποφάσισε να αρχίσουμε την επιστροφή , προτού η κατάσταση χειροτερεύσει.

Η πείρα μας λέει ότι τα Ελληνικά βουνά απαιτούν απόλυτο σεβασμό , αλλιώς τιμωρούν σκληρά .
Το έχε στρώσει ήδη και το χιόνι φτάνει στο ύψος του παπουτσιού ,ενώ η χιονόπτωση συνεχίζεται. Κρατς κράτς κάτω από τα πόδια το φρέσκο χιόνι, είναι χιόνι καλό από αυτό που μένει.

Η φέρμα Ρένο και Νίβα Τα σκυλιά έχουν πάθει ένα ντελίριο , τρέχουν κυλιόνται στο απάτητο χιόνι η καταπίνουν μεγάλες μπουκιές από αυτό. Ποιος ξέρει αν άλλοι άνθρωποι υπάρχουν αυτοί την στιγμή στο βουνό, καλύτερα να τα μαζέψουμε όλα , όταν φτάσουμε κάτω στο αυτοκίνητο και να πάμε στο χωριό. Στο καφενείο με την ξυλόσομπα και το τζάκι , αυτή την στιγμή σίγουρα θα ψήνουν κάτι σε αυτό . Εγώ προσωπικά λιγουρεύτηκα κάστανα ψητά . Από τον νότο άρχισε να έρχεται αργά αργά μία ομίχλη , ήδη ήμαστε μέσα στα έλατα και έχουμε αρχίσει να κατεβαίνουμε με προσοχή, ας είναι καλά ο ντόπιος οδηγός μας. Τα σκυλιά σε ένα μέρος με αραιά έλατα έχουν γίνει πολύ προσεκτικά σαν κάτι να αισθάνονται, το επισημάνω στον φίλο μου και αυτός μου λέει ότι ίσως είναι κάποιος λαγός που έχει περάσει και ψάχνει για γιατάκι πιο κάτω. Κοιτάμε μήπως δούμε τίποτε φρέσκα χνάρια στο χιόνι , αλλά τίποτε.

Είμαστε περίπου στα μισά του βουνού , όλα έχουν ασπρίσει τελείως και πλέον δεν βλέπεις πάνω από δέκα μέτρα μακριά από την μεγάλη χιονόπτωση και την ομίχλη, τα σκυλιά έχουν χαθεί , ούτε ακούγεται τίποτε .

Αυτή η τρελή μανία των Αγγλικών φιλών να πάνε μακριά , πιο μακριά.....ώστε να βρουν το θήραμα.
Σταματάμε , σφυρίχτρα στο στόμα και δώστου φρού φρού μέσα στην ησυχία του βουνού , κάποια στιγμή επιστρέφουν . Να τα δέσουμε αποκλείεται γιατί δεν μπορούμε να περπατήσουμε, από το τράβηγμα, ευτυχώς που πάντα έχω μαζί μου τα κουδούνια τους για τα πυκνά, τους τα φοράμε, τουλάχιστον τώρα τα ακούμε σε κάποια απόσταση. Το χιόνι σχεδόν έχει περάσει την γάμπα μας ,μέχρι και ο φίλος μου δεν μπορεί να δει το μονοπάτι παντού. Μέσα σε αυτό το άσπρο σκηνικό και ενώ προσπαθούμε να βαστηχτούμε στο μονοπάτι , παρατηρούμε ότι απότομα έπαψε ο ήχος των κουδουνιών από τα σκυλιά Η Νίβα και οι Πέρδικες Αποφασίζουμε γρήγορα να κάνουμε μία προσπάθεια να βρούμε τα σκυλιά προς τα εκεί που ακουγόταν για τελευταία φορά ο ήχος των κουδουνιών , με πολλή προσοχή, (γιατί σίγουρα ένα σπασμένο πόδι θα δημιουργούσε πολλά σοβαρά προβλήματα τώρα) που πατάμε κάνουμε περίπου διακόσα μέτρα μέσα στα έλατα και στο χιόνι. πλησιάζοντας σε ένα πυκνό μέρος από έλατα που όμως από κάτω είναι γεμάτο χαμηλή πυκνούρα, βρίσκουμε όλα τα σκυλιά σε φέρμα .

Με το που πάμε να κατεβάσουμε τα όπλα από την πλάτη , ακούγεται ένας δυνατός θόρυβος , πολύ δυνατότερος από πέρδικα αλλά παρόμοιος και δύο τεράστια πουλιά σηκώνονται από το πυκνό , με το γνωστό γρήγορο φτερούγισμα της πέρδικας , αφού το ένα αφήνει αυτό τον δυνατό ήχο που είχαμε ακούσει και το πρωί, απομακρύνονται αστραπιαία με την πανέμορφη πτήση τους φτερουγίζοντας γρήγορα με μακριά αερογλιστρήματα. Προλάβαμε να δούμε τα έντονα χρώματα τους , πράσινο σκούρο , άσπρη ουρά, κόκκινο κεφάλι και το τεράστιο μέγεθος τους. Ο ντόπιος φίλος μου μας εξηγεί ότι μόλις είχαμε την τύχη λόγο του χιονιού να συναντήσουμε δύο αγριόκουρκους αρσενικούς, πουλιά που με κανονικές συνθήκες είναι πολύ δύσκολο να συναντήσεις. Η χιονόπτωση έχει σταματήσει μα ο ουρανός είναι σκοτεινός σαν να είναι νύχτα. Σίγουρα σε λίγο θα αρχίσει πάλι να χιονίζει πιο δυνατά, πρέπει να κατέβουμε γρήγορα έστω και τρέχοντας όσο ακόμα βλέπουμε. Επιτέλους μετά από μία ώρα περίπου φτάνουμε στο αυτοκίνητο κουρασμένοι αλλά ανακουφισμένοι. Φόρτωμα των πάντων και άτακτη υποχώρηση στο χωριό, μέσα στο καφενείο πια με την ζέστη και την κούραση να με έχει καταβάλει γλυκά δεν ακούω τίποτε από τους θορύβους γύρω μου , το μυαλό μου είναι στην συνάντηση με αυτά τα θαυμάσια πουλιά , ποιος ξέρει ίσως ο θεός και θεά Άρτεμη με βοηθήσουν να τα κυνηγήσω έστω μία φορά κάπου έστω και στο εξωτερικό. Ένα θήραμα βασιλικό , που φαντάζει σαν μακρινό άπιαστο όνειρο. Ίσως στο μέλλον κάπου μακριά σε άλλη χώρα , ας πούμε Σουηδία, Δανία κάτι γίνει, εκεί υπάρχει πληθώρα αυτών των πουλιών και το κυνήγι τους επιτρέπεται. Τώρα στο σήμερα όντως έχω βρει κάποια άκρη για κυνήγι λευκής πέρδικας και αγριόκουρκου στην Σουηδία για την επόμενη χρονιά. Αν όλα πάνε καλά τότε θα επανέλθω σύντομα πάνω σε αυτό το υπέροχο πουλί .

ΕΠΑΝΩ-UP

Πέππας Γιώργος