Welcome in Greece
ΚΥΝΗΓΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ KΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ
Welcome in Greece
 Welcome in Hellas 
 

ΠίσωInitial ΠίσωBack

Το χωριό

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2002

Επιτέλους ήρθαν και τα φετινά Χριστούγεννα , γιορτή που περίμενα με μεγάλη ανυπομονησία. Η φετινή χρονιά δύσκολη από πάσης άποψης για μένα , ειδικά στην δουλειά, μεγάλες αποφάσεις κλπ Τέλος πάντων ήρθαν οι γιορτές και στο μυαλό μου ήδη έτρεχαν εικόνες από την όμορφη Ήπειρο και τα φανταστικά μπεκατσοτόπια της! Τον εαυτό μου να τα περπατά και τα σκυλιά μου να φερμάρουν τις βασίλισσες του δάσους . Φέτος η χρονιά είναι δύσκολη και περίεργη και με τα θηράματα , ειδικά με τις μπεκάτσες, λίγα πουλιά παντού , εκτός εξαιρέσεων μικρών . H Μαριζώη H βελουδομάτα



Αυτό οφείλεται κατά την γνώμη μου σε καταστροφές που έπαθαν τα πουλιά την περασμένη χρονιά , από το πολικό ψύχος που κράτησε πολύ σε διάρκεια και σχεδόν σε όλη την Ευρώπη και μετά στις βροχοπτώσεις καλύτερα κατακλυσμούς την άνοιξη στα βόρεια και αυτό το λέω κατόπιν ανταλλαγή μηνυμάτων με φίλους κυνηγούς από άλλες χώρες όπως Ισπανία , Γαλλία, Ρωσία, Τουρκία που μου επιβεβαίωσαν την ίδια κατάσταση παντού. Όλα αυτά πέρναγαν από το μυαλό μου τις τελευταίες μέρες πριν την πολυπόθητη αναχώρηση. Οι προετοιμασίες πολλές , από αυτοκίνητο μέχρι τα πράγματα της μπέμπας, δεν μπορείτε να φανταστείτε τι πράγματα χρειάζεται μια μπέμπα 19 μηνών και τι χώρο στο αυτοκίνητο !

Τέλος πάντων ο χώρος βρέθηκε για την Μαριζώη , τώρα τα σκυλιά , όλο το γκρούπ 7 στο αριθμό, τρία πόιντερ Ρένο, Ρόζα 11 χρονών , Κάρμεν 11 μηνών , τέσσερα Γκόρντον, Νίβα 8 ετών , Μήδεια 3 ετών , Γράμμος , Οσσα 7 μηνών. Τροφές και λοιπά πράγματα των ζώων , κατόπιν όπλα , εδώ , μία μικρή συμβουλή, πάντα σε μεγάλα ταξίδια να παίρνετε μαζί σας δύο όπλα , γιατί αν έχετε ένα και κάτι πάθει , έχετε χάσει το κυνήγι σας. Φυσίγγια , ρούχα κυνηγετικά μόνο , γαλότσες κοντές, ψηλές μέχρι την μέση για παπιά, τουλάχιστον τέσσερις αλλαξιές , η Ήπειρος και βροχή είναι πάντα αγκαλιασμένες στενά και βαδίζουν μέσα στον χρόνο πάντα δίπλα δίπλα ! Ολα αυτά και πολλά άλλα φορτώθηκαν το απόγευμα στις 25 του μήνα (λόγου έκτακτου προβλήματος στην δουλειά την τελευταία στιγμή ), ωράριο αναχώρησης 3 το πρωί για να μην κουραστεί η μπέμπα από τις πολλές ώρες ταξίδι. Ξύπνημα 2,30 , φόρτωμα σκύλων , συζύγου και μπέμπας η οποία συνέχισε τον ύπνο στο κάθισμα στο αυτοκίνητο και βούρ για εθνική . Τι ωραία που είναι το πρωί η Αθήνα ρε παιδιά άδεια από αυτοκίνητα και κόσμο, σε 20 λεπτά είμαστε στην εθνική, υπό ψιλή βροχή, αλλά τίποτε δεν επηρεάζει την διάθεση μας .

Πρώτα διόδια και μετά σιγά σιγά 120-140 πάντα με πρόσχημα την ασφάλεια της μπέμπας ( αχ κάθε τρεις σειρές αναφέρω και την μπέμπα αλλά πραγματικά παιδιά είναι ένα πρόσωπο που κανονίζεις πάνω της την ζωή σου και σύμφωνα με τις ανάγκες της) , το αυτοκίνητο αρχίζει να καταπίνει τα χιλιόμετρα . Επιτέλους το Ρίο , έκπληξη άδειο, πέντε αυτοκίνητα και το καραβάκι αναχωρεί , ο μπέμπαρος ξύπνησε , τον κατεβάσαμε να ξεμουδιάσει και παρατηρεί τα πάντα.

.

Βιότοπος μπεκάτσας Η Βένια που έχει καιρό να περάσει από εκεί , βλέπει τις κολώνες της γέφυρας που όντως έχουν προχωρήσει πολύ και παρατηρεί ότι συντόμως θα έλθει και το τέλος αυτής της κουραστικής διαδικασίας με το πέρασμα απέναντι με τα καραβάκια που θα σημαίνει και το τέλος μίας εποχής για την περιοχή !! Δεν θέλω να πω αν είναι κακό η καλό αυτό , σίγουρα είναι για την καλύτερη εξυπηρέτηση μας ,αλλά και σίγουρα δεν μπορώ να μην συμφωνήσω με την γυναίκα μου ότι αυτοί οι τεράστιοι πυλώνες είναι απαίσιοι και ότι φαντάζουν σαν τέρατα σκοτεινά μέσα σε ένα όμορφο τοπίο….. Αντίρριο , κατόπιν Μεσολόγγι στάση για τα σκυλιά , μετά έρχονται γρήγορα Αγρίνιο, Αμφιλοχία μια πόλη που μου αρέσει πολύ, Άρτα και επιτέλους ο νομός Ιωαννίνων , Τέροβο και κατόπιν τα Γιάννενα πάντα υπό βροχή.

Βιότοπος μπεκάτσας Η μπέμπα έχει αρχίσει την γκρίνια , λόγο συνεχούς ακινησίας στο κάθισμα , επιτέλους Καλπάκι ( γεμάτο από κυνηγούς και σκυλιέρες) και μετά από 15 λεπτά χωριό, παρκάρισμα , ξεμούδιασμα , εισπνοές αυτού του αέρα που μόνο η Ήπειρος προσφέρει και μυρουδιά χωριού με ότι σημαίνει αυτό. Άσε η οπτική εικόνα που σε μαγεύει με τα χρώματα του Χειμώνα και της φύσεως που είναι μαγευτική σε αυτή την περιοχή. Το σπίτι ανακαινισμένο , επιτέλους ζεστό , βλέπετε το καλοριφέρ που μπέικε πριν 15 μέρες δουλεύει στο φουλ , μαζί με το τζάκι που είναι αναμμένο από τα πεθερικά μου.

Ξεφορτώνουμε τα πάντα , τακτοποιώ τα σκυλιά στα κουμάσια τους , η ώρα είναι 9 το πρωί. Καφές στο τζάκι , γρήγορο ντύσιμο , μπεκατσοπαντέλονο κλπ , φορτώνω 4 σκυλιά όλα τα Γκόρντον , ακούω τα σχετικά από την Βένια, ηρέμησε άνθρωπε μου , θα είμαστε εδώ 10 μέρες πώς κάνεις έτσι, κάτσε να ξεκουραστείς από το ταξίδι να μιλήσεις λίγο με τους δικούς μου, να δεις τις αλλαγές στο σπίτι , δεν φεύγουν οι μπεκάτσες εκεί είναι εξ άλλου βρέχει πολύ και είναι και χριστούγεννα!!

H Νίβα Τίποτε δεν με σταματά όμως αν και ξέρω ότι έχει δίκιο και ότι είναι λίγο αγένεια αυτό προς τους γονείς τις κλπ αλλά μέσα μου καίγομε να βγω στο βουνό και στην σιωπή του και αν είμαι τυχερός να συναντήσω την πρώτη μακρομύτα του ταξιδιού! Επιλέγω σαν τόπο, ασφακοτό με μεγάλα δέντρα και κλαρί λόγου βροχής . Το γκρουπ χωρίζεται σε δύο ζευγάρια ,Νίβα - Γράμμο και Μήδεια - Οσσα. Ακολουθεί η τελετή του φορέματος των κουδουνιών-μπίπερ και το ξεκίνημα της περιπέτειας. Επιτέλους είμαι ελεύθερος από πάσης απόψεως και κάνω αυτό που τόσο αγαπώ, κυνηγάω σε ένα πανέμορφο τόπο , όλα είναι μακριά μου πια και τελείως ξεχασμένα, τώρα το μόνο που με ενδιαφέρει είναι να παρατηρώ την ομορφιά της φύσης γύρω μου και τα πλάσματα αυτής. Η κίσσα που κράζει ενοχλημένη από την παρουσία μου και εκνευρισμένη πετάει πιο μακριά με το χαρακτηριστικό πέταγμα της που μοιάζει σαν να προσπαθεί εκείνη την στιγμή να μάθει να πετάει, μέχρι να χαθεί μέσα στα ψηλά δέντρα. Το πρώτο ζευγάρι είναι Νίβα και ο Γράμμος για τον οποίο είναι και η πρώτη του έξοδος σε κυνήγι! Στην αρχή τρέχει από εδώ από εκεί, χωρίς να ξέρει τι κάνει και χωρίς να με χάνει ποτέ από τα μάτια του , μάλιστα κάθε τόσο περνάει δίπλα μου και μου γλύφει το χέρι η πηδάει πάνω μου.

Στην κρυψώνα της Δεν παύει όμως να παρατηρεί την Νίβα που ψάχνει μεθοδικά αρκετά μπροστά μας . Καμιά φορά την ακολουθεί ευτυχισμένος , ξαφνικά διαπιστώνει ότι δεν με βλέπει και τον πιάνει πανικός ότι με έχασε και τον βλέπεις να με ψάχνει σαν σφαίρα η να σταματά για να ακούσει τα βήματα μου , τον αφήνω λίγο στην αγωνία του και μετά του σφυρίζω , έρχεται γρήγορα και μόνο στην αγκαλιά μου δεν μπαίνει από την ευτυχία του που με βρήκε.,(μην τον αφήνεται ποτέ να πιστέψει ότι σας έχασε , αλλά δώστε του να καταλάβει ότι πάντα είστε κοντά του και τον παρακολουθείτε και ότι θα σας βρει εκεί που σας έχασε.). Δεν απομακρύνεται πολύ , αλλά δείχνει καλά σημάδια σιγά σιγά καθώς ψάχνουμε στο δάσος Έτσι περνάει η πρώτη ώρα , χωρίς τίποτε το ιδιαίτερο και παρότι έχω ψάξει δύο καλά μέρη πουλί δεν έχω βρει ούτε δει έστω να φεύγει από μακριά, επίσης ούτε δείγμα παρουσίας , κουτσουλιά η ντορός . Το έδαφος είναι σαν βούτυρο στο ψωμί από τις βροχές , αλλά δυστυχώς μπεκάτσες πουθενά. Αρχίζουν πάλι οι απαισιόδοξες σκέψεις , δηλαδή τι έπαθαν οι μπεκάτσες και το πόσο σοβαρό είναι αυτό που έπαθαν για να μην υπάρχει μία σε αυτά τα μέρη!! Το ψάξιμο συνεχίζεται και εκτός από το ξεφώλιασμα κάποιων τσιχλών και κοτσυφιών και το τρελό ενδιαφέρον και κυνήγι που τους έκανε ο Γράμμος , ο οποίος άρχισε να καταλαβαίνει ότι τα πουλιά είναι στα πυκνά κλαριά χαμηλά , οπότε άρχισε να τα ψάχνει μεθοδικά και σιγά σιγά να τρυπώνει μέσα πιο βαθιά. Tραυματισμένη μπεκάτσα Εγώ προσωπικά τα αφήνω τα κουτάβια στις πρώτες εξόδους σχεδόν να κάνουν ότι θέλουν για να εξοικειωθούν με το άγνωστο περιβάλλον γύρω τους και να νιώσουν ασφαλή .

Ήδη περπατώ δύο ώρες και δεν έχω σηκώσει τίποτε , αποφασίζω να γυρίσω προς το αυτοκίνητο ώστε να αλλάξω τόπο . Πλησιάζοντας στο αυτοκίνητο πάω προς μία σκιερή μεριά που έχει πολλά ψηλά δέντρα ,κλασικό κοτέτσι της περιοχής, η νίβα ήδη είναι μέσα και το ψάχνει μεθοδικά ,ο μικρός πλησιάζει μπαίνει λίγο μέσα αλλά γρήγορα βγαίνει στο καθαρό μην ανακαλύπτοντας κάτι ενδιαφέρον . Ξαφνικά μου φαίνεται ότι δεν ακούω τον ήχο του κουδουνιού , σταματώ και προσπαθώ να αφουγκραστώ, άμεσα σχεδόν έρχεται η επιβεβαίωση της φέρμας από τον ήχο του μπίπερ . Η καρδιά μου αρχίζει να χτυπάει δυνατά , μία τρομερή έξαψη με έχει πιάσει , με μεγάλα γρήγορα βήματα όσο μπορώ αθόρυβα πλησιάζω την μεριά του πυκνού που ακούγεται ο ήχος , ενοχλητικός μεν αλλά σωτήριος από άποψης πληροφόρησης που είναι η φέρμα. Ο μικρός με βλέπει σχεδόν να τρέχω και προσπαθεί να καταλάβει τι γίνεται και σκέπτεται αν πρέπει να τρέξει μαζί μου και τι είναι αυτός ο ήχος που ακούγεται! Τελικά ένα κοτσύφι που πετάγεται τραβά την προσοχή του και το κυνηγά , εγώ ήδη είμαι μέσα στο πυκνό κάτω από τα μεγάλα δέντρα και επιτέλους βλέπω την νίβα σε φέρμα να μου δείχνει μπροστά της περίπου 2 μέτρα. Στήνομαι δεξιά της, θεωρώντας την μεριά αυτή την καλύτερη θέση για βολή. Περνάνε δεν ξέρω πόσα δευτερόλεπτα και τίποτε δεν συμβαίνει , βλέπω την νίβα με την άκρη του ματιού της να με κοιτά σαν να μου λέει κάνε κάτι να τελειώνουμε εκεί είναι το πουλί! Την στιγμή που αποφασίζω να κάνω κάποια κίνηση , ο μικρός που με είχε χάσει ερχόμενος τρέχοντας προς τον θόρυβο του μπίπερ και μες στην αγωνία του να με βρει σπάζοντας κλαράκια και παραμερίζοντας με τον σώμα του τα πιο μεγάλα κάνει ένα τρομερό θόρυβο , τουλάχιστον έτσι μου φαίνεται εμένα μέσα στην απόλυτη σιωπή που επικρατούσε μέχρι τώρα εκτός από τον ήχο του ηλεκτρονικού κουδουνιού!



Το τζάκι Η Οσσα Αυτή την στιγμή διάλεξε και το πουλί να βγει, η απογείωση του έντονη με θόρυβο , δείγμα πουλιού που βάζει τα δυνατά του να φύγει φοβισμένο, βλέπω την μπεκάτσα μάλλον την σκιά της , μέσα στο σκοτάδι του πυκνού και όλα γίνονται αυτόματα , το όπλο στρέφεται προς το μέρος της δύο εκρήξεις , αμέσως μετά σιωπή , ακούγεται μόνο το κουδούνι της νίβας που έφυγε προς το μέρος του πουλιού , ο μικρός έχει κομπλάρει λίγο με όλο το σκηνικό και έχει σταματήσει και με κοιτάει για να καταλάβει τι συμβαίνει , εγώ γυρνάω βγαίνω στο καθαρό και ακούω την σκύλα που επιστρέφει , κοιτάω με αγωνία να δω αν κρατά κάτι στο στάμα της γιατί δεν είδα αν την πήρα ?

Επιτέλους με το που βγαίνει στο καθαρό βλέπω την χαρακτηριστική φιγούρα στο στόμα της και το κεφαλάκι που κρέμεται από την μια μεριά με την χαρακτηριστική μύτη να ανεβοκατεβαίνει αναλόγως το βάδισμα του σκυλιού. Η πρώτη μπεκάτσα της ημέρας είναι γεγονός , ο μικρός την βλέπει και πάει να την πάρει από το στόμα της νίβας , αλλά ένα βαθύ άγριο μούγκρισμα του δίνει να καταλάβει ότι δεν τον παίρνει και αρκείτε να χοροπηδάει δίπλα της. Την παίρνω στα χέρια μου , την χαϊδεύω, ένα παχύ πουλί αλλά νεαρής ηλικίας. Η χαρά μου μεγάλη , από την άλλη το έχω ξαναπεί αν μπορούσα θα ξανάδινα την ζωή στα περισσότερα πουλιά όπως οι πέρδικες και οι μπεκάτσες για να υπάρχουν πάντα άφθονες , ώστε να μου χαρίζουν αυτές τις συγκινήσεις που μόνο εδώ βρίσκω. Την τακτοποιώ προσεκτικά και με σεβασμό στο σακίδιο και παίρνω τον δρόμο για το αυτοκίνητο , έχουν περάσει σχεδόν τρεις ώρες. Αποφασίζω να επιστρέψω στο χωριό για φαγητό λόγο και της ημέρας και να βγω μετά ξανά. Φτάνω στο σπίτι τακτοποιώ τα σκυλιά και , αφού αλλάζω ρούχα την στήνω μπροστά στο τζάκι για ψήσιμο, η μπέμπα που μάλλον της έλειψε η παρουσία μου να μην με αφήνει με τίποτε , ασχέτως αν έχει παρέα καλή τις ξαδέρφες της. Το καινούργιο τζάκι καταπληκτικό για ψήσιμο και δέχεται πολλές πρωτεΐνες σε μορφή διαφόρων κρεάτων.

Το απόγευμα έκανα άλλη μια έξοδο με άλλα δύο σηκώματα χωρίς να συμβεί κάτι το ιδιαίτερο πάντα υπό βροχή , άλλο ένα πουλί στην τσάντα , αυτή την φορά την ομάδα αποτελούσαν τα δύο μεγάλα πόιντερ.

Μπεκατσίνι Η Όσσα σε απόρτ μπεκατσινιού Το βράδυ στο καφενείο του χωριού το οποίο έχει αναλάβει ο Χρήστος, μουσικός . Με έκπληξη είδα σε φοβερή θέση υπολογιστή και όλα τα συναφή σκάνερ , εκτυπωτή και με γραμμή ISDN παρακαλώ μία από τις δύο που υπάρχουν σε όλη την περιοχή , η άλλη στο Καλπάκι. Επίσης σελίδα έτοιμη για το χωριό με όλη την ιστορία του , θα παρουσιαστεί στη νέα μου σελίδα σε μικρό χρονικό διάστημα. Το μοναδικό πρόβλημα στην περιοχή , οι συνεχείς διακοπές ρεύματος , τηλεφώνου από τις βροχές και την πτώση κεραυνών με σύνηθες θύμα το modem του ΟΤΕ 6 φορές έχει αντικατασταθεί μέχρι σήμερα . Αφού ανταλλάξαμε ευχές κλπ η συζήτηση γύρισε που αλλού στο κυνήγι . Από γουρούνια οι τοπικές παρέες έχουν πάει καλά και είναι ευχαριστημένοι. Οι γέροντες κυνηγοί μου λένε Γιώργο τώρα ήρθες ! που δεν έχει πουλιά φέτος , δεν μας ήρθαν φέτος οι μπεκάτσες εκτός από λίγες. Η βραδιά έκλεισε με τσίπουρο ντόπιο και μεζέδες. Τάισμα καλό των σκυλιών και βουρ στο κρεβάτι με άγριες διαθέσεις για το αυριανό πρωινό.



Εγερτήριο κατά τις οκτώ το πρωί , καφές κλπ πάνω στο τζάκι , φόρτωμα σκυλιών και δρόμο για πιο ψηλά σε άγριο πυκνό πουρνάρι, ένα τόπο πολύ δύσκολο που δεν με έχει αφήσει ποτέ άδειο . Παρκάρω μέσα στο δάσος παίρνω μαζί μου την γριά μου πόιντερ την Ρόζα και την κουτάβα την γκόρντον την Οσσα. Ο καιρός σκούρος με χιονόνερο και βοριάς που σε διαπερνάει. Το κυνήγι ξεκίνησε από το ένα πλάι από όπου η σκύλα ξεκινούσε από κάτω και όργωνε όλη την πυκνούρα σαν να ήταν 6 χρονών , η κουτάβα ακολουθούσε μέσα για λίγο και μετά επιστροφή στο μονοπάτι η στο καθαρό. Αρχικά δεν σήκωσα καμιά αλλά μόλις μπήκα στα πιο βαθιά μέρη , η σκύλα φέρμαρε το πρώτο πουλί. Το άκουσμα του ήχου του μπίπερ στην φέρμα έδωσε το σήμα για το τέλος της χαλάρωσης , τρέξιμο και πιάσιμο θέσης όσο τον δυνατόν πιο κοντά στην σκύλα , μπόρεσα και έφτασα περίπου στα 35 μέτρα ευχόμενος η μπεκάτσα να βγει προς εμένα και όχι προς τα πάνω. Τελικά το μόνο που κατάφερα ήταν να δω το πουλί να φεύγει προς τα πάνω , δεν του έριξα γιατί 99% δεν θα το έπαιρνα και για να μην το φοβίσω για να καθίσει κοντά. Η σκύλα το ακολούθησε μέσα στην πυκνή πλαγιά άκουσα άλλη μία φορά ο μπίπερ χωρίς να δω το πουλί

Το ίδιο σκηνικό συνέβη και λίγο πιο κάτω με άλλο πουλί χωρίς αποτέλεσμα . Κάποια στιγμή που βγήκα από το πυκνό πέφτω σε ένα αμάξι με τρεις γουρουνάδες σκυθρωπούς που με περίμεναν για να μου πουν ότι από εδώ και κάτω έχουν στήσει παγάνα , αφού τους καλημερίζω τους ρωτάω , παιδιά απέναντι και προς τα πίσω σας ενοχλώ ? Η απάντηση το απέναντι βουνό όλο δικό σου.

H πρώτη φέρμα σε μπεκάτσα Γράμμος Παπί Αυτή η συνάντηση μου έφερε και τύχη περνώντας απέναντι και μπαίνοντας στις αρχές του πυκνού η σκύλα μένει σε ένα μεγάλο πουρνάρι σε φέρμα . Τρέχω και στήνομαι , η σκύλα ακούνητη η μπεκάτσα μάλλον αισθάνεται μπλοκαρισμένη και δεν κουνιέται το ίδιο και η σκύλα που τρέμει από την ένταση . Ακούω θόρυβο αυτοκινήτου και με την άκρη του ματιού μου βλέπω το αγροτικό με τους γουρουνάδες να έχουν σταματήσει και να παρακολουθούν την σκηνή. Τελικά την κατάσταση τη καθαρίζει η μικρή η οποία επιτέλους κάτι καταλαβαίνει πάει κοντά στην σκύλα πιάνει την μυρουδιά του πουλιού μένει σε μικρή φέρμα και μετά κάνει μερικά βήματα περίεργη να δει τι είναι αυτό που μυρίζει έτσι . Αυτό ήταν η μπεκάτσα δεν άντεξε άλλο , με δυνατά χτυπήματα βγαίνει από το πυκνό και με ταχύτητα παίρνει την ευθεία για απέναντι δίνοντας μου έναν εύκολο στόχο , τα 9 Άρτεμις της Πυρκάλ κάνουν άριστα την δουλειά για την οποία κατασκευάστηκαν και το πουλί πέφτει ξερό στο έδαφος και από εκεί στο στόμα της σκύλας , το ίδιο σκηνικό με την μικρή η οποία έχει τρελαθεί μπαίνει βγαίνει στο πουρνάρι που έφυγε η μπεκάτσα λες και περιμένει να βρει και άλλη. Ακούω από τους γουρουνάδες ένα καλημέρα φίλε αυτή την φορά από χαμογελαστά πρόσωπα καθώς φεύγουν και δεν το κρύβω ότι αισθάνθηκα πολύ καλύτερα μέσα μου. Το κυνήγι τελικά φέρνει όλους τους συναδέλφους πιο κοντά ακόμη και τους σκληρούς γουρουνάδες .



Η ρόζα μου ! Όσσα, Νίβα, Μήδεια, Γράμμος Επαναλαμβάνεται το ίδιο πράγμα εγώ στο μονοπάτι η στα όρια και η σκύλα μέσα , αυτό συνεχίστηκε περίπου για τέσσερις ώρες , αποτέλεσμα τέσσερα σηκώματα ακόμη και δύο πουλιά στον σάκο , το ένα παρόμοια φάση και το άλλο μετά από φέρμα της σκύλας βγήκε πάνω μου και το απορτάρισε η μικρή . Κατά την επιστροφή μου στο αυτοκίνητο ακούγοντας την παγάνα των γουρουνάδων να δουλεύει και να πυροβολεί έβγαλα το κουδουνάκι της σκύλας για να μην ενοχλώ και έβαλα 2-3 μονόβολο μπας και η θεά Άρτεμη μου κάνει χριστουγεννιάτικο δώρο με κανένα ξεστρατισμένο γουρούνι . Δυστυχώς όμως τίποτε δεν συνέβη. Επιστροφή στο χωριό για την συνήθη διαδικασία κατά την οποία παρατήρησα μια αστάθεια στην γριά μου , νομίζοντας ότι είναι από την κούραση λόγο ηλικίας δεν ανησύχησα. Τελικά όμως διαπίστωσα ότι η σκύλα έπαθε πάλι κάποιο μικρό εγκεφαλικό , δεν ξανακυνήγησε και την έβγαλε μέσα στο σπίτι με ιδιαίτερη περιποίηση και ενέσεις . Σήμερα η σκύλα είναι καλύτερα με μια ελαφριά αστάθεια στον καλπασμό, δυστυχώς το περιστατικό του καλοκαιριού τις έκοψε τουλάχιστον 2-3 χρόνια κυνηγίου ακόμη.

Το κυνήγι και τα δώρα του Το κυνήγι συνεχίστηκε και τις υπόλοιπες ημέρες , εκτός από μία που η βροχή ήταν φοβερά δυνατή και δεν επέτρεπε τίποτε άλλο εκτός ψήσιμο στο τζάκι. Το χωριό έμεινε από αυτήν την κακοκαιρία τουλάχιστον 4-5 μέρες χωρίς τηλέφωνα. Μια από τις ημέρες που κυνηγούσα , ανακάλυψα μπάσιμο από μπεκατσίνια , εκεί κυνήγησα πολύ καλά με τα γκόρντον και έκανα αρκετά , όπως και 6 παπιά. Ολη η περιοχή είχε πλημμυρίσει από την πολλή βροχή και τα παπιά κυνηγιόντουσαν σαν μπεκάτσες μέσα στα βάτα και ανάμεσα τους από το πολύ νερό. Χωρίς κουδούνι και με ένα σκυλί μόνο τα κυνήγησα , όταν το σκυλί ήταν σε φέρμα ο καταλάβαινα από την ησυχία και το σταμάτημα του τσαλαβουτήματος των ποδιών του στα νερά. Συνήθως μετά από λίγο το παπί έβγαινε σφαίρα σχεδόν κάθετα στα παλούρια για να πάρει ύψος εκεί το σταματούσαν τα 7άρια.

Ένα τέτοιο απόγευμα πήρα και την πρώτη φέρμα από τον Γράμμο. Δίπλα στο νερό σε μικρό πυκνό μένει φέρμα η Μήδεια , πλησιάζει και ο μικρός και μένει σε όμορφη φέρμα , πλησιάζω νομίζοντας ότι είναι καμιά νερόκοτα που πιάστηκε στην άκρη , δεν βγαίνει τίποτε , έχοντας την εμπειρία ότι οι νερόκοτες δεν βγαίνουν με τίποτε , αρχίζω να κλωτσάω τον θάμνο τίποτε , εντύπωση μου έκανε και η σταθερή φέρμα του μικρού που δεν την έσπαγε με τίποτε , εγώ συνεχίζω τις κλωστές στον θάμνο τίποτε , τελικά μπαίνω ο ίδιος μέσα στον θάμνο και αφού το ποδοπατώ ξαφνικά μέσα από τα πόδια μου φεύγει μια μπεκάτσα παράλληλα με το νερό , τουφεκιά μετά την έκπληξη και το πουλί πέφτει μέσα στο νερό , ακολουθεί μία όμορφη επαναφορά από την μεγάλη. Είναι απίστευτο μερικές φορές πως αντιδρούν τα θηράματα και η νοημοσύνη τους. Αν δεν έμπαινα εγώ μέσα στον θάμνο αυτή η μπεκάτσα δεν θα έφευγε με τίποτε όσο τα σκυλιά έμεναν σε φέρμα και αυτό γιατί είχε γνώσει του κινδύνου, από την μία μεριά εγώ και τα σκυλιά, από την άλλη το νερό χωρίς κάλυψη , άρα μένω όσο μπορώ στην μοναδική κάλυψη τον μικρό θάμνο!! Τελικά έτσι συνεχίστηκαν οι κυνηγετικές ημέρες μου , αλλάζοντας κάθε μέρα τόπο , κυνήγησα τουλάχιστον 6 ώρες την ημέρα, κλαρί , πουρνάρι , ασφάκα , κάμπο , βουνό, ρέματα κλπ

Τελικώς απολογισμός 14 μπεκάτσες , 6 παπιά και καμιά εικοσαριά μπεκατσίνια. Τα κουτάβια άλλαξαν τελείως συμπεριφορά και έχουν αρχίσει να καταλαβαίνουν τι τα περιμένει στην προσεχή ζωή τους , θέλουν βεβαίως πολύ δουλειά ακόμη, αλλά το σκηνικό με τις συνεχείς αλλαγές στο περιβάλλον κυνηγίου κλπ τα ξύπνησαν. Τελικά ήρθε και ημέρα της επιστροφής , αλλά ειλικρινά δεν ένιωσα άσκημα ήμουν χορτασμένος από φύση κυνήγι, με τις μπαταρίες γεμάτες το ταξίδι της επιστροφής ήταν γρήγορο , υποσχόμενος στον εαυτό μου άλλη μία επισκεψη μέσα στον Ιανουάριο.

Πέππας Γιώργος

ΕΠΑΝΩ-UP