Η δικιά μου εμπειρία με το κυνήγι πέρδικας καi το Γκόρντον σέττερ στην Ελλάδα ξεκίνησε με την Νίβα , η οποία αποδείχτηκε εξαιρετικά άξια στο να ανταπεξέλθει στις ειδικές ικανότητες που χρειάζεται ένας δείκτης για να γίνει περισκόσκυλο και να αποδείξει εμπράκτως βέβαια ότι είναι κυνηγετικά αλλά και αγωνιστικά..
Τα ελληνικά βουνά είναι δύσκολα και πολύ ψηλά και σε κάποιες περιπτώσεις οι οποίες είναι αρκετές ,απόρθητα , εκεί λοιπόν η Νίβα μου ξεκίνησε την καριέρα της σαν κυνηγός περδίκων .
Μεγάλωσε με καλούς κυνηγούς στην πέρδικα της «φυλή»ς των πόιντερ και ίσως αναγκάστηκε να προσαρμοστεί μαζί τους , να μάθει από αυτά και με την ενηλικίωση της να καταφέρει να είναι αντάξια τους και σε μερικές περιπτώσεις καλύτερη .
Αυτή μου απόδειξε τι είναι ένα καλό Gordon, γιατί δεν το κρύβω , ότι αυτά που είχα δει μέχρι την απόκτηση της δεν ήταν αυτό που έψαχνα … και σίγουρα δεν θα έπαιρνα ποτέ ένα Γκόρντον για πέρδικα , αλλά ήρθε αυτή και όπως είπα μου απόδειξε ότι ποτέ μην λες ποτέ σε καμία φυλή .
Ακούραστη παθιασμένη , με πολύ καλή αίσθηση θηράματος , ανοικτή όταν έπρεπε ακόμη και σε μεγάλες αποστάσεις , με βασικότερο από όλα το ότι κυνηγαγε για μένα και μάλιστα αποκλειστικά !
Τα πόιντερ μέχρι τα δύο χρόνια της ήταν πάντα μπροστά κυνηγετικά και αυτή τις περισσότερες φορές στην συναίνεση , μετά τα πράγματα άλλαξαν , τα πόιντερ ήταν αυτά που τώρα της έκαναν συναίνεση και μάλιστα αρκετές φορές.
Την έβαλα και σε αγώνες και συναγωνίστηκε πολλά πόιντερ και σέττερ σε άγρια πέρδικα και μπεκάτσα και πάντα ήταν στην βαθμολογία στις δύο πρώτες θέσεις .
Αυτό την έκανε το καλύτερο φυλής για αρκετά χρόνια , όσο τουλάχιστον κατέβαινα γιατί πάντα προτιμούσα το κυνήγι και εκεί κατανάλωνα τον περισσότερο ελεύθερο χρόνο μου .
Μετά ήρθε η Μήδεια κόρη της και ο Όλεθρος γιό της το πρώτο αρσενικό που κράτησα λόγω των κυνηγετικών χαρισμάτων που μου έδειξε (χάθηκε άδοξα από φόλα) και η εικόνα άλλαξε ριζικά και τελειωτικά για μένα γι αυτή την φυλή .
Την καθιέρωσε στην καρδιά μου , την αγάπησα και την έφερε εδώ που είναι τώρα , το 80% των κυνηγόσκυλων μου να είναι Γκόρντον.
Και αυτό γιατί αυτή η φυλή με ικανοποιούσε προσωπικά σε όλα τα κυνήγια που με ενδιαφέρουν με τον τρόπο που εξασκούσαν το κυνήγι ανάλογα το θήραμα που είχαν μπροστά τους .
Βέβαια το πρωταρχικό κυνήγι μου είναι η πέρδικα νησιώτισσα η ορεινή και δεν έχω κανένα πρόβλημα , ειδικά στα δύσκολα κυνηγοτόπια της Αττικής, Βοιωτίας , Πελοποννήσου και των Κυκλάδων , όπου οι βιότοποι είναι δύσκολοι με πολλά πυκνά , πουρνάρια, κοφτερή πέτρα , αγκάθι , κέδρους τόσο πυκνούς που δεν μπορείς να περπατήσεις , οι θερμοκρασίες ψηλές , ο δε ήλιος τσακίζει τα καλύτερα κυνηγόσκυλα κάποιες φορές .
Όποτε τα είχα σωστά προπονημένα και τους έδινα λίγο νερό δεν αντιμετώπισα κανένα πρόβλημα ακόμη και στις 12 το μεσημέρι , κυνηγούσαν με τον κλασσικό ρυθμός τους , ενώ πολλών φίλων τα σκυλιά εγκατέλειπαν .
Βέβαια επιλέγω σκυλιά πια μόνο από την μικρή εκτροφή μου , που την ξέρω και γνωρίζω από αυτά που βλέπω ξέρω τι να περιμένω.
Το βασικό τους κυνήγι είναι η πέρδικα και εκεί κρίνονται , πού και πού, κάνω κάποια εισαγωγή η ζευγάρωμα για να αλλάζω τα αίματα , πάντα με μεγάλη προσοχή , ώστε να μην χαθεί αυτό που έχω καταφέρει μέχρι τώρα και πάντα προσωπικά με ικανοποιεί κυνηγετικά και «αισθησιακά» δηλαδή μορφολογικά , βλέποντας ένα όμορφο σκυλί να κυνηγάει και καλά .
Η κατασκευή του Gordon setter (σωματότυπος ) είναι τέτοια που τον κατατάσσει κάπου μεταξύ των Αγγλικών και Ηπειρωτικών φυλών , σαν κίνηση , σαν έρευνα , σαν ταχύτητα κλπ
Το κρανίο του σχετικά ογκώδες , φιλοξενεί ένα μεγάλο εγκέφαλο που του προσδίδει εξυπνάδα , οι μεγάλες ρινικές κοιλότητες, του εξασφαλίζουν μία υπέροχη όσφρηση .
Τα δε μάτια του είναι το κάτι άλλο , γλυκά , βαθιά και καθαρά , πάνω στο θήραμα όμως γίνονται γυάλινα , σκληρά από την ένταση και το πάθος !
Η κατασκευή του τέτοια που του επιτρέπει πολύωρα κυνήγια με την χαρακτηριστική του κίνηση εφ όσον βέβαια ισχύουν και κάποιες αυτονόητες αλλά και απαραίτητες προϋποθέσεις που γενικά όμως ισχύουν για όλες τις φυλές με τον ένα η άλλο τρόπο .
Τα Βρετανικά νησιά σε σύγκριση με την Ηπειρωτική Ευρώπη , όπως την Γαλλία, Γερμανία έχουν πολύ λιγότερες φυλές κυνηγετικών σκύλων !
Αυτό οφείλεται στην διαφορετική εξέλιξη του κυνηγιού και τις κυνοφιλίας !
Στην Γαλλία μετά τη Γαλλική επανάσταση τα πάντα άλλαξαν και όλοι οι Γάλλοι απέκτησαν το δικαίωμα να κυνηγού ελεύθερα σε περιοχές που πρώτα ανήκαν αποκλειστικά σε πλουσίους γαιοκτήμονες .
Αυτό έφερε και την μεγάλη ανάπτυξη στην εκεί κυνοφιλία με την δημιουργία νέων φυλών !
Στα Βρετανικά αντίθετα τα πάντα ήταν υπό τον έλεγχο του Βασιλιά και των πλουσίων γαιοκτημόνων που σε τιμωρούσαν μέχρι και με θάνατο αν κυνηγούσες στα κτήματα τους !
Επίσης κάτι πολύ βασικό για την δημιουργία των Βρετανικών φυλών είναι ότι οι πλούσιοι τότε τα μόνα φτερωτά θηράματα που κυνηγούσαν ήσαν οι αγριόγαλοι σε χερσότοπους , οι πέρδικες σε μεγάλα ανοικτά χωράφια και τα μπεκατσίνια σε απέραντους βάλτους !
Αυτά όλα τα μέρη είχαν ένα κοινό παρανομαστή το ανοικτό πεδίο , χωρίς φράκτες και δασάκια ανάμεσα !
Τα κυνηγετικά σκυλιά λοιπόν που χρειαζόντουσαν ήταν γρήγορα ζώα για να καλύπτουν μεγάλες αποστάσεις, με καλή μύτη για να πιάνουν από μακριά τα θηράματα και να μην τα σηκώνουν !
Κάπως έτσι λοιπόν δημιουργήθηκαν οι Αγγλικές και οι υπόλοιπες Βρετανικές φυλές κυνηγόσκυλων , πάντα από ανθρώπους πλουσίους που είχαν τον χρόνο και το χρήμα να διαθέσουν !
Μέσα λοιπόν στα Βρετανικά νησιά βρίσκεται και η Σκωτία , μία χώρα με αρκετή ποικιλία περιβάλλοντος και με αρκετά ορεινά σκληρά μέρη !
Εκεί λοιπόν πάντα κάποιοι πλούσιοι λόρδοι για την ακρίβεια θεώρησαν ότι για το κυνήγι που τους άρεσε με τα θηράματα που προανέφερα αλλά και με την δυσκολία των κυνηγότοπων της σκληρής Σκωτίας έπρεπε να φτιάξουν ένα σκυλί που να έχει μεν τα χαρίσματα των άλλων Βρετανικών φυλών αλλά από την άλλη να μπορεί να ανταπεξέλθει στις μορφολογικές και περιβαλλοντικές συνθήκες της Σκωτίας , έτσι δημιουργήθηκε η καταπληκτική φυλή των Γκόρντον Σέτερ η άλλως Σκωτικό σέττερ !
Μία φυλή σκληρή και λίγου άγριου χαρακτήρα σαν τη ίδια την Σκωτία που κυνηγά με τον δικό της ρυθμό και τρόπο όλη την ημέρα από τα χάραμα μέχρι την δύση !
Κυνηγά ανελέητα , μεθοδικά και σκληρά , με την δικιά της κίνηση που δεν αφήνει περιθώρια σε κανένα θήραμα να γλυτώσει αν το ακολουθεί ένα έμπειρο κυνηγετικά και υγιές Γκόρντον !
Και αυτή η φυλή όμως υπέστη την βεβήλωση στα καταπληκτικά κυνηγετικά προσόντα της όπως και το Ιρλανδέ χάρη της υπέροχης αγέρωχης ομορφιά τους .
Μπήκαν στα σαλόνια κυνοφίλων μη κυνηγών και έγιναν σκυλιά 70-75 πόντων με βαριά σωματική κατασκευή , υπέροχα κεφάλια και καταπληκτικά τριχώματα .
Ευτυχώς όπως πάντα όμως κάποιοι αντιστάθηκαν στο εύκολο χρήμα και προσπάθησαν με δόντια και νύχια να κρατήσουν αυτή την φυλή για αυτό που γεννήθηκε και είναι , ένας υπέροχο κυνηγό !
Ένα υπέρ της φυλής ότι διαδώθηκε σε αρκετές χώρες της Ευρώπης , Γαλλία, Γερμανία , Ελβετία , αλλά και του νέου κόσμου ΗΠΑ , Αυστραλίας κλπ και έτσι άρχισε πάλι να αποκτά τα χαρισματικά της κυνηγετικό προσόντα .
Τώρα τελευταία κάποιοι ειδικά στη Βόρειο Ευρώπη , αποφάσισαν πιθανός για προσωπικούς τους λόγους να επαναφέρουν υποτίθεται τα αρχικά τρίχρωμα Γκόρντον σεττερ όπως ήταν χρωματικά στην εποχή του ομώνυμου Δούκα .
Προσωπικά είμαι άκρως αντίθετος σε αυτό για πολλούς λόγους , κάποιοι από αυτούς !
Ο Γκόρντον τότε δεν είχε άλλες επιλογές και αφού δημιουργούσε την φυλή αναγκαστικά βασική πηγή ήταν το Αγγλικό σέττερ και για αυτό αρχικά υπήρχαν τρίχρωμα δείγματα της φυλής , καμία φορά ακόμη και σήμερα υπάρχουν και είναι αποδεικτά από τα σημερινά στάνταρντ της φυλής συγκεκριμένες κηλίδες λευκού σε συγκεκριμένα μέρη του σώματος ενός Γκόρντον , αλλά μέχρι εκεί , ότι περισσότερο ξεφεύγει …
Το βασικότερο όμως είναι ότι χρησιμοποιούν στο ζευγάρωμα συνήθως αρσενικό σέττερ και βέβαια αρκετά κουτάβια που γεννούνται είναι τρίχρωμα , αλλά και τα κουτάβια που δεν είναι τρίχρωμα πια έχον μέσα στο γονίδια τους τους χρωματισμούς του αγγλικού σέττερ που κάποια στιγμή στο μέλλον ξαφνικά μπορούν να δώσουν το τρίχρωμο χρώμα ακόμη και αν το ζευγάρωμα μεταξύ ατόμων της φυλής με τον σωστό χρωματισμό .
Το χειρότερο όμως είναι ότι αλλοιώνεται η σωματοδομή και η μοναδικότητα της κατασκευής που υπάρχει σε αυτή την φυλή με τελικό αποτέλεσμα πολύ ελαφριά άτομα που να είναι τελικά περισσότερο Αγγλικά σέττερ παρά Γκόρντον σέττερ με ότι σημαίνει για αυτή την μοναδικότητα της ιδιαίτερης και χαρακτηριστικής φυλής αυτών των υπέροχων κυνηγών από την Σκωτία ..
Τελικά θα μου πείτε τώρα , δηλαδή να πάρω Γκόρντον και να κυνηγάω πέρδικα :
Η απάντηση είναι όχι , αν δεν γνωρίζετε την φυλή , αν δεν είστε διευθετημένος να επενδύσετε πάνω της και βέβαια να την αγαπήσετε γι αυτό που είναι κάτι ξεχωριστό και μοναδικό ..
Η φυλή υποφέρει από «καταχρήσεις» και λάθος επιλογές εκτροφέων (ιδιαίτερα μορφολογικές ) αλλά τώρα και κυνηγητικές (πολύ ελαφριά άτομα εκτός μορφολογίας ) και αυτό έχει αποτέλεσμα να είναι ελλιπής με πολλά δείγματα με προβλήματα !
Αν δεν είστε λοιπόν έτοιμος να διαθέσετε πολύ χρόνο και κόπο προτιμήστε άλλη φυλή .
Για παράδειγμα ένα Πόιντερ σαν μέσος όρος βγαίνει πολύ πιο εύκολα και γρήγορα από ένα Γκόρντον , επαναλαμβάνω μιλώντας πάντα για μέσους όρους .
Το Γκόρντον ηλικιώνεται στα 2,5 -3 χρόνια, εκεί κάνει ένα κλικ ( αν έχει κυνηγηθεί και έχει τα προσόντα όπως κάθε κυνηγετικός σκύλος ) μεταμορφώνετε σε ένα κυνηγό απίστευτο , που κάνει για κάθε θήραμα της πατρίδας μας και λαϊκά αν θέλετε γεμίζει τσάντες .
Μετά έχετε τελειώσει δεν πρόκειται να αλλάξετε ποτέ φυλή οικιοθελώς , τα Γκόρντον θα σας έχουν κερδίσει για πάντα .
.
ΥΣ.
Προσοχή λοιπόν εδώ όταν επιλέγεται Γκόρντον , να βλέπετε τους γονείς να κυνηγού σε άγριο θήραμα , να έχουν πάθος , φέρμα και τότε μόνο να αγοράζεται .
Να είναι επίσης κανονικού πάντα αναστήματος, ποτέ μεγάλου μεγέθους εκτός κάποιων εξαιρέσεων, όπως ούτε πολύ ελαφριά κατασκευή που είναι Γκόρντον μόνο στο χρώματα του τριχώματος , γιατί θα έχετε πολλά προβλήματα ,με αποτέλεσμα την κακοφημία και εγκατάλειψη της φυλής !
ΠΗΓΗ : aoosgordonsetter.blogspot.gr
Photo- gpeppas
Initial
Gordon
Back
