Welcome in Greece Welcome in Greece

 

Welcome in Greece

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ
................
..................

HomeInitial    HomeBack   
.



Η φυσική και αληθοφανή εμφάνιση

Οι φωτογραφίες φύσης πρέπει να φαίνονται φυσικές και αληθινές χωρίς στοιχεία τέτοια που να υποδηλώνουν ότι το θέμα απειλείται ή κατευθύνεται ή είναι φυλακισμένο, υπνωτισμένο, τραυματισμένο κλπ.

Στις δικές μου φωτογραφίες θέλω αυτό που φωτογραφίζω να φαίνεται ελεύθερο κι ένα με το περιβάλλον του. Στα πορτραίτα ιδιαίτερα μ’ αρέσει όταν το θέμα με περιεργάζεται κοιτάζοντας μέσα στο φακό ή κι όταν κοιτάει αφηρημένα εκτός κάδρου για κάποιον τυχόν κίνδυνο με την ανησυχία ζωγραφισμένη στο πρόσωπο.

Επίσης η καλλιτεχνική καταγραφή διαφόρων συμπεριφορών είναι ενδιαφέρουσα , αρκεί να είσαι και τυχερός σαν φωτογράφος και να πετύχεις καλό φως σε συνδυασμό με μια καλή, λιτή και καθαρή σύνθεση.

Έχω πολλές φωτογραφίες πουλιών και ζώων τα οποία ξεχωρίζω σε δυο κατηγορίες: τις καλλιτεχνικές και τις καταγραφές. Όλες βέβαια αρχίζουν με τις καλύτερες προοπτικές με σκοπό την ανάρτηση στον τοίχο κάποιου πελάτη με ακριβά γούστα, όμως η τύχη δεν είναι πάντα μαζί μας ,όσο κι αν προσπαθήσουμε να την καθοδηγούμε προς τα εμάς.

Κάθε καλοκαίρι τραβάω περίπου 30 φιλμ (1000 πόζες) κι από αυτές οι 300 αρχειοθετούνται ως καλές καταγραφές και 50 ξεχωρίζουν ως «καλές» και μπαίνουν σε ξεχωριστό ντοσιέ, γιατί τις θεωρώ αισθητικά πετυχημένες και άξιες προβολής / ανάρτησης, δηλαδή καλλιτεχνικές.

Το παν είναι να φωτογραφίζουμε τα θέματά μας εκεί που τα βρίσκουμε, στο δικό τους φυσικό χώρο και με τους δικούς τους όρους, δηλαδή χωρίς να παραβιάζουμε ποτέ την ελευθερία και την ησυχία τους. Η αγάπη για την φύση πάνω από όλα.

Φυσικός φωτισμός

Ο φυσικός φωτισμός είναι συνήθως ο καλύτερος φωτισμός με τον οποίο αναδεικνύεται καλύτερα η υφή και η τρισδιάστατη πλευρά του θέματος. Όμως τις περισσότερες φορές αυτός είναι συνήθως σκληρός με μεγάλο κοντράστ , δημιουργώντας πυκνές σκιές χωρίς λεπτομέρειες και καμένα φωτεινά σημεία.

Η λύση φυσικά είναι το φιλ φλας και όχι το κανονικό φλας. Η διαφορά είναι ότι με το φιλ-φλας το χρησιμοποιούμε για να σηκώσουμε τη φωτεινότητα στις σκιές αναδεικνύοντας κάποιες λεπτομέρειες, ενώ με το κανονικό φλας φωτίζουμε όλο το θέμα «εξαφανίζοντας» τις σκιές με τις τρισδιάστατες ιδιότητες του με συνέπεια η φωτογραφία να φαίνεται τεχνητή ή στητή.

Όπως με πολλά πράματα στη ζωή το φιλ-φλας χρειάζεται τεχνογνωσία και εμπειρία για να μπορεί κάποιος να την κουμαντάρει. Στα κατάλληλα χέρια το φιλφλας μπορεί να κάνει θαύματα. Αν το φλας είναι αρκετά φανερό, τότε είναι πολύ δυνατό και έχει αποτύχει ως φιλ-φλας. Η μαγεία του είναι ότι δεν κάνει τον εαυτό του φανερό στο μέσο θεατή. Η χρήση του φαίνεται μόνο μετά από σύγκριση με ίδια φωτογραφία που τραβήχτηκε χωρίς φλας για το σκοπό της σύγκρισης.

Βασικά είναι το καλύτερο εργαλείο για τον έλεγχο του τοπικού κοντράστ επάνω στο θέμα και σαν bonus έχουμε και την πρόσθεση γυαλάδας (catchlight) στο μάτι του θέματος που συχνά είναι απαραίτητο για να το ζωντανέψουμε.

Φιλμ

Μερικοί δήθεν φωτογράφοι – οικολόγοι - επιστήμονες επιμένουν στο ότι η φωτογραφία πρέπει να αποτυπώνει με ακρίβεια τα χρώματα της φύσης κι έτσι επιμένουν στη χρήση ουδέτερων φιλμ (αν υπάρχει τέτοιο πράγμα) και αρνούνται τη χρήση φίλτρων που αλλάζουν τη θερμοκρασία του φωτισμού (λες και το φιλμ δεν το έχει ήδη κάνει). Τόσα ξέρουν τόσα λένε, γιατί αν γνώριζαν ότι η φωτογραφία δεν καταγράφει την πραγματικότητα, δεν θα επέμεναν σε αυτές τις ανακρίβειες.

Αν η σωστή και πραγματική καταγραφή χρωμάτων έχει τόση μεγάλη σημασία, αυτό ως ένα βαθμό μπορεί να επιτευχθεί, όμως η δουλειά πριν, κατά και μετά τη λήψη είναι τόση μεγάλη και δαπανηρή που τη κάνει απαγορευτική.

Οπότε συγκεντρωνόμαστε στη δημιουργία όμορφων εικόνων βασισμένων στη πραγματικότητα (όχι στημένα πλάνα ή ψηφιακές δημιουργίες) που θα γοητεύσουν το θεατή και θα τον ευαισθητοποιήσουν ως προς τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα το φυσικό μας περιβάλλον.

Οπότε ψηφίζω Velvia, εσείς πάρτε ό,τι τραβάει η ψυχή σας, έστω και το CCD.

Άγρια φύση

Οι φωτογραφίες άγριων ζώων θα πρέπει να είναι ακριβώς αυτό: Αληθινά άγρια ζώα στο αληθινό και φυσικό τους περιβάλλον. Ζώα πάρκων, ζωολογικών κήπων, φυλακισμένα, ζώα φάρμας, ημιάγρια, βαλσαμωμένα κλπ δεν είναι άγρια και πρέπει ο κάθε σοβαρός φωτογράφος φύσης που σέβεται τον εαυτό του να το δηλώνει μαζί με τη φωτογραφία το τι είναι.

Δεν είμαι εναντίον της φωτογράφησης μη άγριων ζώων, απλά είμαι της άποψης ότι κάθε φωτογραφία που απεικονίζει κάτι «φυσικό» είναι καλό να συνοδεύεται από λεζάντα όπου ο δημιουργός δηλώνει υπεύθυνα τι είναι αυτό που βλέπει ο θεατής.

Πρέπει επιτέλους ο φωτογράφος να σέβεται τον θεατή, γιατί πώς θα αισθανόσασταν εσείς, αν μετά από πολλά χρόνια θαυμασμού ως προς ένα «καλλιτέχνη» μαθαίνατε ότι το περισσότερο έργο του αποτελείται από εκπαιδευμένα ζώα. Το χέρι του ανθρώπου

Κάποτε οι φωτογραφίες άγριας φύσης αποκλείονταν από διαγωνισμούς φωτογραφίας αν στη σύνθεση φαινόταν σημάδια της ανθρώπινης παρουσίας με στοιχεία όπως καλώδια της ΔΕΗ, κολόνες, στύλους, καλύβες, δρόμους, μονοπάτια κλπ με το σκεπτικό ότι δεν είναι αρκετά άγρια. Μερικοί ακόμη υποστηρίζουν αυτή τη θεωρία.

Προσωπικά το θεωρώ απαράδεκτο, ειδικά στην Ευρώπη του σήμερα όπου έχουμε καταπατήσει έως και το τελευταίο τετραγωνικό χιλιόμετρο. Σήμερα πλέον πολλά άγρια ζώα έχουν μάθει να ζουν δίπλα στον άνθρωπο. Οπότε ένας στύλος, φράχτης ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να υπάρξει σε μια φωτογραφία άγριας φύσης, εφόσον αυτό πραγματικά είναι κομμάτι της ζωής του ζώου που φωτογραφίζεται.

Κοντινό & μακρινό πλάνο

Στο κοντινό πλάνο συνήθως πάμε για το πορτραίτο όπου το πίσω φόντο είναι φλου χωρίς ακατάστατα στοιχεία που αποσπούν τη προσοχή .Το βάθος πεδίου πρέπει όσο το δυνατόν να καλύπτει καλά το θέμα αλλά ταυτόχρονα διατηρώντας το πίσω φόντο ανεστίαστο. Όμως και τα μακρινά πλάνα είναι σημαντικά όπου απεικονίζεται το ζώο μέσα στο φυσικό του περιβάλλον.

Όσο απίστευτο κι αν φαίνεται, το δεύτερο είναι πιο δύσκολο στην καλή εφαρμογή του γιατί ο φωτογράφος έχει να παλέψει με περισσότερα στοιχεία για να δημιουργήσει ένα λιτό, καθαρό και ελκυστικό κάδρο όπου το θέμα ούτε κυριαρχεί αλλά ούτε χάνεται. Ενώ με το κοντινό πλάνο απλά χρειάζεται η χρήση μεγάλου τηλεφακού και η κοντινή απόσταση εστίασης του θέματος.

Βέβαια τίποτα δεν είναι εύκολο σε αυτή τη ζωή, και τα δυο θέλουν την τεχνογνωσία τους και την εμπειρία τους, απλά σχετιζόμενα μεταξύ τους το μακρινό πλάνο θα αποδειχθεί πιο δύσκολο στο να πετύχεις «καλές» εικόνες.

Άρα δεν επιδιώκουμε πορτραίτα που καλύπτουν αναγκαστικά όλο το κάδρο. Θέλουμε να δουλέψουμε τη σύνθεση και να συμπεριλαμβάνουμε και λίγο από το φυσικό περιβάλλον.

Μια τελευταία πρόταση.

Για όσους θα ήθελαν να ασχοληθούν με τη φωτογραφία άγριων ζώων ή πουλιών σας παροτρύνω να επενδύσετε σ’ένα καλό βιβλίο ταξινόμησης ή αναγνώρισης ζώων ή πουλιών. Όχι δε θέλω να το μελετήσετε ούτε να το μάθετε απ’έξω, απλά είναι ωραίο αυτό που φωτογραφίζετε να ξέρετε και πώς ονομάζεται

Φιλικά
Nikkor

Πηγή : .johncaz.net

.

Top

© Giorgio Peppas



Welcome in Greece

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ
...............
.............