Welcome in Greece Welcome in Greece

 

ΑρχικήInitial ΠίσωBack


Λαμπραντόρ Ριτρήβερ

Το Λαμπραντόρ (Labrador retriever), είναι μία δημοφιλής ράτσα που κατάγεται από τον Καναδά. Τό Ριτρήβερ δεν είναι σκύλος φέρμας. Είναι αποκλειστικά ειδικευμένος νά φέρνει πίσω τό θήραμα. Πρώιμα ώριμο, τό Λαμπραντόρ μπορεί νά εκγυμναστεί στους οχτώ μήνες. Τόν χρησιμοποιούν τόσο στην πεδιάδα καί τό δάσος, δσο καί στό έλος καί στή θάλασσα. Ό αγροτικός χαρακτήρας του καί ή αντοχή του τοϋ επιτρέπουν νά αντιμετωπίζει τίς κακοκαιρίες, καθώς καί τό κολύμπι σε πολύ κρύο νερό χωρίς νά κινδυνεύει νά κρυολογήσει.
Είναι πολύ δεμένος με τό σπίτι καί τόν αφέντη του καί θαυμάσια υπομονετικός μέ τά παιδιά. Εξαιρετικά έξυπνος.

Λαμπραντόρ Ριτρήβερ

Γενική όψη

Σκύλος αγροτικός, γεροδεμένος, έχει τά ογκώδη σχήματα καί τήν εμφάνιση ενός μικρού Τέρ-Νέβ.
Τα Λαμπραντόρ είναι σκυλιά μεσαίου προς μεγάλου μεγέθους. Συγκεκριμένα, το ύψος ενός Λαμπραντόρ κυμαίνεται από 56 έως 63 cm ενώ το αντίστοιχο του από 54 έως 60 cm εκατοστά. Όσον αφορά το βάρος, ένα αρσενικό Λαμπραντόρ συνήθως ζυγίζει από 30 έως 36 kg ενώ ένα θηλυκό από 27 έως 32 κιλά.
Το τρίχωμα του Λαμπραντόρ είναι σχετικά κοντό και γυαλιστερό. Οι χρωματισμοί που μπορεί να έχει είναι ,μαύρο, καφέ και κίτρινο.

Κεφάλι. Κρανίο πλατύ καί στρογγυλό, ρινομε-τωπικό κοίλωμα λίγο τονισμένο. Σαγόνια μέσου μήκους, ρωμαλέα. Μύτη πλατιά καί ρουθούνια πολύ αναπτυγμένα. Μάτια μέσου μεγέθους, χρώματος καστανού ή φουντούκι. Αυτιά οΰτε μεγάλα ούτε βαριά, κρεμαστά μάλλον προς τά πίσω.

Κορμός. Λαιμός σαφώς διαγραμμένος, ρωμα λέος, συνδεμένος μέ καλά άρθωμένες ωμοπλάτες.
Στήθος ευρύ καί βαθύ.
Όσφύς πλατιά καί δυνατή. Ωμοπλάτες επιμήκεις καί λοξές.
Σκέλη ίσια. Ίγνύες ελαφρά άγκωνώδεις.
Σκέλη πολύ αποδεσμευμένα.
Πόδια στρογγυλά καί συμπαγή, δάχτυλα, πολύ τοξωτά. Πέλματα αναπτυγμένα.

Ουρά. Ενσωματώνεται στή γραμμή της ράχης. Χοντρή προς τή ρίζα της λεπταίνει προς τήν κατάληξη της, έχει μέσο μήκος καί καθόλου μακρύ τρίχωμα.
Τό σκληρό χοντρό καί σφιχτό τρίχωμα πού τήν καλύπτει δίνει στην ουρά αυτή τή στρογγυλεμένη ιδιαίτερη δψη, πού περίγραψαν σάν ουρά ένυδρίδας.
Στέκεται χαρούμενα, αλλά δέν κουλούριάζεται ποτέ πάνω άπ' τή ράχη.

Τρίχωμα. Τό τρίχωμα αποτελεί ενα άλλο διακριτικό γνώρισμα: είναι κοντό, σφιχτό, πολύ πυκνό καί χωρίς κυματισμούς, αρκετά τραχύ στην αφή. Χρώματα: συνήθως μαύρο χωρίς καμμιά σκουριά καί κανένα άσπρο στίγμα, εκτός ίσως άπό ένα μικρό στό στέρνο. "Αλλα χρώματα: κίτρινο καί δλα τά αμιγή χρώματα (τό Λαμπραντόρ μέ κίτρινο τρίχωμα έχει πυκνότερο τρίχωμα άπό τό μαύρο καί πιό τυπική χαρακτηριστική ουρά).

Ιστορικό

Τό Λαμπραντόρ είναι άμεσος απόγονος τού Τέρ-Νέβ. Χρωστάει τό όνομα του στον τόπο καταγωγής του, όπου οί ναυτικοί τό χρησιμοποιούσαν γιά νά μαζεύει τά ψάρια πού ξέφευγαν άπό τά δίχτυα.

Έκανε τήν εμφάνιση του στην Αγγλία τό 1820. Τό έφεραν μαζί τους οί ψαράδες της μουρούνας.
Τότε ήταν ένας δυνατός σκύλος, ψηλότερος άπό τό Πόιντερ, μέ μαύρο τρίχωμα αρκετά μακρύ. Ή «δημιουργία» του χρονολογείται τόν 19ο αιώνα.
Πιστεύοντας υποτιμητικό γιά τά Πόιντερ καί τά Σέτερ τους νά πηγαίνουν νά φέρουν τό πληγωμένο θήραμα, μερικοί "Αγγλοι εκτροφείς, δπως ό λόρδος Μάλμεσμπρυ καί ό λόρδος Σκότ, καταπιάστηκαν μέ τή δημιουργία ενός σκύλου ειδικού γιά νά φέρνει πίσω τό θήραμα.

Μέ βάση τό Λαμπραντόρ, μέ επιλογή καί διάφορες διασταυρώσεις (κυρίως μέ τό Πόιντερ) δημιούργησαν έναν πιό ελαφρύ σκύλο μέ πιό βραχύ τρίχωμα. (Μερικοί επιστήμονες ισχυρίζονται πώς, γιά νά άναπτυχτούν στό σκύλο αυτό τά προσόντα τού φύλακα, τόν διασταύρωσαν μέ Μπουλντόγκ!).
Ή ράτσα αναγνωρίστηκε επίσημα τό 1903. Σήμερα τόν προτιμούν άπ' όλους τους άλλους άπορτιάρηδες. Υπάρχουν περίπου 12.000 ζώα, ενώ τά Γκόλντεν Ριτρήβερ είναι μόνο 1.000. Ο σκύλος του ψαρά

Η καταγωγή του Λάμπραντορ δεν είναι απόλυτα εξακριβωμένη, ωστόσο γνωρίζουμε ότι η φυλή έφτασε στην Αγγλία από την Ανατολική ακτή του Καναδά – από τη Nέα Γή και τα νησιά του Saint John.
Στις αρχές του 18ου αιώνα οι Ευρωπαίοι μετανάστες ψαράδες που αλίευαν στα κρύα της Νέας Γη, χρησιμοποιούσαν σαν βοηθούς αυτά τα σκυλιά που είχαν την ικανότητα να επαναφέρουν τα που ψάρια είχαν πέσει από τις βάρκες και να τραβούν στην ακτή τα δίκτυα των ψαράδων.
Το κοντό και παντός καιρού διπλό τρίχωμα του Λάμπραντορ ήταν ιδανικό για να αναλαμβάνει τέτοιες εργασίες στην ξηρά αλλά και στο νερό υπό αυτές τις παγωμένες θερμοκρασίες .

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το είδος αυτό προήλθε από διασταυρώσεις σκυλιών που έφεραν μαζί τους οι Ευρωπαίοι μετανάστες με ντόπια σκυλιά και έτσι γεννήθηκε το Labrador retriever.
Στην Πορτογαλία σήμερα υπάρχει μια φυλή σκύλων που έχει μια αρκετά μεγάλη ομοιότητα με τα Λάμπραντορ, τα Cane di castro laboreio waterdog και ίσως το όνομα Labrador να προέρχεται από εκεί μια και η περιοχή Saint John που κατάγονται αυτά τα σκυλιά βρίσκεται νότια του Labrador.
Είναι πολύ πιθανόν πολλά χαρακτηριστικά της φυλής, όπως η επαναφορά αλλά και η περιβόητη όρεξη τους για φαγητό να προέρχονται από εκείνη την περίοδο. Τα σκυλιά αυτά ενδεχομένως να ταΐζονταν κατά την περίοδο του Χειμώνα κατά την οποία βοηθούσαν στην μεταφορά ξύλων για το κάπνισμα των ψαριών και να αφήνονταν ελεύθερα να βρουν μόνα τους τροφή το καλοκαίρι , συνεπώς κυνηγούσαν μόνα τους ψάρια για να αυτοσυντηρηθούν.

Γι' αυτό τα Λάμπραντορ ακόμα και σήμερα φαίνεται ότι μπορούν να φάνε τα πάντα και οι περισσότεροι ιδιοκτήτες θα συμφωνήσουν ότι ακόμα και το πιο καλοταϊσμένο Λάμπραντορ δε θα έλεγε όχι σε λίγο φαγητό ακόμα.

Διάδοση στην Ευρώπη

Οι ψαράδες μετέφεραν μερικά από τα καλύτερα αυτά σκυλιά στην Αγγλία για να πωληθούν στα λιμάνια του Ντόρσετ . Τα νέα της καταπληκτικής ικανότητας τους για επαναφορά διαδόθηκαν γρήγορα, και πλούσιοι γαιοκτήμονες αποφάσισαν να τα δοκιμάσουν στο .
Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα το Λάμπραντορ είχε καθιερωθεί σαν εξαιρετικό retriever (σκύλος επαναφοράς) τόσο στο νερό όσο και την ξηρά, και σαν εξαιρετικά ευφυής και πράος χαρακτήρας.

Αυτοί οι πρώτοι εισαγωγείς έκαναν εξαιρετική δουλειά, διατηρώντας τις γραμμές αίματος καθαρές και θεσπίζοντας ένα στάνταρντ της φυλής που ελάχιστα έχει αλλάξει μέχρι σήμερα.
Είμαστε ευγνώμονες σε αυτούς τους ανθρώπους, τον συνταγματάρχη Πήτερ Χόκερ (Peter Hawker), τον Δούκα του Buccleuch, τους Earls Malmesbury και Ηome και πολλούς άλλους που έθεσαν τις στέρεες βάσεις στην φυλή.
Παρόλο που η καταγωγή του Λάμπραντορ είναι από τον Καναδά, η φυλή οφείλει την ύπαρξη και εδραίωση της σε αυτούς τους γαιοκτήμονες του δέκατου ένατου αιώνα που αναγνώρισαν τις εκπληκτικές ικανότητες των Λαμπραντόρ στο κυνήγι και στην επαναφορά. Θεσπίζοντας το 'στάνταρντ' της φυλής

Το Labrador retriever club της Αγγλίας επιχείρησε το 1916 να θεσπίσει το στάνταρ της φυλής. Μέχρι τότε επιτρέπονταν οι διασταυρώσεις μεταξύ των ριτρίβερ και τα κουτάβια από τις γέννες εγγράφονταν στην φυλή στην οποία έμοιαζαν περισσότερο.
Για παράδειγμα σε μια γέννα από Λάμπραντορ και Φλάτκουτ τα κουτάβια θα καταχωρούνταν στα μητρώα της φυλής με την οποία θα είχαν μεγαλύτερη εξωτερική ομοιότητα. Η επιτροπή αυτή θέσπισε το στάνταρ της φυλής που αναγνωρίστηκε από τον Aγγλικό κυνοφιλικό όμιλο και που παρέμεινε αναλλοίωτο μέχρι το 1950.

ΕΠΑΝΩ-UP