Welcome in Greece Welcome in Greece

 

Welcome in Greece

..............


ΑρχικήInitial ΠίσωBack

Mυθολογία του αρχαίου δάσους της Φολόης ...
.




Οι Κένταυροι απεικονίζονται ως μυθικά όντα στα διασωθέντα μάρμαρα του δυτικού αετώματος του ναού Δια, που φυλάσσεται στο μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας. Στη φαντασία των αρχαίων Ελλήνων είχαν σώμα αλόγου και στήθος, χέρια και κεφάλι ανθρώπου. Ο Διόδωρος αναφέρει ότι οι Κένταυροι νίκησαν τους Λαπιθιους, κατέβησαν στην Ηλεία και κατέλαβαν τη Φολοη.

Πιστεύοντας ότι θα λήστευαν και θα δολοφονούσαν τους περαστικούς και τους κατοίκους της περιοχής, οι ντόπιοι φοβήθηκαν και τρομοκρατήθηκαν και επειδή δεν είχαν δει ποτέ τους άλογα, βλέποντας τα μέσα στα δάση και τους απότομους βράχους φαντασία τους τα έπλασε σαν τέρατα με σώματα ζώων.

Οι Κένταυροι συνέχισαν να παρουσιάζονται στις λογοτεχνικές μορφές της ρωμαϊκής μυθολογίας. Ένα ζευγάρι από Κενταύρους σέρνει το άρμα του Μεγάλου Κωνσταντίνου και της οικογένειάς του, ενσωματώνοντας πλήρως τα ειδωλολατρικά στοιχεία.

Ο Πάνας είναι αρχαία ελληνική, ιδεατή, ανθρωπόμορφη και δευτερεύουσα θεότητα, που ήταν συνυφασμένη με την «πανίδα» της Φύσης, (άνθρωποι και ζώα) σε μια αμφίδρομη σχέση προστασίας, αλλά και προσωποποίηση της γενετικής δύναμης της ζωής.

Συνδυάζοντας τον ανθρώπινο και ζωικό παράγοντα, ο Πάνας απεικονιζόταν έχοντας κάτω άκρα ζώου, «Θεός τραγοπόδαρος», πλέον ως προστάτης των κτηνοτρόφων, κυνηγών αλλά και των αλιέων με μόνιμη διαμονή του σε χώρους της φύσης (όρη, δάση, σπήλαια, κοιλάδες, ρεματιές κλπ). Η λατρεία του έλαβε μέγιστη ανάπτυξη παράλληλα με εκείνη του Δία και των άλλων Ολύμπιων Θεών σε όλο τον ελλαδικό χώρο και πέραν αυτού.

Ο Πάνας ήταν ο σύντροφος των Νυμφών και ακούραστος εραστής κάθε νέας ή νέου που πλησίαζε το χώρο του δηλαδή την Φύση. Προστάτης του πολλαπλασιασμού των αιγοπροβάτων δεν άργησε να θεωρείται και ο ίδιος επιβήτορας ακόμη και αυτών. Αγαπούσε τη φυσική υπαίθρια ζωή όπου περνούσε ώρες ατέλειωτες παίζοντας με το ποιμενικό του αυλό, τη σύριγγα. Λέγεται μάλιστα ότι η Σύριγγα (αρχαία: Σύριγξ) ήταν και αυτή Νύμφη η οποία προκειμένου να τον αποφύγει μεταμορφώθηκε σε καλαμιά. Τότε ο Πάνας έκοψε από αυτή ανόμοια τεμάχια καλαμιού τα οποία και ένωσε σε σειρά και δημιούργησε τον αυλό του.

Οι ερωτικές του περιπέτειες που είχε με τις διάφορες Νύμφες είναι πολλές σημαντικότερη των οποίων φέρεται εκείνη της αποπλάνησης της Σελήνης, (ιδεατή ερμηνεία της Νέας Σελήνης)

Χαρακτηριστικός επίσης, σχετικά με το πρόσωπό του, είναι και ο θρύλος ότι στη Μάχη του Μαραθώνα βοήθησε τους Έλληνες εναντίον των Περσών με δυνατές και τρομακτικές φωνές επαναλαμβάνοντας ρυθμικά το όνομά του "παν - παν - παν.... με συνέπεια οι Πέρσες, ακούγοντάς τον, καταλήφθηκαν από πανικό (λέξη που προέρχεται από το όνομα Παν) όπου και υποχώρησαν.

H Άρτεμις είναι μια από τις παλαιότερες, πιο περίπλοκες αλλά και πιο ενδιαφέρουσες μορφές του ελληνικού πανθέου. Κόρη του Δία και της Λητούς, δίδυμη αδερφή του Απόλλωνα, βασίλισσα των βουνών και των δασών, θεά του κυνηγιού, προστάτιδα των μικρών παιδιών και ζώων.

Ο Δίας τη θαύμαζε για την επιμονή της και, λόγω της ευστροφίας της, της έτρεφε πολύ μεγάλη αγάπη και ικανοποιούσε όλες της τις επιθυμίες. Ένα από τα πρώτα πράγματα που ζήτησε η Άρτεμη σαν δώρο από τον πατέρα της ήταν η αιώνια αγνότητα και παρθενία. Πιστή και σταθερή σ' ό,τι ζητούσε και τη δέσμευε, η παρθενική θεά δε σπίλωσε ποτέ ούτε το ήθος της, ούτε και το χαρακτήρα της. Σοβαρή και περήφανη, διατήρησε την αγνότητά της περιφρονώντας ερωτικές πολιορκίες κι επιθέσεις. Αφοσιωμένη στο κυνήγι και τη φύση, αδιαφόρησε για τις χαρές του γάμου και τις απολαύσεις του έρωτα. Με επιβολή και αυστηρότητα απαίτησε την αθωότητα και την παρθενικότητα όχι μόνο του εαυτού της, αλλά και των Νυμφών που την περιστοίχιζαν κι επίσης αυτών που με τις υπηρεσίες τους την τιμούσαν.

Η Άρτεμη ήταν μια θεά αμείλικτη που ποτέ σχεδόν δε συγχωρούσε. Οποιαδήποτε παρατυπία σε βάρος της, οποιαδήποτε παρέκκλιση από τα πιστεύω της και τις αρχές της άξιζε την τιμωρία της. Η αδυσώπητη οργή της ήταν έτοιμη να ξεσπάσει ανά πάσα στιγμή απέναντι στον παραβάτη των αυστηρών της κανόνων. Τα θανατηφόρα της βέλη στόχευαν διαρκώς θνητούς, θεούς και ήρωες που παρέβλεπαν την ύπαρξή της ή αμελούσαν τις αρχές και τη λατρεία της.

Το δάσος της Φολοης ήταν γνωστό σε αρχαίους Έλληνες. Η μυστήρια ομορφιά του δάσους τους ενέπνευσε ότι ήταν ο βιότοπος των Κένταυρων και των νεράιδων. Έδωσαν στο δάσος το όνομα Φολοη από τον αρχηγό των Κενταύρων, τον Φολο. Οι νεράιδες του δάσους ήταν οι Δρυαδες, το οποίο σημαίνει δρύινες-νεράιδες.

Το δάσος της Φολοης είναι ένα μοναδικό δάσος στην Ελλάδα, εκτείνεται σε μια έκταση 42.000 στρεμμάτων και αποτελείται από ευθύκορμες βελανιδιές ενώ είναι προστατευομενο από το δίκτυο Natura 2000 λόγω της μεγάλης σημασίας του, που εκτιμάται από την αρχαιότητα. Βρίσκεται στην ορεινή Ηλεία, στα σύνορα Αρκαδίας-Αχαΐας, στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του όρους Ερυμάνθου. Διοικητικά ανήκει στους Δήμους Λασιώνος και Φολόης και στα όρια των Δήμων Λαμπείας και Ωλένης σε υψόμετρο 600-630 μέτρων καλύπτοντας έκταση 42.000 στρεμμάτων.

Σε όλο το οροπέδιο κυριαρχεί η ευθύκορμη βελανιδιά (δρυς), την οποία ο λαός της περιοχής ονόμασε Κάπελη, που σημαίνει πυκνό δάσος ή άφθονο δάσος. Η Καπέλη λέγεται και «μπαλκόνι της Ηλείας». Από τα ψηλότερα βουνά φαίνεται σαν μεγάλο αλώνι με ακτίνα δέκα χιλιομέτρων, ενώ από τα χαμηλότερα σαν δρεπάνι. Είναι ένα από τα σπανιότερα δάση, μοναδικό στα Βαλκάνια.Οι βελανιδιές του είναι ψηλές, άλλες ευθείς σαν κυπαρίσσια και άλλες χοντρές πολύκλωνες.

Σε αυτήν την θέση διαμορφώνεται το φαράγγι γύρω από το Αντρωνι Εδώ πηγάζει ο Πηνειός ποταμός και σχηματίζεται το φαράγγι γύρω από το Αντρώνι, που χαρακτηρίζεται ως οικότοπος μεγάλης ιστορικής και οικολογικής αξίας. Λέγεται ότι εδώ ο Ηρακλής έριξε δίχτυ για να πιάσει τον Ερυμάνθιο Κάπρο. Ο περίπατος στο φαράγγι καθώς και στο δάσος ζωντανεύει τους μύθους για τους Κενταύρους.

Το χωριό Αντρωνι

Οι κάτοικοι του Αντρωνιου προέρχονται κυρίως από την αρχαία πόλη Λασιο, που μετοίκισαν εκεί μετά την καταστροφή του, και μετά των διωγμών από τους Φράγκους, τους Βυζαντινούς και Τούρκους κατακτητές. Η παρούσα θέση επιλέχτηκε λόγω της φυσική οχύρωσης, που χρησιμοποιείται ως φρούριο. Χτίστηκε μεταξύ δύο απότομων δασικών βράχων και έναν μεγάλο αριθμό σπηλιών.


.

Top

© Giorgio Peppas



Welcome in Greece

.