Welcome in Greece Welcome in Greece

 

ΑρχικήInitial MπροστάBack


Προπονώντας τον σκύλο για ορεινό κυνήγι. Ulf - Midia !!

Προπονώντας τον σκύλο για ορεινό κυνήγι.



Μαρμάρινη φέρμα
Πριν οδηγήσετε το σκύλο σας στο βουνό, πρέπει να έχει αποκτήσει μια καλή σταθερότητα στη φέρμα.
Ο σκύλος σας θα φτάνει σε μέρη, όπου η πρόσβαση θα είναι δύσκολη σε σας, και θα πρέπει να περιμένει τον ερχομό σας ίσως και αρκετά αν σας χωρίζει ένα ύψωμα 300-400 μέτρων..


Η προετοιμασία των σκύλων για το βουνό θυμίζει, σε αρκετά σημεία, την προετοιμασία ενός αθλητή υψηλού επιπέδου είτε προετοιμάζουμε το σκύλο μας για κυνήγι, είτε για αγώνες, μοιάζει μ' ένα δρομέα.
Ο σκύλος των αγώνων πρέπει να είναι γρήγορος, και πάνω απ' όλα να δίνει το μάξιμουμ του ίδιου του εαυτού του στη διάρκεια της δοκιμασίας. Έτσι, πρέπει να τον προετοιμάζουμε σαν ένα δρομέα που τρέχει στα 100 μέτρα.
Ο σκύλος που κυνηγάμε μαζί του, αντίθετα χρειάζεται μεγαλύτερη αντοχή.
Γι' αυτό και η προετοιμασία του μοιάζει περισσότερο με την προ πόνηση ενός μαραθωνοδρόμου.
Στη δεύτερη περίπτωση, είναι σημα ντικό να σκληρύνουμε τα "μαξιλαρά κια" στα πέλματα του. Το πρόβλημα θα λυθεί από μόνο του, αν πηγαίνετε το σκύλο σας για τρέξιμο και προπόνηση καθημερινά.

Μήδεια Alectoris Graeca


Ερευνώντας πάντα προς την κορυφή
Το κυνήγι στο βουνό απαιτεί μεγάλη αντοχή, όχι μόνο λόγω της διάρκειας, αλλά και της επιπλέον προσπάθειας που απαιτείται κατά την ανάβαση.
Είναι πολύ βασικό, ο σκύλος σας να κυνηγά ανεβαίνοντας το βουνό, κάνοντας σωστή έρευνα, έστω κι αν χρειαστεί αρκετές φορές να ξανακατέβει την πλαγιά, για να ακολουθήσει το θήραμα ή για να "ξεκαθαρίσει" τις αναθυμιάσεις.

Οπως ακριβώς ένας «αθλητής, έτσι κι ο σκύλος πρέπει να οδηγείται σταδιακά (αλλά και διαρκώς) στην υψηλή απόδοση. Οσοι προπονούνται για το μαραθώνιο, δεν τρέχουν κατευθείαν τα 42 χιλιόμετρα...
Κατά την προετοιμασία, ο σκύλος πρέπει να οδηγείται δύο ή τρεις φορές την εβδομάδα στο βουνό, και τις υπόλοιπες μέρες στην πεδιάδα.
Στο τέλος της προετοιμασίας, και ανάλογα με το ζητούμενο (αγώνας ή κυνήγι), οι έξοδοι θα κυμαίνονται σε διάρκεια από 1 έως 8 ώρες.
Για τους αγώνες, πρέπει να ξεκινάμε με εξόδους αρχικά δεκάλεπτες και στη συνέχεια εικοσάλεπτες, φτάνοντας μέχρι μία ώρα στο τελευταίο στάδιο.
Για το κυνήγι, οι αρχικές έξοδοι θα διαρκούν μία ή δύο ώρες, και στο τέλος θα κυμαίνονται μεταξύ 7 και 8 ωρών.
Αν ο αγώνας ή το κυνήγι σας είναι μικρότερα σε διάρκεια, ο σκύλος σας θα έχει τη μεγαλύτερη δυνατή απόδοση αν έχει προπονηθεί αρκετά.

Ένα δεύτερο σημαντικό σημείο αφορά την έκταση της έρευνας του. Πρέπει να είναι πολύ ευρεία, και να επιτρέπει την κάλυψη όσο το δυνατόν μεγαλύτερης έκτασης του τερέν.
Στη συνέχεια, είναι βασικό να παραμένει σε οπτική επαφή και όχι να επιστρέφει διαρκώς στα πόδια σας. Και αυτό, γιατί ένας σκύλος που επιστρέφει διαρκώς στον ιδιοκτήτη του θα κουραστεί τρεις φορές περισσότερο, και οι αντοχές του θα μειωθούν σημαντικά.
Του χρειάζεται, ακόμη, να είναι στον ίδιο βαθμό παθιασμένος και πολυπράγμον.
Η βλάστηση στο βουνό είναι δύσκολη και εξαντλητική: σκοντάφτεις συνέχεια σε κορμούς ή σε βράχους και πέτρες, πέφτεις μέσα σε λακκούβες...
Γι' αυτό, είναι καλό ο σύντροφος σας να μη διστάζει να εξερευνήσει μια περιοχή απροσπέλαστη σε σας. Πρέπει να αφήνει ανεξερεύνητο όσο το δυνατόν λιγότερο έδαφος. Τα πουλιά του βουνού είναι άγρια και σπάνια, γι' αυτό είναι σημαντικό να μην αφήνει καμιά ευκαιρία να πάει χαμένη.

Το πνεύμα να ανταποκρίνεται στο σώμα Το πάθος που πρέπει να διακατέχει το σύντροφο σας δεν περιορίζεται στο να βρίσκει πουλιά (αν και, φυσικά, πρέπει να αγαπά την αναζήτηση τους και το κυνήγι γενικότερα), αλλά απαιτεί εξίσου μεγάλο πνεύμα.
Ακριβώς σαν τους μαραθωνοδρόμους, που τρέχουν τα τελευταία χιλιόμετρα σαν να τους κινεί το πάθος τους και τα ψυχικά τους αποθέματα, τα σκυλιά που κυνηγούν στο βουνό δεν πρέπει να αποθαρρύνονται ούτε από την κούραση ούτε από ένα πιο δύσκολο έδαφος.
Το πάθος είναι αυτό που τα κινεί. Σημαντική ως προς αυτό είναι η φέρμα.
Εφόσον ο σκύλος σας ήδη κατέχει όλες τις παραπάνω αρετές, διαθέτει επιπλέον κάποια πείρα.
Αν όμως έχετε να προπονήσετε ένα νεαρό σκύλο, πρέπει να του καλλιεργήσετε τα απαραίτητα προσόντα: να διαθέτει επαρκώς ευρεία έρευνα, να ερευνά στην ανηφόρα, να διαθέτει σταθερή φέρμα.

Πώς να βασιστείτε σε ένα νεαρό σκύλο
Για να φτάσετε σ' αυτό το επίπεδο, είναι συχνά αποτελεσματικό να χρησιμοποιήσετε ένα κίνητρο για το νεαρό σας σύντροφο για παράδειγμα, να τον βγάλετε μαζί μ' έναν πιο έμπειρο σκύλο.
Σας προσφέρονται, λοιπόν, δυο δυνατότητες: να τους βάζετε να κυνηγούν μαζί, ή εναλλάξ.
Στην πρώτη περίπτωση, ο μικρός σας φίλος μπορεί να αποδειχθεί πολύ... πονηρός.
Συχνά, όταν κυνηγούν και οι δυο μαζί, ο μικρός σκύλος μπορεί να δει ένα μεγάλο αριθμό θηραμάτων: ο πρεσβύτερος του, καλός κυνηγός, θα ξέρει αναπόφευκτα να ξεφωλιάζει τα πουλιά. Ο νεαρός θα τον ακολουθεί και θα επωφεληθεί από την εμπειρία του.
Όμως, μ' αυτή τη στάση ρισκάρετε να εμποδίσετε το νεαρό μαθητή σας να βρίσκει τα πουλιά: σε τι χρειάζεται αυτό, όταν ένας από τους όμοιους του τα ξεφωλιάζει, αντί για τον ίδιο;
Για να αποκτήσει το πνεύμα του κυνηγού, ο μικρός σας έχει ανάγκη να παίρνει πρωτοβουλίες. Γι' αυτό πρέπει να τον βγάζετε μόνο του, κάπου που ξέρετε ότι θα υπάρχουν συγκεκριμένα φτερωτά θηράματα. Όχι μόνο θα δει περισσότερα πουλιά, αλλά και θα παθιαστεί περισσότερο.

Μήδεια , Ulf Niva , Midia , Ulf Ο σκύλος του βουνού πρέπει να είναι ολοκληρωμένος
Για να αναφερθούμε πιο συγκεκριμένα στις συνθήκες της προετοιμασίας, είναι καλό να γνωρίζουμε ότι τη προπόνηση με τα κυνηγόσκυλα μας στο βουνό δεν επιτρέπεται όλη τη χρονιά, και ιδίως την περίοδο της αναπαραγωγής (Μάιος-Ιούνιος).
Την υπόλοιπη χρονιά, μπορείτε να επωφεληθείτε από αυτές τις μεγάλες εκτάσεις.

Ανακεφαλαιώνοντας, για να γίνει ο σύντροφος σας αποτελεσματικός στο βουνό, πρέπει να είναι προικισμένος με σωματικά χαρίσματα (φόρμα, προπονημένοι μυς και πέλματα, σωστή διατροφή), με φυσικές αρετές όπως το πάθος και μια καλή φέρμα και, τέλος, με κάποια επίκτητα χαρακτηριστικά, όπως το εύρος της έρευνας, η οπτική (και όχι η σωματική) επαφή με τον ιδιοκτήτη του, και η "μαρμάρινη" φέρμα.
Όπως μπορείτε να διαπιστώσετε, ο αριθμός αυτών των προσόντων είναι σημαντικός. Γι' αυτό, συγκριτικά, ο αριθμός των καλών σκύλων του βουνού είναι πολύ πιο περιορισμένος.


Προετοιμασία του "αθλητή" σας
Το πρώτο σημείο, που είναι απαραίτητο να φροντίσετε, είναι η φυσική κατάσταση.
Είτε ο σκύλος προορίζεται για αγώνες είτε αποκλειστικά για κυνήγι, χρειάζεται καλή φόρμα όταν τον βγάζετε στο βουνό.
Η διατροφή του πρέπει να είναι ισορροπημένη, οι μύες και τα πέλματα πολύ ανθεκτικά.
Τα "μαξιλαράκια" πρέπει να είναι πολύ σκληρά, ικανά να αντέξουν το πιο αιχμηρό και σκληρό έδαφος του βουνού.

Πώς να "παίρνετε" ύψος
Θυμάμαι ένα αστείο περιστατικό, που μου συνέβη όταν κυνηγούσα μαζί μ' ένα φίλο.
Είχα πάρει τη γριά θηλύκια μου, την Νίβα, και ο φίλος μου το γερμανικό του μπρακ, ένα σκυλί πολύ δοκιμασμένο στο βουνό. Αφήσαμε ελεύθερους τους σκύλους στους πρόποδες του βουνού, και πίσω μας τρεις έμπειρους κυνηγούς.
Οι σκύλοι τους, κατά τ' άλλα πολύ καλοί κυνηγοί, έκαναν έρευνα σε μια αρκετά κοντινή απόσταση. Όταν τους είδα να παρατηρούν το εύρος της έρευνας των δύο συντρόφων μας, και ταυτόχρονα εμάς να ανεβαίνουμε το βουνό με ζωηρό βάδισμα, τους απηύθυνα ένα πονηρό χαμόγελο.

"Δε θα δουν πολλά πράγματα και θα λυγίσουν σε μία ώρα, τόσο γρήγορα που πάνε. Κι οι σκύλοι τους πάνε τόσο μακριά!", τους άκουσα να λένε.
Έχοντας ξανακούσει το σκεπτικό αυτού του είδους, ο φίλος μου κι εγώ δε δίνουμε σημασία και παραμένουμε συγκεντρωμένοι στη δράση μας.
Μετά από δέκα λεπτά, οι δύο κυνηγοί ήταν πολύ πιο χαμηλά από μας.

Η Νίβα, ερευνώντας σε μια αρκετά απομακρυσμένη πλαγιά, έχει φερμάρει. Επιταχύνω το βήμα, και μετά από κάποια λεπτά κατορθώνω, να φτάσω τη θηλύκια μου. Οι σκύλοι δεν είχαν μετακινηθεί καθόλου, περίμεναν υπάκουα την άφιξη μας.
Ακούμε τότε ένα σιγανό θόρυβο το πέταγμα μιας όμορφης πετροπέρδικας. Ο φίλος μου κι εγώ σηκώσαμε τα όπλα και τη χτυπήσαμε.
Κοιτάζω χαμηλά, λοιπόν, και βλέπω τους κυνηγούς μας να κοιτάζονται μεταξύ τους, να ξαναδένουν τους σκύλους τους και να παίρνουν θέση κάτω στο λόφο, περιμένοντας το επόμενο πουλί, που αυτή τη φορά θα το αφήναμε να πετάξει.
Γι' αυτό, είναι καλό να δίνετε πίστωση χρόνου στους συντρόφου σας, και να μην είστε προκατειλημμένοι πάνω στις μεθόδους του κυνηγίου.

Μην ξεχνάτε ότι το κυνήγι είναι μια απόλαυση τόσο για τον ιδιοκτήτη, όσο και για το σκύλο.
Έστω κι αν οι κινήσεις του δεν είναι τέλειες, είναι σημαντικό να προσπαθούμε να επωφεληθούμε από αυτές.

ΕΠΑΝΩ-UP

© Giorgio Peppas


Προπονώντας τον σκύλο για ορεινό κυνήγι. Ulf - Midia !!